Μπορεί η ομιλία του ενώπιον των βιομηχάνων να αφορούσε τη βιομηχανία, την ανταγωνιστικότητα και το μέλλον της ελληνικής οικονομίας, όμως ο Νίκος Ανδρουλάκης επέλεξε να δώσει ιδιαίτερη έμφαση σε ένα θέμα που επαναφέρει σταθερά το τελευταίο διάστημα στον δημόσιο διάλογο: την παραγωγικότητα της εργασίας και την πιλοτική εφαρμογή της τετραήμερης εργασίας. Από το βήμα της Ετήσιας Τακτικής Γενικής Συνέλευσης του ΣΕΒ, με θέμα «Παραγωγική Ελλάδα σε μια Ευρώπη που αλλάζει», ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ επιχείρησε να συνδέσει την οικονομική ανάπτυξη με την ποιότητα ζωής των εργαζομένων, υποστηρίζοντας ότι το ζητούμενο δεν είναι να δουλεύουν οι Ελληνες περισσότερες ώρες, αλλά να εργάζονται πιο παραγωγικά. «Θέλουμε καλύτερους μισθούς και περισσότερες ευκαιρίες για τους νέους. Μια Ελλάδα όπου οι εργαζόμενοι δεν θα δουλεύουν περισσότερο αλλά πιο παραγωγικά», ανέφερε, εξηγώντας ότι σε αυτή τη λογική εντάσσεται και η πρόταση του ΠΑΣΟΚ για πιλοτική εφαρμογή της τετραήμερης εργασίας σε επαγγέλματα έντασης γνώσης και στις νεότερες γενιές. Η αναφορά δεν ήταν τυχαία. Ο κ. Ανδρουλάκης επιχείρησε να παρουσιάσει μια διαφορετική ανάγνωση της συζήτησης για την ανταγωνιστικότητα, συνδέοντάς την όχι μόνο με την ανάπτυξη και τις επενδύσεις, αλλά και με τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας και την αναδιανομή του παραγόμενου πλούτου. Στο ίδιο πλαίσιο έθεσε έναν φιλόδοξο στόχο: την αύξηση της παραγωγικότητας της εργασίας από το 54% του ευρωπαϊκού μέσου όρου, όπου βρίσκεται σήμερα η Ελλάδα, στο 75% έως τις αρχές της επόμενης δεκαετίας. Έσπευσε μάλιστα να διευκρινίσει ότι η χαμηλή παραγωγικότητα δεν αποτελεί δείκτη της εργατικότητας των Ελλήνων, αλλά αποτυπώνει κυρίως τις αδυναμίες του παραγωγικού μοντέλου της χώρας. Για τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, η συζήτηση αυτή συνδέεται άμεσα με τις μεγάλες αλλαγές που συντελούνται στην Ευρώπη. Επικαλέστηκε τις εκθέσεις του Ενρίκο Λέτα και του Μάριο Ντράγκι, υποστηρίζοντας ότι σηματοδοτούν μια νέα εποχή για την ευρωπαϊκή οικονομία, με τη βιομηχανία να επιστρέφει στο επίκεντρο ως μοχλός ανάπτυξης, ανθεκτικότητας και γεωπολιτικής ασφάλειας. Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα ανέφερε και την πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τον νέο «Βιομηχανικό Επιταχυντή» (Industrial Accelerator Act). Ωστόσο, έθεσε ένα κρίσιμο –κατά τον ίδιο– ερώτημα: ποια κράτη θα επωφεληθούν περισσότερο από αυτή τη νέα ευρωπαϊκή στρατηγική; Όπως σημείωσε, η χαλάρωση των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις ευνοεί πρωτίστως τις οικονομίες που διαθέτουν μεγαλύτερα δημοσιονομικά περιθώρια, δημιουργώντας νέες ανισορροπίες στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με αυτό το σκεπτικό, υποστήριξε ότι η Ελλάδα ενόψει της ανάληψης της Προεδρίας του Συμβουλίου της ΕΕ το 2027, οφείλει να συμβάλει στη διαμόρφωση μιας νέας ευρωπαϊκής απάντησης. Χαρακτήρισε ιδιαίτερα σημαντική την πρόταση του Ενρίκο Λέτα για τη δημιουργία ενός κοινού ευρωπαϊκού μηχανισμού χρηματοδότησης της βιομηχανικής πολιτικής (State Aid Contribution Mechanism), ο οποίος θα λειτουργεί ουσιαστικά ως ένας μηχανισμός αναδιανομής των ωφελειών που προκύπτουν από τις κρατικές ενισχύσεις. Στην ίδια κατεύθυνση πρότεινε και τη στήριξη νέων επενδύσεων στις υπό ένταξη χώρες των Δυτικών Βαλκανίων, εντάσσοντας το ζήτημα στο ευρύτερο γεωπολιτικό αποτύπωμα της Ευρώπης. Από τα ευρωπαϊκά, όμως, πέρασε γρήγορα στα εγχώρια. Και εκεί η κριτική προς την κυβέρνηση ήταν ιδιαίτερα αιχμηρή. Ο κ. Ανδρουλάκης υποστήριξε ότι η χώρα έχασε μια ιστορική ευκαιρία να μετασχηματίσει το παραγωγικό της μοντέλο μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης. Παρά τα 36 δισ. ευρώ που διατέθηκαν, όπως είπε, η οικονομία δεν άλλαξε δομικά, ούτε ενισχύθηκαν επαρκώς κρίσιμες υποδομές. «Τι θα αφήσουν πίσω τους τα 36 δισεκατομμύρια ευρώ του Ταμείου;» διερωτήθηκε, θέτοντας ερωτήματα για τις επενδύσεις που πραγματοποιήθηκαν, τα κριτήρια επιλογής τους και την πραγματική συμβολή τους στην παραγωγικότητα της οικονομίας. Στο στόχαστρό του βρέθηκαν οι σιδηρόδρομοι, η κοινωνική κατοικία, τα ενεργειακά δίκτυα και οι υποδομές αποθήκευσης ενέργειας, τομείς στους οποίους, όπως υποστήριξε, η χώρα εξακολουθεί να παρουσιάζει σημαντικές ελλείψεις. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έκανε λόγο και για μια «μεγάλη αναδιανομή πλούτου» που, κατά την εκτίμησή του, συντελείται τα τελευταία επτά χρόνια επί διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, δεσμευόμενος για αύξηση του μεριδίου των μισθών στο ΑΕΠ μέσα στην επόμενη πενταετία. Στο πλαίσιο αυτό παρουσίασε έξι βασικές προτεραιότητες: τη μείωση του ενεργειακού κόστους, τον εκσυγχρονισμό των βιομηχανικών μονάδων, την ενίσχυση της αγροδιατροφικής μεταποίησης, τη μεταρρύθμιση του φορολογικού συστήματος, την αντιμετώπιση της ακρίβειας και την αναμόρφωση του κράτους, των θεσμών και της Δικαιοσύνης. Η πολιτική αιχμή της ομιλίας ήρθε προς το τέλος. «Απέναντι στο κράτος-φέουδο της σημερινής κυβέρνησης, εμείς προτείνουμε ένα κράτος όπου ο εκάστοτε πρωθυπουργός είναι ένοικος του Μεγάρου Μαξίμου και όχι ιδιοκτήτης», είπε, μεταφέροντας τη συζήτηση από την οικονομία στο μοντέλο διακυβέρνησης. Για τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, το πραγματικό διακύβευμα των επόμενων εκλογών δεν είναι απλώς ποιος θα κυβερνήσει, αλλά αν η χώρα θα αποκτήσει μια διαφορετική κουλτούρα διακυβέρνησης. Γι’ αυτό και έκλεισε την ομιλία του επαναφέροντας το κεντρικό μήνυμα που διαπέρασε όλη την παρέμβασή του: μια πιο παραγωγική Ελλάδα, ως προϋπόθεση για μια πιο δίκαιη, πιο ανθεκτική και τελικά πιο ανθρώπινη χώρα. Ακολουθήστε το Protagon στο Google News TAGS: #ΝΙΚΟΣ ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗΣ • #ΠΑΣΟΚ • #ΣΕΒ • #ΤΕΤΡΑΗΜΕΡΗ ΕΡΓΑΣΙΑ
