Ένα μοναδικής σπανιότητας ζώο της ευρωπαϊκής πανίδας εντοπίστηκε και καταγράφηκε στη νότια Ισπανία , προκαλώντας παγκόσμιο ενδιαφέρον στους ειδικούς της άγριας ζωής. Για πρώτη φορά, φωτογραφήθηκε στην περιοχή της Χαέν ένας λευκός ιβηρικός λύγκας, ένα σχεδόν μυθικό αιλουροειδές που θεωρείται από τα σπανιότερα είδη στον κόσμο. Ο Ισπανός φωτογράφος Άνχελ Ιντάλγκο κατάφερε στις 22 Οκτωβρίου να απαθανατίσει έναν ιβηρικό λύγκα με λευκισμό, μια γενετική πάθηση που συνδέεται με μερική ή πλήρη απουσία χρωστικής στο δέρμα, χωρίς να επηρεάζει το χρώμα στα μάτια, σε αντίθεση με τον αλμπινισμό. Το γεγονός αυτό, σύμφωνα με ειδικούς, αποτελεί ένδειξη προόδου των προγραμμάτων προστασίας του είδους. Το πρόγραμμα διατήρησης του Ιβηρικού Λύγκα (Lynx pardinus) σε Ισπανία και Πορτογαλία έχει ενισχυθεί σημαντικά από το 2011, όταν ξεκίνησαν οι συστηματικές απελευθερώσεις ζώων, με στόχο να απομακρυνθεί το είδος από τον κίνδυνο εξαφάνισης. Η ακριβής τοποθεσία όπου εντοπίστηκε ο λευκός λύγκας παραμένει απόρρητη, καθώς οι αρχές και οι ειδικοί επιδιώκουν να προστατεύσουν το σπάνιο ζώο από ενόχληση. Παρά τη βελτίωση των πληθυσμών, ο ιβηρικός λύγκας εξακολουθεί να έχει την κατηγορία «ευάλωτος» στη λίστα της Διεθνούς Ένωσης για τη Διατήρηση της Φύσης (IUCN). Ο φωτογράφος δημοσίευσε στο Instagram το προσωπικό του μήνυμα για τη σπάνια αυτή συνάντηση, περιγράφοντας τη συγκίνηση και την επιμονή που χρειάστηκε για να τον εντοπίσει: Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram. Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Angeliyo 📸 (@angeliyo_o) «Το λευκό φάντασμα του μεσογειακού δάσους. Η ιστορία πίσω από αυτή τη συνάντηση. Σε ένα νέο μέρος όπου άρχισα να ψάχνω πριν από λίγους μήνες, ελέγχοντας μία από τις φωτογραφικές μηχανές μου, παρατήρησα κάτι που δεν μπορούσα να πιστέψω… Από εκείνη τη στιγμή άρχισα να αφιερώνω όλο το χρόνο που είχα στη διάθεσή μου, έπρεπε να δω αυτό το θαύμα με τα ίδια μου τα μάτια. Πέρασαν ώρες, μέρες, εβδομάδες και ακόμη και μήνες χωρίς αποτέλεσμα, και πολλές φορές ήμουν έτοιμος να τα παρατήσω… Ένα άσχημο πρωί, μετά από μια νύχτα βροχής, περπατούσα όπως τόσες άλλες φορές, όταν ξαφνικά είδα στο βάθος ένα λευκό σχήμα που φαινόταν να ακτινοβολεί το δικό του φως. Όταν είδα για πρώτη φορά έναν «λευκό ιβηρικό λύγκα» με το χιονισμένο χειμερινό του τρίχωμα και τα διαπεραστικά μάτια του, έμεινα παράλυτος, δεν μπορούσα να πιστέψω αυτό που έβλεπα. Ένιωσα πολύ τυχερός που ήμουν μάρτυρας αυτής της στιγμής, που μπόρεσα να δω αυτό το μεγάλο λύγκα στο φυσικό του περιβάλλον. Η συνάντηση με αυτό το αιλουροειδές ήταν μια αξέχαστη ανάμνηση για μένα και με έκανε να σκεφτώ τη σημασία της φύσης και της προστασίας της… Ελπίζω αυτή η μακρά ιστορία να εμπνεύσει κάποιους να εκτιμήσουν και να προστατεύσουν τη φυσική ομορφιά του κόσμου που μας περιβάλλει».
