Όταν κάποιος δεν μιλά και κατέχει μια κρίσιμη θέση, αναγκαστικά αφήνει χώρο στη φαντασία των άλλων. Αυτό συνέβη σε πολύ μεγάλο βαθμό με τον πρώην γ.γ. του Πρωθυπουργού, Γρηγόρη Δημητριάδη, επί επτά ολόκληρα χρόνια: από τον Ιούλιο του 2019, όταν η ΝΔ έγινε κυβέρνηση, μέχρι την περασμένη εβδομάδα, όταν μίλησε για πρώτη φορά on camera, σε μια συνέντευξη διάρκειας τεσσάρων ωρών στον Θανάση Λάλα (εδώ). Μεσολάβησε, τον Αύγουστο του 2022, η παραίτησή του με ανάληψη της αντικειμενικής πολιτικής ευθύνης για το θέμα των υποκλοπών. Ιδιαίτερα μετά από αυτό το γεγονός, και επί τέσσερα χρόνια, η δημόσια εικόνα του έγινε σχεδόν αποκλειστικά το προϊόν που δημιούργησαν και κυκλοφόρησαν τρίτοι. Το όνομά του χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον στην πολιτική αντιπαράθεση από την πλευρά πολιτικών, δημοσιογράφων, σχολιαστών αλλά και οικονομικών συμφερόντων. Ο Θανάσης Τσεκούρας σημειώνει στο ieidiseis.gr, ότι «όλοι, και οι γνωρίζοντες αλλά και οι “άμπαλοι”, τον είχαν καταγράψει ως έναν «άνθρωπο των παρασκηνίων”», επομένως επρόκειτο για «ζωτική απόφαση να μετακομίσει από τη σκιά στην “Πόλη του Ηλίου”». Ο αρθρογράφος προσθέτει ότι «ο Δημητριάδης έχει βαθιά πολιτική σκέψη μαζί με high level πολιτική κουλτούρα και μόρφωση. Διαβάζει μανιακά, κάτι που οι τρέχοντες πολιτικοί είτε το αντιλαμβάνονται ως ξένη γλώσσα είτε ανήκουν στην κατηγορία “όταν ακούω κουλτούρα, τραβάω το πιστόλι μου”». Είναι προφανές ότι η μετάβαση από τη δημόσια σιωπή στις τέσσερις ώρες ζωντανού λόγου έχει τον συμβολισμό της. Σε αυτές τις περιπτώσεις δεν πρόκειται εκ των πραγμάτων για μελετημένη, επιμελημένη ή σκηνοθετημένη τηλεοπτική εμφάνιση, αλλά εν προκειμένω για την απόφαση του να δηλώσει παρών στα πολιτικά πράγματα με μια πολύ απλή επιλογή. Να μιλήσει για πολλά και διαφορετικά θέματα χωρίς στήσιμο η σκηνοθεσία, ώστε οι θεατές να έχουν την ευκαιρία να διαμορφώσουν οι ίδιοι άποψη και εικόνα για ένα πρόσωπο που μέχρι τώρα περιγραφόταν από τρίτους. Μετά τη συνέντευξη, ενδιαφέρουσα είναι ομολογουμένως η προσπάθεια μερίδας του Τύπου να ταιριάξει όσα είπε ο κ. Δημητριάδης στην προηγούμενη κατασκευή που είχε δημιουργηθεί για εκείνον, εκλαμβάνοντας ακόμη και τον μεταφορικό λόγο ως κυριολεξία… Σύμφωνα με τον ιστότοπο strategyonline.gr, «η τετράωρη συνέντευξη του Γρηγόρη Δημητριάδη δεν ήταν απολογία για τις υποκλοπές, ούτε μια αυθόρμητη ανάγκη προσωπικής εκτόνωσης. Ηταν μια οργανωμένη πράξη πολιτικής επανατοποθέτησης. Ο κεντρικός στόχος ήταν να αντικατασταθεί η εικόνα του “σκοτεινού ανιψιού του Μαξίμου” από μια νέα σύνθεση ταυτοτήτων: του πιστού συνεργάτη που θυσιάστηκε, του αποτελεσματικού οργανωτή, του ανθρώπου που δεν λύγισε απέναντι σε επιχειρηματικά συμφέροντα, του οικογενειάρχη, του καλλιεργημένου αναγνώστη, του πειθαρχημένου αθλητή και, κυρίως, του πολιτικού προσώπου που διαθέτει ολοκληρωμένη αντίληψη για τη διακυβέρνηση». Πέρα από όσα είπε ή δεν είπε ή όσα του αποδίδονται χωρίς να τα έχει πει μέσα από την πεπατημένη των προηγούμενων στερεοτυπικών κατασκευών (όταν ακόμη επέλεγε τη σιωπή), η συνέντευξη σηματοδοτεί το τέλος μιας μακράς περιόδου και την αρχή μιας νέας κατά την οποία εικάζεται ότι η πολιτική του παρουσία θα έχει εξωστρεφή χαρακτηριστικά. Ακολούθησε το Protagon στο Google News Πρόσθεσε το Protagon ως προτιμώμενη πηγή στη Google TAGS: #ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ
