Καιρό είχε να συμβεί. Την Τετάρτη 24 Ιουνίου, στην παρουσίαση του βιβλίου του Μιχάλη Σάλλα με τίτλο «Τι πήγε λάθος στην Ελλάδα – και τι θα μπορούσε να διορθωθεί», ο Κώστας Καραμανλής και ο Αντώνης Σαμαράς χαιρέτησαν ο ένας τον άλλον, αλλά δεν κάθισαν δίπλα-δίπλα στην Εθνική Πινακοθήκη —σε αντίθεση με προηγούμενες κοινές εμφανίσεις τους. Οπως, για παράδειγμα, αυτές στο Πολεμικό Μουσείο το 2024 και το 2025, που έμοιαζαν με τη «Δίκη του Μητσοτάκη» για την εξωτερική πολιτική. Στο Μαξίμου φαίνεται ότι… ενθουσιάστηκαν. Κάθε σημάδι απόστασης μεταξύ των δύο, πραγματικό ή σκηνοθετημένο (ή και κοινά συμφωνημένο), είναι το δίχως άλλο ευπρόσδεκτο. Την επομένη (25/6), ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, ερωτηθείς στο briefing, δεν φείσθηκε καλών λόγων για τον Κώστα Καραμανλή. Ο Παύλος Μαρινάκης μίλησε για «έναν πρώην Πρόεδρο και Πρωθυπουργό που σεβόμαστε όλοι και τον θέλουμε στην πρώτη γραμμή», προσθέτοντας ότι «είναι μία από τις πιο εμβληματικές μορφές της παράταξης». Μάλιστα, ο κ. Μαρινάκης ξεκαθάρισε ότι επ’ αυτού εκπροσωπεί τον Πρωθυπουργό και ότι δεν εκφράζει (μόνο) την προσωπική του άποψη. Ολα αυτά λειτούργησαν σαν ψιλόβροχο άχνης ζάχαρης πάνω στις προηγούμενες προστριβές και κυρίως στην αντίδραση του Κυριάκου Μητσοτάκη στις αιχμές του Καραμανλή για την εξωτερική πολιτική της σημερινής κυβέρνησης, με το γνωστό καρφί περί ακινησίας την περίοδο 2004-2009. Ουσιαστικά, αυτό που «είπε», εμμέσως, η Ηρώδου Αττικού στη Ραφήνα αυτή την εβδομάδα ήταν πως οι συμβολισμοί εκτιμώνται. Ιδίως, θα έλεγε κανείς, τώρα που όλα δείχνουν ότι ο Αντώνης Σαμαράς το έχει πάρει απόφαση να ιδρύσει δικό του κόμμα, που θα κατέβει στις εκλογές κόντρα στον Μητσοτάκη. Η εβδομάδα που διέκοψε την ψυχροπολεμική ατμόσφαιρα στις σχέσεις του Μαξίμου με τον Κώστα Καραμανλή δεν σημαίνει ωστόσο ότι κόπηκαν μαχαίρι οι συζητήσεις και τα πηγαδάκια στο εσωτερικό του κόμματος. Είναι προφανές ότι, με βάση και τη δημοσκοπική εικόνα της ΝΔ, στην οποία έχει σταθεί, π.χ. με προβληματισμό ο Νίκος Δένδιας, οι ανησυχίες θα έχουν μεγαλύτερο ή μικρότερο βάθος, ενώ οι ισορροπίες θα μεταβάλλονται όσο πλησιάζουμε στις εκλογές. Πιο απλά, όσοι σιωπηρά ποντάρουν στο (δύσκολο έως αδύνατο, εδώ που τα λέμε) σενάριο του 24,99% της ΝΔ (ή λίγο παραπάνω) στις «πρώτες» εθνικές εκλογές θα αποκτούν θάρρος ή θα μαζεύονται όσο ζυγώνουμε στην ώρα της αλήθειας. Στην εξίσωση αυτή θα παίξουν ρόλο οι επιδόσεις της ΝΔ και το πόσους ψηφοφόρους θα «κλέβει» με βάση τις μετρήσεις το αναμενόμενο κόμμα Σαμαρά στην Πελοπόννησο (όπου ο Μητσοτάκης έστειλε κλιμάκια υπουργών και στελεχών), αλλά και η κατάσταση στη Βόρεια Ελλάδα, προνομιακό πεδίο της ultra Δεξιάς αλλά και της Εκκλησίας. Σε κάθε περίπτωση, το Μαξίμου μελετά τα ποιοτικά στοιχεία των δημοσκοπήσεων και τα κόμματα δεξιά της ΝΔ, περιμένοντας να δει πώς θα λειτουργήσει ένα κόμμα του πρώην Πρωθυπουργού. Προς το παρόν, δεν εκφράζεται ανησυχία. Σε ό,τι αφορά την Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας, το βασικό αγκάθι για την κομματική ηγεσία είναι να διαφανούν οι προθέσεις του βουλευτή Ανατολικής Αττικής Γιώργου Βλάχου, ο οποίος φέρεται από δημοσιεύματα να έχει βάλει «πλώρη» για το κόμμα Σαμαρά. Ωστόσο, και σε αυτή την περίπτωση, το κυβερνητικό κέντρο θεωρεί ότι τα πράγματα είναι διαχειρίσιμα… Ακολουθήστε το Protagon στο Google News TAGS: #ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΣ • #ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΣΑΜΑΡΑΣ • #ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ • #ΝΔ
