Αφού, όπως λέει και ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας, «κοντοζυγώνει η ώρα» για το νέο του κόμμα, που δεν θα είναι ακριβώς κόμμα, αλλά κάτι σαν νέα Φιλική Εταιρεία(!), κατά τα όσα διακινούν ορισμένοι από τους υμνητές του, δεν είναι άσκοπο να δει κανείς τη στρατηγική που έχει χαράξει και ακολουθεί. Προφανώς είναι αποτέλεσμα βαθυστόχαστων αναλύσεων και συζητήσεων με την στενή ομάδα των οκτώ συμβούλων του οι οποίοι, προφανέστερα, πιστεύουν στην κοντή μνήμη των πολιτών, ενώ οι ίδιοι λησμονούν τις αμαρτίες του πρόσφατου παρελθόντος. Οι περισσότερες από αυτές είναι και οι λόγοι των αλλεπάλληλων εκλογικών συντριβών του Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ. Ξεκίνησαν λοιπόν όλα με το rebranding-γονατοφγράφημα και την προσπάθεια φιλοτεχνηθεί ένα μεσσιανικό προφίλ του πρώην Πρωθυπουργού. Γράφτηκε ένα βιβλίο με τίτλο που θα μπορούσε να έχει προκύψει από το chat gpt και ακολούθησε μία φιλόδοξη σειρά παρουσιάσεων που, κρίνοντας από τις προσελεύσεις, δεν πήγαν πολύ καλά. Κατά τα εγχειρίδια, επιλέχθηκε να δοθούν συνεντεύξεις με το σταγονόμετρο, ενώ παράλληλα αναρτώνται διάφορες παρεμβάσεις στα κοινωνικά δίκτυα και καθώς η ώρα κοντοζυγώνει, ήλθε και η παρουσία στο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών του 2026, όπου ο Αλέξης Τσίπρας παρουσίασε τον εαυτό του ως παράγοντα διασφάλισης της σταθερότητας στη χώρα. Σε όλα υπάρχουν αντιφάσεις και ρηχές προσεγγίσεις, που απογοητεύουν ακόμη και όσους πιστεύουν στον Τσίπρα. Ειδικά το τελευταίο με τη σταθερότητα. Λογικά και με βάση την εμπειρία, όσοι θέλουν να τον ψηφίσουν δεν επιζητούν την σταθερότητα. Μάλλον ρεβανσιστικές διαθέσεις έχουν και δεν λογαριάζουν το μπάχαλο. Τα βήματα της επανόδου μέχρι στιγμής δείχνουν ότι η προχειρότητα είναι αθεράπευτη. Οταν ο Αλέξης Τσίπρας λέει εν έτει 2026 ότι έπρεπε να έχει κλείσει τις τράπεζες νωρίτερα, αμέσως μετά την νίκη του στις εκλογές, είναι σαφές ότι δεν ξέρει για ποιο πράγμα μιλάει, ούτε πώς αυτό επιδρά. Αν οι σύμβουλοί του είχαν επίγνωση, θα μπορούσαν να του έχουν προτείνει κάτι διαφορετικό να πει. Για παράδειγμα, ότι εκείνη την εποχή και εν όψει όσων είχε στο μυαλό του για τη συνέχεια, θα όφειλε να έχει απαγορεύσει από τις τράπεζες την εξαγωγή κεφαλαίων στο εξωτερικό. Αυτό θα ήταν κάτι που θα είχε ένα νόημα να συμβεί, ή να αναφερθεί σήμερα ως παράλειψη, εν είδει αυτοκριτικής, αλλά πού… Η τελευταία επινόηση του Τσίπρα και της ομάδας του είναι μία παρέμβαση με στόχο τη ΔΕΗ. Το ενεργειακό κόστος και η επιβάρυνση των νοικοκυριών είναι μία πληγή, οπότε η εύκολη σκέψη είναι ότι προσφέρεται για εύκολη αντιπολίτευση. Τα όσα έχουν συμβεί τα τελευταία χρόνια χαρακτηρίζονται «οικονομικό έγκλημα» και με αφορμή τις ανακοινώσεις για την Αύξηση Μετοχικού Κεφαλαίου της εταιρείας, με την καταβολή 1,3 δισ. ευρώ από την πλευρά του Δημοσίου, κρίθηκε σκόπιμο να γράψει κάτι ο πρώην Πρωθυπουργός στα κοινωνικά δίκτυα. Ο Αλέξης Τσίπρας ενοχλείται λοιπόν, μεταξύ άλλων, για το ότι η ΔΕΗ και ο ΔΕΔΔΗΕ έχουν απορροφήσει πόρους της τάξεως των 2 δισ. από το Ταμείο Ανάκαμψης. Λες και δεν είναι κρίσιμη υποδομή και μεταξύ των εξ ορισμού επενδυτικών προορισμών του Ταμείου. Θα μπορούσε να βρει δεκάδες άλλα προβληματικά πεδία. Κατά την ίδια αναλυτική τακτική και πιστός στην φτηνή λαϊκιστική λογική, ο επίδοξος ηγέτης του νέου κόμματος θέτει το κλασικό ερώτημα του επαγγελματία δημαγωγού: «αν το δημόσιο όφελος, το όφελος για τους πολίτες, τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις από αυτήν τη στρατηγική απόφαση της κυβέρνησης και της διοίκησης της ΔΕΗ, θα είναι ανάλογο με την υπεραξία που δημιουργείται για τους μετόχους». Το απαντά μόνος του και λέει ότι βέβαιος κερδισμένος θα είναι ο βασικός ιδιώτης μέτοχος, ενώ «ο πολίτης, ο οικογενειάρχης, ο επιχειρηματίας, που προσδοκά χαμηλότερους λογαριασμούς, καλύτερες υποδομές και ενεργειακή ασφάλεια θα αντιμετωπίσει τους ίδιους, ή ακριβότερους λογαριασμούς». Παρεμπιπτόντως, όσο κι αν δεν το αντιλαμβάνεται, με αυτές τις φράσεις και την βεβαιότητα που αποπνέουν για την απόδοση της επένδυσης, προσφέρει την καλύτερη διαφημιστική υπηρεσία στην νέα κίνηση της ΔΕΗ. Αξίζει στο σημείο αυτό να γνωρίζει κανείς τη σημερινή μετοχική σύνθεση της ΔΕΗ. Το Ελληνικό Δημόσιο κατέχει ποσοστό περίπου 34% και βασικός ιδιώτης μέτοχος, με ποσοστό κοντά στο 12%, είναι η CVC Capital Partners. Η εταιρεία κατέχει μερίδιο σχεδόν 6% ιδίων μετοχών, οι διεθνείς θεσμικοί επενδυτές λίγο περισσότερο από το 4% και σε ελεύθερη διασπορά διαπραγματεύεται το υπόλοιπο ποσοστό, περίπου 40%. Εν ολίγοις, από την στρατηγική απόφαση της ΔΕΗ κέρδη θα αποκομίσει κατά κύριο λόγο το Ελληνικό Δημόσιο, ως βασικός μέτοχος και οι ιδιώτες επενδυτές, μεταξύ των οποίων και ο μεγαλύτερος από αυτούς, για τον οποίο προβληματίζεται ο Αλέξης Τσίπρας. Ακόμη πιο «λιανά»: το Δημόσιο επενδύει για να κερδίσει. Το χειρότερο από όλα όμως για τον πρώην πρωθυπουργό και επίδοξο αρχηγό, είναι άλλο. Οσο ο Αλέξης Τσίπρας γράφει και λέει όλα αυτά, μοιάζει να ξεχνά ότι επί των ημερών του η ΔΕΗ έφτασε πολύ κοντά στην καταστροφή και την πτώχευση. Μετά την καταπληκτική επινόηση να ρίξει στην εταιρεία βορά στο κίνημα «δεν πληρώνω», η μνημονιακή κυβέρνησή του υπέγραψε την ιδιωτικοποίηση του 50% το 2018 και την παρέδωσε το 2019 με χρέη που πλησίαζαν το 1 δισ. ευρώ και χρηματιστηριακή αξία 300 εκατ. Σήμερα η κερδοφορία (EBIDTA, αποτελέσματα 2025) της εταιρείας είναι στα 2 δισ. και η χρηματιστηριακή της αξία φτάνει τα 6,5 δισ., ενώ παρεμπιπτόντως, προσφέρει και την πιο ανταγωνιστική τιμή ανά kW/h της αγοράς στα σταθερά τιμολόγια. Εν αναμονή λοιπόν των ανακοινώσεων Τσίπρα, κάποια στιγμή θα πρέπει να δουν ένα κρίσιμο στοιχείο τα στελέχη του επιτελείου του: ότι καλό θα είναι να μην επιλέγουν θέματα στα οποία η διακυβέρνησή του τα είχε κάνει θάλασσα. Από την άλλη πλευρά, πόσα είναι αυτά; Ακολουθήστε το Protagon στο Google News TAGS: #ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ • #ΔΕΗ
