Νέα επιστημονική μελέτη αποκαλύπτει ότι η Μεγάλη Πυραμίδα της Γκίζας δεν ήταν απλώς ένα αρχιτεκτονικό θαύμα, αλλά μια κατασκευή με εντυπωσιακή αντισεισμική αντοχή, αιώνες πριν γεννηθεί η σύγχρονη μηχανική. Όπως αναφέρει το Reuters, ερευνητές έχουν πλέον ανακαλύψει έναν από τους λόγους για την εκπληκτική αντοχή της. Σχεδιάστηκε και χτίστηκε με δομικά χαρακτηριστικά που την βοήθησαν να αντέξει την ενέργεια των σεισμών από την κατασκευή της πριν από περίπου 4.600 χρόνια ως τάφος του Φαραώ Χέοπα. Το newsletter του iEidiseis καθημερινά στο inbox σου. Κάνε εγγραφή εδώ. Οι επιστήμονες αξιολόγησαν τη δομική της δυναμική χρησιμοποιώντας συσκευές που ονομάζονται σεισμογράφοι για την καταγραφή των περιβαλλοντικών δονήσεων —συνεχείς, ανεπαίσθητες δονήσεις του περιβάλλοντος που προκαλούνται από φυσικές δυνάμεις και ανθρώπινη δραστηριότητα— σε 37 σημεία εντός και γύρω από την πυραμίδα. Η πυραμίδα παρουσίασε μια αξιοσημείωτα ομοιογενή και σταθερή δομική απόκριση σε αυτές τις δονήσεις, παρά το μέγεθος και την πολυπλοκότητά της. Τα χαρακτηριστικά που την έκαναν ανθεκτική στους σεισμούς Οι τέσσερις πλευρές της πυραμίδας, που βρίσκεται στη Γκίζα, ακριβώς έξω από την αιγυπτιακή πρωτεύουσα Κάιρο, και είναι χτισμένη από τεράστια ασβεστολιθικά τετράγωνα, έχουν μήκος περίπου 755 πόδια (230 μέτρα) στη βάση και καλύπτουν έκταση περίπου 13 στρεμμάτων (5,3 εκταρίων). Αρχικά είχε ύψος περίπου 480 πόδια (147 μέτρα). Η φυσική διάβρωση με την πάροδο του χρόνου και η αφαίρεση, πριν από αιώνες, των λείων εξωτερικών λίθων της επένδυσης για χρήση ως οικοδομικό υλικό, την άφησαν στο σημερινό της ύψος των περίπου 455 ποδιών (138,5 μέτρων). Ήταν το ψηλότερο κτίσμα στον κόσμο για περίπου 3.800 χρόνια. Οι επιστήμονες εντόπισαν διάφορα χαρακτηριστικά που προσέδιδαν στην πυραμίδα αντοχή στους σεισμούς. Έχει εξαιρετικά ευρεία βάση με χαμηλό κέντρο βάρους, εξαιρετικά συμμετρική γεωμετρία, σταδιακή μείωση της μάζας προς την κορυφή και εξελιγμένο εσωτερικό σχεδιασμό, συμπεριλαμβανομένων εσωτερικών θαλάμων που μετριάζουν την ενίσχυση των δονήσεων. Επίσης, κατασκευάστηκε πάνω σε ισχυρό ασβεστολιθικό υπόστρωμα. Οι επιστήμονες αξιολόγησαν τη δομική της δυναμική χρησιμοποιώντας συσκευές που ονομάζονται σεισμογράφοι για την καταγραφή των περιβαλλοντικών δονήσεων —συνεχείς, ανεπαίσθητες δονήσεις του περιβάλλοντος που προκαλούνται από φυσικές δυνάμεις και ανθρώπινη δραστηριότητα— σε 37 σημεία εντός και γύρω από την πυραμίδα. Η πυραμίδα παρουσίασε μια αξιοσημείωτα ομοιογενή και σταθερή δομική απόκριση σε αυτές τις δονήσεις, παρά το μέγεθος και την πολυπλοκότητά της. Οι τέσσερις πλευρές της πυραμίδας, που βρίσκεται στη Γκίζα, ακριβώς έξω από την αιγυπτιακή πρωτεύουσα Κάιρο, και είναι χτισμένη από τεράστια ασβεστολιθικά τετράγωνα, έχουν μήκος περίπου 755 πόδια (230 μέτρα) στη βάση και καλύπτουν έκταση περίπου 13 στρεμμάτων (5,3 εκταρίων). Αρχικά είχε ύψος περίπου 480 πόδια (147 μέτρα). Η φυσική διάβρωση με την πάροδο του χρόνου και η αφαίρεση, πριν από αιώνες, των λείων εξωτερικών λίθων της επένδυσης για χρήση ως οικοδομικό υλικό, την άφησαν στο σημερινό της ύψος των περίπου 455 ποδιών (138,5 μέτρων). Ήταν το ψηλότερο κτίσμα στον κόσμο για περίπου 3.800 χρόνια. Οι επιστήμονες εντόπισαν διάφορα χαρακτηριστικά που προσέδιδαν στην πυραμίδα αντοχή στους σεισμούς. Έχει εξαιρετικά ευρεία βάση με χαμηλό κέντρο βάρους, εξαιρετικά συμμετρική γεωμετρία, σταδιακή μείωση της μάζας προς την κορυφή και εξελιγμένο εσωτερικό σχεδιασμό, συμπεριλαμβανομένων εσωτερικών θαλάμων που μετριάζουν την ενίσχυση των δονήσεων. Επίσης, κατασκευάστηκε πάνω σε ισχυρό ασβεστολιθικό υπόστρωμα. «Αυτά τα στοιχεία, στο σύνολό τους, δημιουργούν μια ισορροπημένη και συνεκτική δομή», δήλωσε ο σεισμολόγος Μοχάμεντ ΕλΓκάμπρι του Εθνικού Ινστιτούτου Έρευνας Αστρονομίας και Γεωφυσικής (NRIAG) της Αιγύπτου, κύριος συγγραφέας της μελέτης που δημοσιεύθηκε την Πέμπτη στο περιοδικό Scientific Reports, ανοίγει νέα καρτέλα. «Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι κατασκευαστές διέθεταν σαφώς πρακτικές γνώσεις σχετικά με τη σταθερότητα, τη συμπεριφορά των θεμελίων, την κατανομή της μάζας και τη μεταφορά φορτίου», δήλωσε ο σεισμολόγος του NRIAG και κύριος συγγραφέας της μελέτης Asem Salama. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι περισσότερες δονήσεις που καταγράφηκαν εντός της πυραμίδας είχαν συχνότητα που υποδείκνυε ότι η μηχανική καταπόνηση κατανέμεται ομοιόμορφα σε όλο το μήκος της. «Έτσι, ενώ θα δίσταζα να ισχυριστώ ότι σχεδίασαν σκόπιμα την πυραμίδα ειδικά για αντοχή στους σεισμούς, πιστεύω ότι ανέπτυξαν αρχιτεκτονικές και γεωτεχνικές λύσεις που δημιούργησαν φυσικά κατασκευές με εξαιρετική μακροπρόθεσμη ανθεκτικότητα», δήλωσε ο Salama. Οι σεισμοί που δεν κατάφεραν να τη λυγίσουν Αυτό αποκτήθηκε με την πάροδο του χρόνου μέσω δοκιμών και σφαλμάτων, όπως αποδεικνύουν ορισμένες ελαττωματικές πυραμίδες που προηγήθηκαν αυτής. Οι ερευνητές συνέλεξαν σεισμικά δεδομένα από διάφορα περάσματα και θαλάμους που είχαν κατασκευαστεί στο εσωτερικό της πυραμίδας, συμπεριλαμβανομένου του κύριου ταφικού θαλάμου που ονομάζεται «Θάλαμος του Βασιλιά», καθώς και από το περιβάλλον βράχο και έδαφος. Διαπίστωσαν ότι η ενίσχυση των δονήσεων αυξανόταν με την ανύψωση στο εσωτερικό της πυραμίδας, ένα φυσιολογικό φαινόμενο για ψηλά κτίσματα. Ωστόσο, παρατήρησαν μείωση της ενίσχυσης σε πέντε ειδικούς θαλάμους που είχαν κατασκευαστεί πάνω από τον Θάλαμο του Βασιλιά, παρά την υψηλή τους θέση. Μεταξύ των πιο πρόσφατων σεισμών στην περιοχή ξεχωρίζουν εκείνοι του 1847 και του 1992, οι οποίοι προκάλεσαν σοβαρές ζημιές σε χιλιάδες κτίρια, ενώ ο δεύτερος στοίχισε τη ζωή σε περισσότερους από 560 ανθρώπους. Η πυραμίδα υπέστη ελάχιστες ζημιές. Αποτελεί μέρος ενός μεγάλου συγκροτήματος, μαζί με άλλες πυραμίδες και τη Μεγάλη Σφίγγα της Γκίζας – όλα προσελκύουν πλήθη επισκεπτών από την αρχαιότητα. Ένα διαχρονικό σύμβολο ανθρώπινης ευφυΐας «Η Μεγάλη Πυραμίδα δεν είναι μόνο ένα εξαιρετικό τεχνικό επίτευγμα, αλλά και ένα βαθύ έργο τέχνης και ανθρώπινης οραματικής σκέψης. Η τέλεια συμμετρία της, η μνημειώδης κλίμακα και οι κομψές αναλογίες της δημιουργούν μια διαχρονική ομορφιά που συνεχίζει να προκαλεί δέος ακόμη και μετά από 4.600 χρόνια», δήλωσε ο ElGabry. «Πέρα από τη φυσική της ομορφιά, αυτό που με εντυπωσιάζει περισσότερο είναι η απίστευτη διαχείριση του έργου και η οργανωτική δεξιοτεχνία που αντιπροσωπεύει. Η κατασκευή ενός τέτοιου μνημείου διήρκεσε περίπου 20 χρόνια και απαιτούσε τη διατήρηση ενός σαφούς, μακροπρόθεσμου οράματος, μιας εξαιρετικά πολύπλοκης εφοδιαστικής αλυσίδας και του συντονισμού δεκάδων χιλιάδων ειδικευμένων εργατών, μηχανικών και διοικητικών στελεχών», δήλωσε ο ElGabry. Αυτό θα περιελάμβανε τη διαχείριση ανθρώπινου δυναμικού, την εκπαίδευση εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού, τη διασφάλιση συνεχούς εφοδιασμού τροφίμων για τους εργάτες και τη μεταφορά τεράστιων ποσοτήτων πέτρας. «Μας υπενθυμίζει τι είναι ικανός να επιτύχει ο ανθρώπινος πολιτισμός όταν συνδυάζονται όραμα, επιστήμη, οργάνωση και αποφασιστικότητα», δήλωσε ο ElGabry. «Πραγματικά», είπε ο Salama, «έχτισαν ένα μνημείο για τις επόμενες γενιές».
