«Μαρινάκης: Ο Τσίπρας, ο αρχιτέκτονας του brain drain, ζητάει τα ρέστα!»

«Μαρινάκης: Ο Τσίπρας, ο αρχιτέκτονας του brain drain, ζητάει τα ρέστα!»

Αντίκτυποι Δηλώσεων Τσίπρα

Μια πρόσφατη δήλωση του πρώην πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα σχετικά με την «βαλκανοποίηση» της Ελλάδας προκάλεσε την αντίδραση του κυβερνητικού εκπροσώπου. Ο κ. Μαρινάκης, αναφερόμενος στα πεπραγμένα του κ. Τσίπρα, φάνηκε να κρατάει μια διακριτική στάση, αποφεύγοντας να επισημάνει πόσο κοντά στη βαλκανοποίηση έφτασε η χώρα μας εξαιτίας των πολιτικών των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ το 2015.

Στη δήλωσή του,ο κ. Μαρινάκης υπογράμμισε τα εξής:

«Είναι αναφαίρετο και αυτονόητο δικαίωμα ενός πρώην πρωθυπουργού να τοποθετείται δημόσια – για όποιο λόγο νομίζει.Εντούτοις, το θέμα για το οποίο επέλεξε να τοποθετηθεί σήμερα ο Αλέξης Τσίπρας γεννά, για ακόμα μία φορά, ένα εύλογο ερώτημα: Πώς είναι δυνατόν ο πρωθυπουργός που με τις πολιτικές του έκανε εκατοντάδες χιλιάδες νέους να εγκαταλείψουν τη χώρα, να ζητάει τα ρέστα από την Κυβέρνηση Μητσοτάκη που επί των ημερών της έχουν επιστρέψει οι 420.000 από τους 650.000 που έφυγαν στα χρόνια της κρίσης; Η τραγωδία της πρώτης φοράς Αριστερά υπό τον κ. Τσίπρα είναι ακόμη νωπή στη μνήμη των πολιτών.Ως τώρα,χωρίς την παραμικρή έμπρακτη μετάνοια,η «θεσμική» δεύτερη φορά παραπέμπει περισσότερο σε φάρσα».

Νωρίτερα στην ημέρα αυτή, ο κ. Τσίπρας είχε δηλώσει ότι: «Τα τελευταία 15 χρόνια παρουσιάζεται ένα φαινόμενο βαλκανοποίησης της οικονομικής και κοινωνικής ζωής της χώρας». Ανέφερε επίσης ότι η συνέχιση του brain drain συνδέεται με τη διαρκή απόκλιση της Ελλάδας από τον μέσο ευρωπαϊκό όρο και την αυξανόμενη κρίση αξιοπιστίας στους θεσμούς και τις αξίες τα τελευταία έξι χρόνια.

Ο πρώην πρωθυπουργός τόνισε πως η Ελλάδα έχει υποστεί σημαντική οικονομική καθίζηση κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου με πτώση κατά 13 μονάδες στο μέσο εισόδημα σε σύγκριση με το παρελθόν και ανέφερε ότι σήμερα βρίσκεται στο 60% του ευρωπαϊκού μέσου όρου αντί για το 80% που ήταν το 2007.

Η κατάσταση είναι ανησυχητική καθώς περίπου το 28% των πολιτών ζει στα όρια της φτώχειας – ποσοστό παρόμοιο με αυτό που παρατηρείται στη Βουλγαρία και τη Ρουμανία – κάτι που ενισχύει περαιτέρω τον ισχυρισμό περί βαλκανοποίησης στην οικονομική ζωή της χώρας.