Στη Γαλλία , ένας αποτυχημένος υπουργός του Ολάντ, μπήκε στη μηχανή κατασκευής ηγετών από τις μεγάλες επιχειρήσεις της – κραταιής τότε – χώρας του. Αναδείχθηκε δυο φορές Πρόεδρος με το φόβητρο της Ακροδεξιάς, την οποία τελικά εδραίωσε, αναβιώνοντας και την παλαιολιθική Αριστερά, και τώρα κάνει ταμείο: Οδήγησε στα πρόθυρα χρεοκοπίας, τη δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Από μόνη της, η επαπειλούμενη προσφυγή της στο ΔΝΤ, ανατινάζει το κοινοτικό εποικοδόμημα. Σε συνεργασία με τις μικρονοϊκές ηγεσίες, Σολτς και Μερτς της πρώτης οικονομίας, το κατέστησε φαύλο εγκαθιστώντας μια προβληματική Γερμανίδα στην Κομισιόν. Ακολούθως και ετοιμόρροπο με την – τυχοδιωκτική – απόλυτη εμπλοκή στην περιπέτεια του Ουκρανικού, που έφερε …πόλεμο με τη Ρωσία και ψυχρότητα με τη Αμερική, ταυτόχρονα! Έτσι, το μεγαλύτερο μεταπολεμικό επίτευγμα των ευρωπαϊκών λαών βρίσκεται σε τροχιά διάλυσης – αν όχι σε κάτι χειρότερο. Αυτός είναι ο πραγματικός απολογισμός του πολυτραγουδισμένου Εμανουέλ Μακρόν, που τελικά εκτός από τις ολέθριες πολιτικές επιλογές του, θα μείνει στην ιστορία και για τα συνοικιακά οικογενειακά του επεισόδια. Το «πρότυπο» από τη Γαλλία και ο Μητσοτάκης Ο μοιραίος Γάλλος υπήρξε πρότυπο για τον ημέτερο – και αντίστοιχης πολιτικής κατασκευής – Κυριάκο Μητσοτάκη. Της γνωστής οικογένειας. Ως πρωθυπουργός, αγοράζει διαρκώς όπλα από τον Μακρόν, αλλά μάλλον καθιστά την Ελλάδα κορόιδο της γαλλικής πολεμικής βιομηχανίας: Αφού της πούλησε ότι μπορούσε να αγοράσει, για να αντιμετωπίσει την απειλή της Τουρκίας, τώρα θα πουλήσει τα ίδια και περισσότερα στους Τούρκους. Ο Μακρόν θέλει να τους εμπλέξει και στην ευρωπαϊκη Άμυνα – με λεφτά της Ευρώπης. Μαζί με τους Βρετανούς, του αξιοθρήνητου Στάρμερ, που επέφεραν το πρώτο μεγάλο χτύπημα στην Ένωση, με το Brexit. Αντιγράφοντας αυτόν ακριβώς τον πολιτικό, ο Μητσοτάκης αντέγραψε και τις συνταγές που έφεραν την Ελλάδα σε δεινή θέση – διεθνώς και στο εσωτερικό. Κατέθεσε – με επίδειξη μικρομεγαλισμού – στα πόδια των Αμερικάνων τη χώρα, για λίγα χειροκροτήματα στο Κογκρέσο, αλλά τώρα δεν έχει καν έχει… διπλωματικές σχέσεις με την Ουάσινγκτον! Επειδή η πολιτική του οξυδέρκεια οδήγησε στη δημόσια υποστήριξη, πολλοί λένε: Και τη χρηματοδότηση των… ηττημένων στις αμερικάνικες εκλογές. Η μίσθωση …εταιρείας δημοσίων σχέσεων στη συνέχεια, για να αποκαταστήσει τις σχέσεις της με τη διοίκηση Τραμπ, συνιστούσε απλώς γελοιότητα. Η «απομόνωση του Ερντογάν» και η Ελλάδα Στα ελληνοτουρκικά, η πυκνή Ι.Χ. πρωθυπουργική διπλωματία, που «απομόνωνε τον Ερντογάν», και η επίλυση «διαφορών» με τα «σύμφωνα φίλιας» κατέληξαν σε αλλεπάλληλες ελληνικές ήττες στην περιοχή. Πλέον, η Τουρκία θέτει με κυνισμό όρους στο Αιγαίο και στην Κύπρο. Στο εσωτερικό μεγαλούργησε: Διοχέτευση των εθνικών και κοινοτικών πόρων σε ημέτερους, διεύρυνση των ανισοτήτων, διάλυση του κράτους πρόνοιας, φαυλότητα και αδιαφάνεια. Η χειραγώγηση της Δικαιοσύνης και της Ενημέρωσης, τα σκάνδαλα και τις μεθοδεύσεις συγκάλυψής τους, υποκλοπές, Novartis, Τέμπη, και τώρα ΟΠΕΚΕΠΕ – έκαναν την Ελλαδα δακτυλοδεικτούμενη. Η ενίσχυση της Ακροδεξιάς και οι θεσμοί Η καρατζαφέρεια Ακροδεξιά δίνει τον τόνο της διακυβέρνησης, η θεσμική υπόσταση της χώρας καταρρακώθηκε και η πολιτική κατέστη θεραπαινίδα των ισχυρών του χρήματος και των ΜΜΕ – χωρίς πλέον ισχυρά πολιτικά κόμματα. Σε λίγο θα έρθουν και τα μαντάτα για την τάχα «ισχυρή» οικονομία των ολίγων, των funds, των αλυσίδων και των αεριτζήδων. Από το ισχυρό «Ελλάς – Γαλλία – Συμμαχία» των πρωθυπουργών που ενέπνεαν σεβασμό, γιατί είχαν πολιτικό σθένος – και έκαναν εξωτερική πολιτική και όχι business as usual – ο Μητσοτάκης οδήγησε την Γ’ Ελληνική Δημοκρατία από τον Καραμανλισμό στον… Μακρονισμό!
