Η Πολιτική Παρέμβαση στα Πανεπιστήμια των ΗΠΑ

Η διοίκηση Τραμπ έχει εντείνει τις επιθέσεις της κατά των αμερικανικών πανεπιστημίων, μετατρέποντάς τα σε πεδία πολιτικής αντιπαράθεσης που απειλούν την ακαδημαϊκή ελευθερία και τον δημόσιο διάλογο.Με πρόσχημα ζητήματα όπως ο «αντισημιτισμός» ή οι πρωτοβουλίες για ποικιλία, ασκεί πολιτικά καθοδηγούμενη οικονομική πίεση σε ιδρύματα όπως το Χάρβαρντ και το Κολούμπια, δημιουργώντας κλίμα φόβου και συμμόρφωσης.

Ο Cas Mudde,πολιτικός επιστήμονας που εργάζεται σε δημόσιο πανεπιστήμιο στις Ηνωμένες Πολιτείες,αναλύει την έκταση αυτής της επίθεσης και προτείνει τέσσερις τρόπους με τους οποίους η διεθνής κοινότητα –ακαδημαϊκοί,δημοσιογράφοι,πανεπιστήμια και κυβερνήσεις– μπορεί να προσφέρει υποστήριξη στην αμερικανική ακαδημαϊκή κοινότητα. Στην ανάλυσή του στο Guardian αναφέρει: «Ο Τραμπ στοχοποιεί τα πανεπιστήμια των ΗΠΑ όσο ποτέ άλλοτε. Ακολουθούν τέσσερις τρόποι για να τα βοηθήσετε». Τα πανεπιστήμια στις Ηνωμένες Πολιτείες δέχονται επιθέσεις. Ενώ η κυβέρνηση Τραμπ προσπαθεί να τα τιμωρήσει για την υποτιθέμενη συμμόρφωσή τους ή τη στήριξή τους στον «αντισημιτισμό» (όπως οι διαδηλώσεις υπέρ της Γάζας) και τον «αντι-λευκό ρατσισμό» (όπως οι πρωτοβουλίες για ποικιλία), οι πραγματικοί στόχοι είναι η ελευθερία του λόγου και η ακαδημαϊκή ανεξαρτησία.

Η καταδίωξη κορυφαίων ιδρυμάτων όπως το Κολούμπια και το Χάρβαρντ εξυπηρετεί δύο σκοπούς: προσελκύει τη δημοσιότητα των ΜΜΕ ενώ παράλληλα προκαλεί φόβο σε άλλα λιγότερο ισχυρά πανεπιστήμια.

Ο υπόλοιπος κόσμος έχει αρχίσει να συνειδητοποιεί την κατάσταση αυτή αλλά συχνά χωρίς πλήρη κατανόηση του πώς λειτουργεί ο αμερικανικός ακαδημαϊκός χώρος ή χωρίς να ρωτά τους εκεί εγκαταστημένους επιστημονικούς φορείς τι χρειάζονται πραγματικά. Είναι σαφές ότι διαφορετικοί επιστημονικοί κλάδοι αντιμετωπίζουν διαφορετικές προκλήσεις ανάλογα με παράγοντες όπως φύλο, φυλή ή νομικό καθεστώς.

Είναι κρίσιμο να κατανοήσουμε πώς συγκεκριμένα επιτίθεται η κυβέρνηση Τραμπ στα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Σε αντίθεση με χώρες όπως η Κίνα ή η Τουρκία όπου οι καθηγητές φυλακίζονται (τουλάχιστον προς το παρόν), δεν έχουν γίνει κρατικές καταλήψεις στα περισσότερα πανεπιστήμια στις ΗΠΑ.Ωστόσο, πολλά δημόσια ιδρύματα εποπτεύονται από έντονα πολιτικοποιημένα συμβούλια που επηρεάζουν τις αποφάσεις τους.

Τα δημόσια εκπαιδευτικά ιδρύματα που υποστηρίζουν διαφωνίες ή έρευνες αντίθετες προς τις κυβερνητικές θέσεις βρίσκονται υπό έλεγχο με αποτέλεσμα τη διακοπή χρηματοδότησης από ομοσπονδιακούς πόρους.

Eνώ δεν απαγορεύεται τεχνικά η έρευνα σχετικά με ζητήματα κλιματολογικής αλλαγής ή φύλου/σεξουαλικότητας, αυτές μπορούν να οδηγήσουν σε σοβαρές οικονομικές συνέπειες για τα εμπλεκόμενα πανεπιστήμια. Στον νεοφιλελεύθερο κόσμο της εκπαίδευσης κυριαρχούν οικονομικά συμφέροντα πάνω από την ελευθερία σκέψης.

Δυστυχώς δεν αποτελεί έκπληξη ότι οι πρόεδροι του Κολούμπια και του Χάρβαρντ υπαναχώρησαν μπροστά στις απαιτήσεις της κυβέρνησης Τραμπ χωρίς αυτό τελικά να ωφελήσει ούτε αυτούς ούτε τα ιδρύματα τους.

Aλλά ακόμα κι αν άλλες χώρες δεν μπορούν άμεσα να παρέμβουν στην κατάσταση αυτή:

• Aκαδημαϊκοί: Μπορούν μέσω συνεργασιών διεθνούς χαρακτήρα ώστε ν’ αποδειχθεί ότι υπάρχει στέγη έξω από τις Ηνωμένες Πολιτείες για όσους πλήττονται από αυτές τις πολιτικές πιέσεις.
• Δημοσιογράφοι: Θα πρέπει ν’ αναγνωρίσουν τη δύσκολη θέση των Αμερικανών συναδέλφων όταν καλύπτουν θέματα σχετικών συνεντεύξεων ώστε ν’ αποφεύγεται περαιτέρω πίεση στους ίδιους.»
• Pανεπιστημία: Να προσφέρουν ευκαιρίες στους διωκόμενους επισκέπτες ώστε αυτοί ν’ αποκτούν πρόσβαση στη γνώση χωρίς περιορισμούς λόγω πολιτικών παρεμβάσεων.»
• Kυβερνήσεις: Να εξετάσουν σχέδια στήριξης κορυφαίων διεθνών επιστημόνων στην Ευρώπη ως μια στρατηγική ανάπτυξης στον ευρωπαϊκό χώρο εκπαίδευσης.»

Tα βήματα προς μια καλύτερη υποστήριξη

Mε δεδομένο ότι πολλές ευρωπαϊκές χώρες έχουν ήδη ξεκινήσει συζητήσεις σχετικά με σχέδια φιλοξενίας κορυφαίων ερευνητών από τις ΗΠΑ είναι σημαντικό αυτά τα μέτρα ν’ ενταχθούν μέσα σε ένα συνολικότερο πλαίσιο στρατηγικής ανάπτυξης στον ευρωπαϊκό χώρο εκπαίδευσης.
Αυτό θα μπορούσε όχι μόνο ν’ ωφελήσει κάποιους συγκεκριμένους ερευνητές αλλά θα είχε επίσης θετικό αντίκτυπο στην οικονομία γενικότερα.
Αυτό μπορεί ακόμη κι αν χρειαστεί ν’ αναγκάσει την κυβέρνηση Τραμπ ν’ επαναστατήσει απέναντι στη σημερινή στάθμη παρέμβασης κατά της εκπαίδευσης.»