Λίγο πριν από το χτύπημα στην οδό Παστέρ, στην καρδιά της Τεχεράνης, οι ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες φαίνεται πως γνώριζαν κάθε κίνηση γύρω από το γραφείο του Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ . Από παραβιασμένες κάμερες κυκλοφορίας έως ανάλυση δισεκατομμυρίων ψηφιακών ιχνών από τη μονάδα 8200 και τη Μοσάντ, μια πολυετής εκστρατεία πληροφοριών φέρεται να κατέστησε εφικτή τη στοχευμένη αεροπορική επιδρομή που σκότωσε τον ανώτατο ηγέτη του Ιράν το Σάββατο — μια επιχείρηση που, σύμφωνα με αξιωματούχους, ήταν λιγότερο τεχνολογικό κατόρθωμα και περισσότερο πολιτική απόφαση με βαρύτατες γεωπολιτικές συνέπειες. Το newsletter του iEidiseis καθημερινά στο inbox σου. Κάνε εγγραφή εδώ. Σύμφωνα με τους Financial Times, όταν οι άρτια εκπαιδευμένοι και πιστοί σωματοφύλακες και οδηγοί ανώτερων ιρανικών αξιωματούχων έφτασαν στη δουλειά τους κοντά στην οδό Pasteur στο Τεχεράνη — όπου ο Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ σκοτώθηκε σε ισραηλινή αεροπορική επιδρομή το Σάββατο — οι Ισραηλινοί παρακολουθούσαν. Σχεδόν όλες οι κάμερες κυκλοφορίας στην Τεχεράνη είχαν παραβιαστεί εδώ και χρόνια, οι εικόνες τους κρυπτογραφούνταν και μεταδίδονταν σε διακομιστές στο Τελ Αβίβ και στο νότιο Ισραήλ, σύμφωνα με δύο άτομα που είναι εξοικειωμένα με το θέμα. Israel spent years hacking Tehran’s traffic cameras and monitoring bodyguards ahead of the assassination of Iran’s supreme leader. https://t.co/BrZYMrHLTx pic.twitter.com/TnCA1R6W1A — Financial Times (@FT) March 2, 2026 Μία κάμερα είχε μια γωνία που αποδείχθηκε ιδιαίτερα χρήσιμη, σύμφωνα με ένα από τα άτομα, επιτρέποντάς τους να προσδιορίσουν πού προτιμούσαν να παρκάρουν τα προσωπικά τους αυτοκίνητα και παρέχοντας μια εικόνα για τη λειτουργία ενός συνηθισμένου τμήματος του αυστηρά φυλασσόμενου συγκροτήματος. Πολύπλοκοι αλγόριθμοι πρόσθεσαν λεπτομέρειες στα αρχεία των μελών αυτών των φρουρών ασφαλείας, που περιλάμβαναν τις διευθύνσεις τους, τις ώρες εργασίας τους, τις διαδρομές που ακολουθούσαν για να πάνε στη δουλειά τους και, το πιο σημαντικό, ποιον συνήθως είχαν αναλάβει να προστατεύουν και να μεταφέρουν — δημιουργώντας αυτό που οι αξιωματικοί των μυστικών υπηρεσιών αποκαλούν «πρότυπο ζωής». Οι δυνατότητες αυτές ήταν μέρος μιας πολυετούς εκστρατείας πληροφοριών που βοήθησε να προετοιμαστεί το έδαφος για τη δολοφονία του Αγιατολάχ. Αυτή η πηγή δεδομένων σε πραγματικό χρόνο — μία από τις εκατοντάδες διαφορετικές ροές πληροφοριών — δεν ήταν ο μόνος τρόπος με τον οποίο το Ισραήλ και η CIA μπόρεσαν να προσδιορίσουν με ακρίβεια την ώρα που ο 86χρονος Χαμενεΐ θα βρισκόταν στο γραφείο του εκείνο το μοιραίο Σάββατο πρωί και ποιος θα τον συνόδευε. Ούτε το γεγονός ότι το Ισραήλ κατάφερε επίσης να διακόψει τη λειτουργία μεμονωμένων στοιχείων περίπου δώδεκα πύργων κινητής τηλεφωνίας κοντά στην οδό Pasteur, κάνοντας τα τηλέφωνα να φαίνονται απασχολημένα όταν καλούνταν και εμποδίζοντας την ομάδα προστασίας του Χαμενεΐ να λάβει πιθανές προειδοποιήσεις. Πολύ πριν πέσουν οι βόμβες, «γνωρίζαμε την Τεχεράνη όπως γνωρίζουμε την Ιερουσαλήμ», είπε ένας αξιωματούχος των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών. «Και όταν γνωρίζεις [ένα μέρος] τόσο καλά όσο γνωρίζεις τον δρόμο όπου μεγάλωσες, παρατηρείς το παραμικρό που δεν είναι στη θέση του». Μονάδα 8200 και Μοσάντ: Το δίκτυο πληροφοριών πίσω από την επιδρομή Η πυκνή εικόνα πληροφοριών για την πρωτεύουσα του Ιράν ήταν το αποτέλεσμα επίπονης συλλογής δεδομένων, που κατέστη δυνατή χάρη στην εξελιγμένη μονάδα πληροφοριών σημάτων 8200 του Ισραήλ, στο ανθρώπινο δυναμικό που προσλήφθηκε από την υπηρεσία εξωτερικών πληροφοριών Μοσάντ και στα βουνά δεδομένων που επεξεργάστηκε η στρατιωτική υπηρεσία πληροφοριών σε καθημερινές αναφορές. Το Ισραήλ χρησιμοποίησε μια μαθηματική μέθοδο γνωστή ως ανάλυση κοινωνικών δικτύων για να αναλύσει δισεκατομμύρια σημεία δεδομένων, να ανακαλύψει απίθανα κέντρα βαρύτητας λήψης αποφάσεων και να εντοπίσει νέους στόχους για παρακολούθηση και εξόντωση, σύμφωνα με πρόσωπο εξοικειωμένο με τη χρήση της μεθόδου. Όλα αυτά τροφοδοτούσαν μια γραμμή παραγωγής με ένα μόνο προϊόν: στόχους. «Στην κουλτούρα των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών, η συλλογή πληροφοριών για τους στόχους είναι το πιο ουσιαστικό τακτικό ζήτημα — έχει σχεδιαστεί για να επιτρέπει την εφαρμογή μιας στρατηγικής», δήλωσε ο Ιτάι Σαπίρα, ταξίαρχος των ισραηλινών εφεδρικών δυνάμεων και βετεράνος με 25 χρόνια υπηρεσίας στη διεύθυνση πληροφοριών. «Αν ο υπεύθυνος λήψης αποφάσεων αποφασίσει ότι κάποιος πρέπει να δολοφονηθεί, στην κουλτούρα του Ισραήλ ισχύει το εξής: «Εμείς θα παρέχουμε τις πληροφορίες για τους στόχους». Το Ισραήλ έχει δολοφονήσει εκατοντάδες ανθρώπους στο εξωτερικό, μεταξύ των οποίων ηγέτες μαχητικών οργανώσεων, πυρηνικούς επιστήμονες, χημικούς μηχανικούς — και πολλούς περαστικούς. Αλλά ακόμη και με τη δολοφονία ενός τόσο σημαντικού πολιτικού και θρησκευτικού ηγέτη όπως ο Χαμενεΐ, το κατά πόσο αυτή η επιθετική, δεκαετής χρήση της τεχνολογικής και τεχνικής υπεροχής του έχει ανοίξει το δρόμο για σημαντικά στρατηγικά οφέλη αποτελεί αντικείμενο έντονων συζητήσεων τόσο εντός όσο και εκτός του Ισραήλ. Η υπεροχή της χώρας στον τομέα των πληροφοριών ήταν εμφανής στον 12ήμερο πόλεμο τον περασμένο Ιούνιο, όταν περισσότεροι από δώδεκα Ιρανοί πυρηνικοί επιστήμονες και υψηλόβαθμοι στρατιωτικοί αξιωματούχοι δολοφονήθηκαν μέσα σε λίγα λεπτά σε μια επίθεση. Αυτό συνοδεύτηκε από μια άνευ προηγουμένου εξουδετέρωση των αεροπορικών αμυντικών συστημάτων του Ιράν μέσω ενός συνδυασμού κυβερνοεπιθέσεων, drone μικρής εμβέλειας και ακριβών πυρομαχικών που εκτοξεύτηκαν από έξω από τα σύνορα του Ιράν, καταστρέφοντας τα ραντάρ των ρωσικής κατασκευής εκτοξευτών πυραύλων. «Πρώτα τους αφαιρέσαμε τα μάτια», δήλωσε ένας αξιωματούχος των μυστικών υπηρεσιών. Τόσο στον πόλεμο του Ιουνίου όσο και τώρα, οι Ισραηλινοί πιλότοι έχουν χρησιμοποιήσει ένα συγκεκριμένο είδος πυραύλου που ονομάζεται Sparrow, παραλλαγές του οποίου είναι σε θέση να χτυπήσουν ένα στόχο τόσο μικρό όσο ένα τραπέζι φαγητού από απόσταση μεγαλύτερη των 1.000 χλμ. — μακριά από το Ιράν και την εμβέλεια οποιουδήποτε από τα συστήματα αεροπορικής άμυνας του. Δεν είναι γνωστές όλες οι λεπτομέρειες της τελευταίας επιχείρησης. Ορισμένες μπορεί να μην δημοσιοποιηθούν ποτέ, προκειμένου να προστατευθούν οι πηγές και οι μέθοδοι που εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται για τον εντοπισμό άλλων στόχων. Ωστόσο, η δολοφονία του Χαμενεΐ ήταν μια πολιτική απόφαση και όχι απλώς ένα τεχνολογικό επίτευγμα, σύμφωνα με περισσότερους από έξι νυν και πρώην αξιωματούχους των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών που ερωτήθηκαν για το θέμα αυτό. Όταν η CIA και το Ισραήλ διαπίστωσαν ότι ο Χαμενεΐ θα πραγματοποιούσε συνάντηση το Σάββατο το πρωί στα γραφεία του κοντά στην οδό Pasteur, η ευκαιρία να τον σκοτώσουν μαζί με μεγάλο μέρος της ανώτερης ηγεσίας του Ιράν ήταν ιδιαίτερα ευνοϊκή. Δεν είναι γνωστές όλες οι λεπτομέρειες της τελευταίας επιχείρησης. Ορισμένες μπορεί να μην δημοσιοποιηθούν ποτέ, προκειμένου να προστατευθούν οι πηγές και οι μέθοδοι που εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται για τον εντοπισμό άλλων στόχων. Ωστόσο, η δολοφονία του Χαμενεΐ ήταν μια πολιτική απόφαση και όχι απλώς ένα τεχνολογικό επίτευγμα, σύμφωνα με περισσότερους από έξι νυν και πρώην αξιωματούχους των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών που ερωτήθηκαν για το θέμα αυτό. Η ευκαιρία του Σαββάτου Όταν η CIA και το Ισραήλ διαπίστωσαν ότι ο Χαμενεΐ θα πραγματοποιούσε συνάντηση το Σάββατο το πρωί στα γραφεία του κοντά στην οδό Pasteur, η ευκαιρία να τον σκοτώσουν μαζί με μεγάλο μέρος της ανώτερης ηγεσίας του Ιράν ήταν ιδιαίτερα ευνοϊκή. Εκτίμησαν ότι η καταδίωξή τους μετά την έναρξη του πολέμου θα ήταν πολύ πιο δύσκολη, καθώς οι Ιρανοί θα προέβαιναν γρήγορα σε πρακτικές αποφυγής, όπως η μετακίνηση σε υπόγεια καταφύγια που θα ήταν απρόσβλητα από τις ισραηλινές βόμβες. Ο Χαμενεΐ, σε αντίθεση με τον σύμμαχό του, τον ηγέτη της Χεζμπολάχ Χασάν Νασράλα, δεν ζούσε κρυμμένος. Ο Νασράλα είχε περάσει χρόνια της ζωής του σε υπόγεια καταφύγια, αποφεύγοντας αρκετές ισραηλινές απόπειρες δολοφονίας μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2024, όταν ισραηλινά μαχητικά αεροσκάφη έριξαν έως και 80 βόμβες πάνω από το κρησφύγετό του στη Βηρυτό, σκοτώνοντάς τον. Αντίθετα, ο Χαμενεΐ είχε μιλήσει δημοσίως για την πιθανότητα να σκοτωθεί, απορρίπτοντας τη δική του ζωή ως ασήμαντη για τη μοίρα της Ισλαμικής Δημοκρατίας — στην πραγματικότητα, ορισμένοι ειδικοί για το Ιράν είπαν ότι περίμενε να γίνει μάρτυρας. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια του πολέμου, ένας από τους ανθρώπους που ερωτήθηκαν είπε ότι ο Χαμενεΐ είχε λάβει ορισμένα προληπτικά μέτρα. «Ήταν ασυνήθιστο για αυτόν να μην βρίσκεται στο καταφύγιό του — είχε δύο καταφύγια — και αν βρισκόταν εκεί, το Ισραήλ δεν θα μπορούσε να τον χτυπήσει με τις βόμβες που διαθέτει», είπε ο άνθρωπος αυτός.
