Το ευρωπαϊκό διαβατήριο απέκτησαν 1,2 εκατ. μετανάστες το 2024, σημειώνοντας μια εντυπωσιακή αύξηση της τάξης του 54% μέσα σε μία δεκαετία. Το newsletter του iEidiseis καθημερινά στο inbox σου. Κάνε εγγραφή εδώ. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την Eurostat , ο αριθμός των ατόμων που έλαβαν υπηκοότητα σε κράτος-μέλος της Ε.Ε. αυξήθηκε κατά σχεδόν 12% σε σύγκριση με το 2023. Η συντριπτική πλειονότητα των δικαιούχων, σε ποσοστό 88%, αφορά σε πολίτες εκτός Ε.Ε., ενώ περίπου το 11% αφορά άτομα που μετακινήθηκαν από ένα κράτος-μέλος σε άλλο. Η Ελλάδα βρίσκεται στη μέση της σχετικής λίστας, παρουσιάζοντας ποσοστό πολιτογράφησης 1,92% επί του συνόλου των αλλοδαπών κατοίκων της. Eurostat | Euronews Η Γερμανία πρωταθλήτρια και το ρεκόρ της Σουηδίας Στην κορυφή των χωρών που χορηγούν τις περισσότερες υπηκοότητες, βρίσκεται με διαφορά η Γερμανία. Το 2024 παρέδωσε σχεδόν 300.000 διαβατήρια, αριθμός που αντιστοιχεί στο ένα τέταρτο του συνόλου της Ε.Ε. Ακολουθεί η Ισπανία με περίπου 250.000 και η Ιταλία με 217.000 πολιτογραφήσεις. Ωστόσο, αν εξετάσει κανείς το ποσοστό πολιτογράφησης ανά 100 αλλοδαπούς κατοίκους, η Σουηδία κατέχει την πρωτιά με 7,5 υπηκοότητες. Το επόμενο υψηλότερο ποσοστό, σύμφωνα με το Euronews , καταγράφηκε στην Ιταλία με 4,1, ενώ έπονται η Ισπανία και η Ολλανδία με 3,9. Στον αντίποδα, η Λιθουανία, η Βουλγαρία και η Εσθονία παρουσιάζουν τα χαμηλότερα ποσοστά στην E.E. Όσον αφορά στις εθνικότητες που λαμβάνουν τα περισσότερα έγγραφα, οι Σύροι προηγούνται με πάνω από 110.000 διαβατήρια το 2024. Ακολουθούν οι Μαροκινοί με 97.000, οι Αλβανοί με 48.000 και οι Τούρκοι πολίτες με λίγο πάνω από 40.000. Οι Ρουμάνοι αποτελούν τη μεγαλύτερη ομάδα εντός Ε.Ε. που λαμβάνει νέα υπηκοότητα, ενώ έπονται οι Βενεζουελάνοι, οι Ουκρανοί, οι Ινδοί, οι Ρώσοι και οι Βραζιλιάνοι. Πώς αποκτάται το ευρωπαϊκό διαβατήριο Δεν υπάρχει ένας ενιαίος κανόνας για την απόκτηση της υπηκοότητας στις χώρες της Ε.Ε. Ο χρόνος διαμονής που απαιτείται, κυμαίνεται γενικά γύρω στα πέντε έτη, αλλά υπάρχουν σημαντικές διαφορές και εξαιρέσεις. Για παράδειγμα, στην Ισπανία, οι περισσότεροι χρειάζονται 10 χρόνια διαμονής για να κάνουν αίτηση. Ωστόσο, για πολίτες από τη Λατινική Αμερική, όπως Αργεντινούς, Μεξικανούς και Βραζιλιάνους, ο χρόνος αναμονής στην Ισπανία είναι μόλις δύο έτη. Το ίδιο ισχύει και για πολίτες από την Πορτογαλία, την Ανδόρα, τις Φιλιππίνες και την Ισημερινή Γουινέα. Η Σουηδία προσφέρει, επίσης, μια συντόμευση βάσει γεωγραφίας, καθώς απαιτούνται μόνο δύο χρόνια διαμονής για πολίτες άλλων σκανδιναβικών χωρών. Ακόμα, η Πολωνία προσφέρει μια ενδιαφέρουσα διαδρομή σε μόλις τρία χρόνια, υπό την προϋπόθεση ότι οι αιτούντες έχουν σταθερό εισόδημα. Στη Μάλτα, το χρονοδιάγραμμα μπορεί να πέσει ακόμη και στους 14 μήνες, αλλά μόνο εάν ο ενδιαφερόμενος επενδύσει τουλάχιστον 600.000 ευρώ στην οικονομία της χώρας. Οι αυστηροί κανόνες σε Γερμανία και Βρετανία Στη Γερμανία οι κανόνες για το διαβατήριο έγιναν πρόσφατα πιο αυστηροί. Το πρόγραμμα ταχείας διαδικασίας για εργαζόμενους υψηλής ειδίκευσης καταργήθηκε τον Οκτώβριο του 2025. Η τυπική απαίτηση είναι πλέον η πενταετής διαμονή, αλλά οι αιτούντες πρέπει επίσης να πληρούν πρόσθετα κριτήρια, όπως το επίπεδο B1 στη γερμανική γλώσσα και πρέπει να επιτύχουν σε ειδικό τεστ υπηκοότητας. Το Ηνωμένο Βασίλειο διαθέτει παρόμοιο πλαίσιο, με την κυβέρνηση να εξετάζει την αύξηση του χρόνου διαμονής από τα 5 στα 10 έτη. Οι αιτούντες πρέπει να περάσουν το τεστ «Life in the UK» και να αποδείξουν την επάρκειά τους στα Αγγλικά. Στην Ιταλία, η κατάσταση είναι πιο περίπλοκη, καθώς οι πολίτες εκτός Ε.Ε. πρέπει συνήθως να περιμένουν 10 χρόνια πριν υποβάλουν αίτηση. Ακόμη και τότε, η επεξεργασία της αίτησης μπορεί να διαρκέσει από 24 έως 36 μήνες.
