Εορτασμός της 199ης Επετείου της Έξοδου στο Μεσολόγγι
Στις εκδηλώσεις που πραγματοποιήθηκαν την Κυριακή για την 199η επέτειο της εξόδου των «Ελεύθερων Πολιορκημένων» στο Μεσολόγγι, παρευρέθηκε ο Κώστας Τασούλας. «Το Μεσολόγγι υπήρξε μια πηγή έμπνευσης και ενέργειας για την επανάσταση. Αποτελεί επίσης μια διαχρονική έμπνευση για όλους μας. Όπως αναφέρει ο Παλαμάς, το Μεσολόγγι είναι “η χαρά της Ιστορίας” και “άχρονη θύμηση”. Μπαίνοντας στο Πάρκο των Ηρώων, αντιλαμβάνεσαι τι σημαίνει αυτή η “άχρονη θύμηση”. Ο χρόνος φαίνεται να σβήνει και τα γεγονότα που συνέβησαν πριν από 199 χρόνια μοιάζουν σαν να συνέβησαν μόλις χθες.
«Αυτή η άχρονη μνήμη και η χαρά μιας δικαιωμένης Ιστορίας μας εμπνέουν σήμερα, καθώς γνωρίζουμε πώς ξεκινήσαμε και σε ποιους χρωστάμε τη ελευθερία μας, τις επιδιώξεις μας και τις φιλοδοξίες μας. Χρωστάμε στους ελεύθερους πολιορκημένους κάτι ακόμη πιο σημαντικό: ότι αν χρειαστεί να προστατεύσουμε τον οίκο μας και την τιμή μας όπως εκείνοι, θα το κάνουμε χωρίς δισταγμό», δήλωσε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
Ο Κώστας Τασούλας κατέθεσε στεφάνι στο μνημείο των πεσόντων – Γ.Τ ΠτΔ ΜΑΝΩΛΟΠΟΥΛΟΣ ΘΟΔΩΡΗΣ.
Στη συνέχεια ανέφερε: «Σήμερα εδώ στην ιερή πόλη του Μεσολογγίου,οι αρχές μαζί με τον λαό με σεμνότητα αλλά αποφασιστικότητα τιμήσαμε τη μνήμη αυτών που αυτοθυσιάστηκαν. Τιμήσαμε τη μεγάλη αυτοθυσία ενός λαού που συμπύκνωσε με τη στάση του το σύνθημα “Ελευθερία ή Θάνατος”,προτιμώντας τον θάνατο παρά την υποδούλωση.»
«“Λαλεί πουλί, παίρνει σπυρί κι η μάνα το ζηλεύει.” Αυτή ήταν η κατάσταση πριν από την έξοδο από τις τρεις πύλες του Μεσολογγίου οι οποίες δεν οδηγούν στη νίκη αλλά σε κάτι πιο σπουδαίο: στη δόξα. Αυτή η δόξα έδωσε νέα ζωή στην επανάσταση όταν ήδη είχε αρχίσει να φθίνει λόγω εμφυλίων πολέμων από το 1824», πρόσθεσε.
«Η δόξα αυτή αναζωογόνησε τον φιλελληνισμό στην Ευρώπη καθώς οι μεγάλες δυνάμεις άρχισαν να βλέπουν την ελληνική επανάσταση ως ένα ζήτημα που απαιτούσε αναγνώριση λόγω της βαρβαρότητας απέναντι σε έναν χριστιανικό λαό.»
«Το πρωτόκολλο της Πετρούπολης ήρθε το 1826 ακολουθούμενο από αυτό του Λονδίνου το 1827 λίγο πριν τη Ναυμαχία του Ναυαρίνου όπου καταστράφηκε ο οθωμανικός στόλος – όλα αυτά επηρεάστηκαν από τη θυσία του Μεσολογγίου.»
«Μετά ήρθε ο Καποδίστριας και σταδιακά καταλήφθηκε η Στερεά Ελλάδα ενώ τα πράγματα άρχισαν να αλλάζουν μέχρι τις αρχές του 1830 όταν αναγνωρίστηκε επίσημα διεθνώς η Ελλάδα με πρώτα σύνορα τους ποταμούς Σπερχειός, Αλιάκμονας και Αχελώος.»
«Αυτές οι εκβολές αποτέλεσαν εφαλτήριο για τα επόμενα χρόνια ώστε να μπορέσουμε τελικά να φτάσουμε ως εδώ», κατέληξε.
