Ας αρχίσουμε με ένα σενάριο μυθοπλασίας. Η διοίκηση της ΔΕΘ λαμβάνει αρμοδίως το αίτημα από ένα μη κοινοβουλευτικό κόμμα, την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη (ΕΛ.Α.Σ.), να παραχωρήσει το συνεδριακό κέντρο «Ι. Βελλίδης» για τη συνέντευξη Τύπου του αρχηγού του. Τηλεφώνημα στο Μαξίμου. —«Ζητάει ο Τσίπρας την κεντρική αίθουσα. Να τη δώσουμε;» —«Δώσε μου λίγο να βρω τον Πρόεδρο». Δέκα λεπτά μετά. —«Να δώσετε τα πάντα: την αίθουσα, τους διαδρόμους, τα καμαρίνια, τα μπουθ, και βάλτε και στο φουλ το κλιματιστικό για να μη γυαλίζει». Τέλος, όμως, με τη φανταστική ιστορία —που ουδεμία σχέση έχει με πραγματικά πρόσωπα και καταστάσεις— και πάμε σε αυτά που πραγματικά συμβαίνουν. Με «σημαιοφόρο» τον Κυριάκο Μητσοτάκη, που επέλεξε τον κ. Τσίπρα ως βασικό του αντίπαλο και φρόντισε στη ΔΕΘ να μας θυμίσει ότι δεν έχει αλλάξει τίποτα, μια ακολουθία προσώπων και οντοτήτων κινείται παρομοίως. Για να το πάμε θεσμικά, τη συμπάθεια προς τον κ. Τσίπρα δεν κρύβει, σύμφωνα με τους παροικούντες τη Χαριλάου Τρικούπη, ο δήμαρχος Αθηναίων, Χάρης Δούκας. Στη Νέα Δημοκρατία, όπου η κεφαλή «στηρίζει» τον κ. Τσίπρα διά της αντιπαράθεσης (στοχεύοντας στη συσπείρωση των κεντρώων), πρόσωπα που χρεώνονται στην άτυπη εσωκομματική αντιπολίτευση δεν δείχνουν καμία διάθεση να ασκήσουν κριτική στον πρώην πρωθυπουργό (πιστεύοντας ίσως ότι έτσι παίζουν το παιχνίδι του κ. Μητσοτάκη, τον οποίο περιμένουν μια μέρα να διαδεχθούν). Στο ΠΑΣΟΚ τα πράγματα είναι πιο σύνθετα, όχι μόνο λόγω του κ. Δούκα. Ας τα πάρουμε με τη σειρά: ♦ Καταρχάς, η ΕΛ.Α.Σ. ξεπέρασε αμέσως μόλις ιδρύθηκε το κόμμα του Νίκου Ανδρουλάκη στις δημοσκοπήσεις, ενώ στη Χαριλάου Τρικούπη θεωρούν και το λένε και δημόσια ότι ο κ. Τσίπρας αντέγραψε σε ποσοστό 80% το πρόγραμμά τους. ♦ Κατόπιν τούτων, η αντιπαράθεση ΠΑΣΟΚ-ΕΛ.Α.Σ. είναι γεγονός, αλλά υπάρχει κάτι που τη βραχυκυκλώνει: —Επιχειρηματίες και μίντια που έδωσαν μάχη το 2019 για να χάσει την εξουσία ο κ. Τσίπρας, αναζητούν εδώ και χρόνια αντίπαλο για τον κ. Μητσοτάκη. Αφού πέρασαν από τον κ. Κασσελάκη, τον κ. Ανδρουλάκη (όταν το ΠΑΣΟΚ προσέγγιζε δημοσκοπικά το 18%) και την κυρία Καρυστιανού (όταν γέμιζε τις πλατείες), στράφηκαν στον κ. Τσίπρα. Ως εκ τούτου, οι τελευταίες επιθέσεις από το ΠΑΣΟΚ προς το πρόσωπο που «επέλεξαν», όπως και ο κ. Μητσοτάκης (με τον δικό του τρόπο και για τους δικούς του λόγους), δημιουργούν ένα θέμα. Η παραδοξότητα αυτή, το Μαξίμου αλλά και οι «εχθροί» του να «αβαντάρουν» έμμεσα ή άμεσα τον κ. Τσίπρα, έχει τα όριά της. Οπως κάθε παραδοξότητα. Ας δούμε ένα πρόσφατο παράδειγμα από τη διεθνή σκηνή. Ο Ντόναλντ Τραμπ, όταν το Κατάρ τού δώρισε ένα υπερπολυτελές Τζάμπο 747-8, αξίας 400 εκατ. δολαρίων, βγήκε και δήλωσε on camera: «Αφού μου το χαρίζουν, γιατί να μην το δεχτώ;». Και εξήγησε ο άνθρωπος ότι το δώρο θα το κρατήσει και φεύγοντας θα το πάρει μαζί του. Είναι μια υπενθύμιση ότι τα δώρα ενίοτε γίνονται αποδεκτά, ιδίως όταν συνοδεύονται από ευρύτερη στήριξη που λειτουργεί πολλαπλασιαστικά. Ακολούθησε το Protagon στο Google News Πρόσθεσε το Protagon ως προτιμώμενη πηγή στη Google
