«Εγώ το τζόκερ της ζωής το έχω κερδίσει»
Με ένα πλατύ χαμόγελο, η Μαρία Ασλαμάζη, η μοναδική ασθενής στην Ελλάδα που έχει υποβληθεί σε πολυάριθμες μεταμοσχεύσεις οργάνων, μοιράστηκε την προσωπική της ιστορία κατά τη διάρκεια του τρίτου βιωματικού συνεδρίου που διοργάνωσε η ΑΜΚΕ ΔωρίΖω στη Θεσσαλονίκη. Η Μαρία διαγνώστηκε με σάρκωμα σε νεαρή ηλικία και μέσω μιας σειράς θεραπειών κατάφερε να «κερδίσει χρόνο» για τη ζωή της.
Αφού πέρασαν λίγα χρόνια, μπήκε στη λίστα αναμονής για μεταμόσχευση οργάνων χωρίς να γνωρίζει πότε θα έρθει η δική της σειρά για αυτήν την περίπλοκη διαδικασία. Στις 1 Φεβρουαρίου 2018, το τηλέφωνό της χτύπησε και ενημερώθηκε από τη συντονίστρια μεταμοσχεύσεων του νοσοκομείου ότι είχαν βρεθεί τα απαραίτητα όργανα.
«Κοίταξα τη μαμά μου, άναψα ένα τσιγάρο και ετοιμαστήκαμε να φύγουμε για το νοσοκομείο», ανέφερε χαρακτηριστικά. Για αυτό το τηλεφώνημα περίμεναν σχεδόν έξι χρόνια. Έτσι λοιπόν, δύο μέρες αργότερα υποβλήθηκε σε πολυσπλαχνική μεταμόσχευση που περιλάμβανε στομάχι, δωδεκαδάκτυλο, ήπαρ, πάγκρεας και λεπτό έντερο.Αυτό έγινε χάρη στην απόφαση μιας νεαρής γυναίκας από τις Ηνωμένες Πολιτείες να δωρίσει τα όργανά της μετά από ένα τραγικό τροχαίο ατύχημα.
Ως γιατρός στο επάγγελμα, όταν ξύπνησε από την αναισθησία είχε μόνο μία σκέψη: το δώρο που έκανε η 30χρονη δότρια όχι μόνο σε εκείνη αλλά και σε άλλους επτά ανθρώπους με την προσφορά των οργάνων της.
Λίγα χρόνια αργότερα όμως αντιμετώπισε νέα προβλήματα υγείας καθώς ανέπτυξε νεφρική ανεπάρκεια. Τότε ήταν που η μητέρα της αποφάσισε να γίνει δότρια οργανισμού προκειμένου να σώσουν ξανά τη ζωή της κόρης τους. «Θυμάμαι μια φορά επιστρέφοντας από εφημερία στην Καβάλα είπα στη μαμά μου ότι αν ποτέ χρειαστώ κάτι τέτοιο θέλω να δωρίσω τα όργανά μου», είπε χαρακτηριστικά προσθέτοντας πως εκείνη αντέτεινε ότι δεν πρέπει να μιλάει έτσι.
“Έναν χρόνο αργότερα όμως χρειάστηκα αυτήν την βοήθεια”, σημείωσε συγκινημένη αναφερόμενη στη στιγμή που σχεδόν μια δεκαετία μετά έγινε τελικά δότρια και η ίδια.
“Δεν έκανα καμία μεταμόσχευση απλώς για να κάθομαι σπίτι μου ή για μια σύνταξη”, δήλωσε με πάθος. “Τις έκανα ώστε να μπορώ ξανά να ζήσω πλήρως: ταξιδεύοντας και περνώντας χρόνο με τους φίλους μου”.
Η Μαρία τόνισε επίσης πως υπάρχει μεγάλη ανάγκη ενημέρωσης σχετικά με τις δωρεές οργάνων στην κοινωνία μας: “Πρέπει ακόμα πολλή δουλειά” πρόσθεσε επισημαίνοντας ότι 1.350 άνθρωποι στην Ελλάδα περιμένουν αυτό το πολύτιμο «δώρο» μέσω μιας τόσο απλής πράξης όπως είναι η δωρεά οργάνων.
