Σημαντική Πρόκληση για την Οικονομική Πολιτική του Τραμπ

Η πρόσφατη αύξηση των αποδόσεων στα αμερικανικά κρατικά ομόλογα έχει προκαλέσει σοβαρές ανησυχίες σχετικά με την οικονομική στρατηγική που ακολουθεί ο Ντόναλντ Τραμπ μετά τις εκλογές. Αυτή η κατάσταση μπορεί να θεωρηθεί πλήγμα στην «καρδιά» της οικονομικής πολιτικής του.

Με τον δασμολογικό πόλεμο που ξεκίνησε στις 2 Απριλίου, ο Τραμπ επιδίωξε να μεταφέρει τους επενδυτές από τις μετοχές στα ομόλογα, ελπίζοντας ότι αυτό θα οδηγούσε σε πτώση των αποδόσεων και κατά συνέπεια σε χαμηλότερο κόστος δανεισμού για το κράτος.

Το δημόσιο χρέος των ΗΠΑ έχει φτάσει τα 36 τρισεκατομμύρια δολάρια και η κύρια στρατηγική για τη μείωσή του είναι η ελάφρυνση του κόστους δανεισμού. Παρά τη σημαντική πτώση των μετοχών στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης από τις 2 Απριλίου (με τον δείκτη Dow Jones να σημειώνει απώλειες σχεδόν 7%), οι αποδόσεις των κρατικών ομολόγων συνεχίζουν να αυξάνονται, φτάνοντας σήμερα πάνω από το 4,45%, συγκριτικά με περίπου 4% πριν από την ανακοίνωση των νέων δασμών.

Τα αμερικανικά κρατικά ομόλογα έχουν παραδοσιακά θεωρηθεί ως ασφαλές καταφύγιο για τους επενδυτές σε περιόδους κρίσης, όπως κατά τη διάρκεια της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης ή μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου. Ωστόσο, τώρα τίθεται υπό αμφισβήτηση η θέση τους ως ασφαλές καταφύγιο λόγω της επιθετικής εμπορικής πολιτικής του Προεδρου Τραμπ.

Οι πρόσφατες εξελίξεις δείχνουν ότι οι αποδόσεις ειδικά στα μακροχρόνια χρέη έχουν αυξηθεί ενώ το δολάριο υποχωρεί. Οι επενδυτές φαίνεται πως προχωρούν σε μαζικές πωλήσεις τόσο κρατικών όσο και άλλων επικίνδυνων περιουσιακών στοιχείων. Αν και αναμένονται βελτιώσεις στην αγορά καθώς οι διακυμάνσεις ενδέχεται να εξομαλυνθούν σύμφωνα με πολλούς αναλυτές, το μήνυμα προς τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής είναι σαφές: η εμπιστοσύνη στα αμερικανικά ομόλογα δεν είναι πλέον δεδομένη.

Αυτή η κατάσταση έχει σοβαρές συνέπειες στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα καθώς τα κρατικά ομόλογα χρησιμοποιούνται ως σημείο αναφοράς για πολλές άλλες αγορές και προϊόντα.Σύμφωνα με τον Jim Grant,ιδρυτή ενός γνωστού δημοσιονομικού ενημερωτικού δελτίου: «Τα όσα συμβαίνουν αντικατοπτρίζουν μια αλλαγή στην αντίληψη σχετικά με την αξιοπιστία της δημοσιονομικής διαχείρισης στις Ηνωμένες Πολιτείες».

Πρόσφατα παρατηρήθηκε ότι οι ξένοι επενδυτές αρχίζουν να μειώνουν τη συμμετοχή τους στα περιουσιακά στοιχεία των ΗΠΑ καθώς όλοι οι βασικοί δείκτες -μετοχές, ομόλογα και το δολάριο- παρουσίασαν πτώση ταυτόχρονα. Οι αποδόσεις τριακονταετών ομολόγων ανέβηκαν κατά 13 μονάδες βάσης στο 4,87%, ενώ το δολάριο υποχώρησε έναντι άλλων ισχυρών νομισμάτων όπως το ευρώ.

“Τα κρατικά χρεόγραφα δεν λειτουργούν πλέον ως ασφαλές καταφύγιο”, δήλωσε ένας στρατηγικός αναλυτής επιτοκίων προσδιορίζοντας ότι αν υπάρξει ύφεση μπορεί οι αποδόσεις τελικά να επιστρέψουν σε χαμηλά επίπεδα αλλά αυτή τη στιγμή υπάρχει μεγάλη αστάθεια στην αγορά.

Aλλά υπάρχουν διαφορετικές γνώμες σχετικά με αυτήν την τάση:

• Benson Durham: Επικεφαλής παγκόσμιας κατανομής περιουσίας πιστεύει ότι κάποιοι παράγοντες μπορεί να μην σχετίζονται άμεσα με την εμπιστοσύνη στους τίτλους δημόσιου χρέους αλλά περισσότερο τεχνικές κινήσεις στη αγορά.
• Scoot Bessent: Υποστηρίζει πως πρόκειται απλά για μια φυσιολογική διαδικασία προσαρμογής που θα οδηγήσει τελικά στη σταθεροποίηση της αγοράς χωρίς συστημικούς κινδύνους.

Aξιολόγηση Επιπτώσεων Δασμών στον Πληθωρισμό

Tο γεγονός αυτό ενδέχεται επίσης να συνδέεται άμεσα με τις ανησυχίες γύρω από τις συνέπειες που θα έχουν οι νέοι δασμοί στον πληθωρισμό και στην ανάπτυξη γενικότερα.

Ο Nathan Thooft δήλωσε πως παρά τα προβλήματα αυτά τα αμερικανικά κρατικά χρεόγραφα εξακολουθούν να κατέχουν κυρίαρχη θέση στις διεθνείς αγορές λόγω ποιότητας αλλά παραδέχθηκε ότι πρόσφατα γεγονότα έχουν κλονίσει κάπως αυτήν την εμπιστοσύνη.

Aνάγκη Προσοχής στους Κινδύνους Χρηματοδότησης

Tο μέλλον φαίνεται θολό καθώς εάν ξένοι επενδυτές αποφασίσουν περαιτέρω υποχώρηση από τα περιουσιακά στοιχεία αυτά τότε πιθανόν θα υπάρξουν σημαντικές αρνητικές συνέπειες.
Είναι απαραίτητη λοιπόν μια προσοχή όσον αφορά τη βιωσιμότητα αυτού του δημόσιου χρέους ώστε αυτές οι εξελίξεις όχι μόνο δεν γίνουν μόνιμες αλλά ούτε καν χειρότερες.