Η Στρατηγική των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας στην Ευρώπη και την Κίνα

Φωτογραφία: iStock

Οι Ευρωπαίοι συχνά κατηγορούνται για αφέλεια σχετικά με τις προσπάθειές τους να προωθήσουν τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ΑΠΕ), ίσως πιο γρήγορα από ό,τι θα ήταν λογικό.Ωστόσο, αυτή η κριτική παραβλέπει ένα σημαντικό γεγονός: η Ευρώπη δεν είναι η μοναδική που επενδύει μεγάλα ποσά σε αυτόν τον τομέα.

Φέτος, οι Κινέζοι ανακοίνωσαν ότι για πρώτη φορά η εγκατεστημένη ικανότητα των ΑΠΕ στη χώρα τους ξεπέρασε αυτή των συμβατικών μονάδων. Είναι αξιοσημείωτο ότι πέρυσι προστέθηκε το 64% όλων των νέων πράσινων μονάδων παγκοσμίως στην Κίνα.

Τα στατιστικά στοιχεία είναι εντυπωσιακά, καθώς η Κίνα παρήγαγε σχεδόν 1 πεταβατώρα πράσινης ηλεκτρικής ενέργειας πέρυσι. Η ίδια η μονάδα μέτρησης προκαλεί έκπληξη, καθώς μέχρι τώρα είχαμε συνηθίσει να μιλάμε μόνο για γιγαβατώρες και τεραβατώρες στον τομέα της ενέργειας.

Είναι λοιπόν αφελείς οι Κινέζοι που επενδύουν τόσο έντονα στις ΑΠΕ; Η απάντηση είναι ότι οι επενδύσεις τους έχουν νόημα διότι κατασκευάζουν τα δικά τους φωτοβολταϊκά πάνελ και μπαταρίες,σε αντίθεση με την κατάσταση στην Ευρώπη. Έτσι,δημιουργούν υψηλή εγχώρια προστιθέμενη αξία και τα κεφάλαια επιστρέφουν στην οικονομία τους.

Ωστόσο, τόσο για την Ε.Ε., όσο και για την Κίνα υπάρχει μια κρίσιμη παράμετρος που καθορίζει τις εξελίξεις: η ενεργειακή ασφάλεια. Νωρίτερα αυτή την εβδομάδα κατά τη διάρκεια διεθνούς συνάντησης του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας (ΙΕΑ) στο Λονδίνο, υπήρξε αντιπαράθεση μεταξύ ευρωπαίων αξιωματούχων και αμερικανών εκπροσώπων. Ο υφυπουργός ενέργειας των ΗΠΑ κατηγόρησε την Ευρώπη για τη στρατηγική της κι έλαβε ως απάντηση ότι μια ήπειρος χωρίς σημαντική παραγωγή φυσικού αερίου πρέπει να αναπτύξει κάθε εσωτερική εναλλακτική πηγή ώστε να μην εξαρτάται από δαπανηρές εισαγωγές.

Aυτό ισχύει επίσης για την Κίνα που επιδιώκει εδώ και χρόνια μεγαλύτερη ενεργειακή αυτονομία ειδικά σήμερα μέσα σε ένα σφοδρό εμπορικό πόλεμο.

Έτσι γίνεται σαφές ότι οι επενδύσεις στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας έχουν έναν ξεκάθαρο στρατηγικό χαρακτήρα πέρα από τον ενεργειακό τομέα για τις μεγάλες δυνάμεις του κόσμου. Είναι εύκολο να επικρίνουμε τις επιλογές της Ε.Ε., αλλά αυτές σχετίζονται περισσότερο με συγκεκριμένα λάθη παρά με τη γενική κατεύθυνση που επιθυμεί να ακολουθήσει.