Η Στρατηγική του Σι Τζινπίνγκ στην Εποχή του Εμπορικού Πολέμου

Ο Ντόναλντ Τραμπ, με την απόφασή του να κηρύξει εμπορικό πόλεμο, δημιούργησε μια σημαντική «ευκαιρία» για τον Σι Τζινπίνγκ, ο οποίος φαίνεται αποφασισμένος να την εκμεταλλευτεί. Η Κίνα επιδιώκει εδώ και καιρό την ενίσχυση της διεθνούς επιρροής της και αυτή η συγκυρία είναι ιδανική για αυτό το σκοπό. Οι χώρες που πλήττονται από τους δασμούς των «Τραμπ-ουκισμών» είναι πλέον πιο πρόθυμες να διαπραγματευτούν και να συνεργαστούν με το Πεκίνο, καθώς η Ουάσινγκτον χάνει σταδιακά τη φήμη ενός αξιόπιστου εταίρου.

Αρχικά, ο Σι Τζινπίνγκ έκανε ένα βήμα προς την Ευρωπαϊκή Ένωση.Η ανταπόκριση για τη βελτίωση των σχέσεων Κίνας – ΕΕ ήταν θετική. Μάλιστα, το Πεκίνο προγραμματίζει να υποδεχθεί τους 27 ηγέτες της ευρωπαϊκής κοινότητας τον Ιούλιο στη Σύνοδο Κορυφής Κίνας – ΕΕ στην κινεζική πρωτεύουσα.

Στη συνέχεια, ο επόμενος στόχος του Κινέζου Προεδρου είναι οι γειτονικές χώρες στη Νοτιοανατολική Ασία. Αν και η περιοδεία του σε Βιετνάμ, Μαλαισία και Καμπότζη είχε προγραμματιστεί εδώ και αρκετό διάστημα, οι τρέχουσες εξελίξεις προσθέτουν νέα διάσταση στην «πολιτική εξόρμηση» του Σι.

Σύμφωνα με πληροφορίες από το Reuters, ο Τραμπ σχολίασε ότι οι δύο χώρες συνεργάζονται κατά των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του προεδρου της Κίνας στο Βιετνάμ. Είναι αξιοσημείωτο ότι αυτές οι χώρες υπήρξαν μεταξύ εκείνων που επηρεάστηκαν περισσότερο από τις αποφάσεις του Ντόναλντ Τραμπ (οι δασμοί κυμαίνονται από 46% έως 49%). Επιπλέον, ανήκουν στα θύματα που έχουν περιορισμένες δυνατότητες αντίστασης. Γι’ αυτό όλοι έσπευσαν να επικοινωνήσουν μαζί τους ζητώντας διαπραγματεύσεις προσφέροντας στον πρόεδρο αυτό που επιθυμούσε: Να δείχνει κυριαρχία ενώ οι άλλοι υποτάσσονται.

Από την άλλη πλευρά, τα χρονικά περιθώρια των επισκέψεων φαίνεται πως αποτυπώνουν μια στρατηγική κινεζικής συγχρονίας. Παρά τις δηλώσεις του προεδρου της Κίνας σε εφημερίδα στο Βιετνάμ ότι «σε έναν εμπορικό πόλεμο δεν υπάρχουν νικητές», προσπαθεί να εκμεταλλευτεί τις αντιφατικές κινήσεις των αντιπάλων τους. Άλλωστε η ίδια η Κίνα δείχνει ικανή να αντεπεξέλθει στις προκλήσεις χωρίς ποτέ να φοβηθεί ή υποταχθεί όπως έκαναν άλλες χώρες.

“Δεν θα καταστραφούν οι κινεζικές εξαγωγές”, δήλωσε εκπρόσωπος της τελωνειακής διοίκησης της χώρας αναδεικνύοντας τη δύναμη της κινεζικής οικονομίας. Η μερική υποχώρηση από τον Ντόναλντ Τραμπ – μέσω αναβολής δασμών για όσους “του φίλησαν τον κ@λ@” όπως είπε – μπορεί σίγουρα να θεωρηθεί ανακούφιση αλλά δεν παρέχει καμία εγγύηση ασφάλειας στους πληγέντες.

Το γεγονός ότι ο επικεφαλής μιας τόσο ισχυρής οικονομίας επισκέπτεται αυτές τις χώρες ενισχύει σφόδρα το ηθικό τους.

Eίναι χαρακτηριστικό πως στον πρώτο σταθμό στο Βιετνάμ – όπου πέρυσι πραγματοποιήθηκαν συναλλαγές άνω των 205 δισεκατομμυρίων δολαρίων – ο Σι υπέγραψε συνολικά 45 συμφωνίες σχετικές με οικονομία, εμπόριο τεχνολογία ασφάλεια και υποδομές.
Επιπλέον το Βιετνάμ επιδιώκει περαιτέρω συνεργασία για ευνοϊκά χρηματοδοτικά εργαλεία.

Η “Επίθεση Γοητείας” & Το Διοικητικό Πρόβλημα

Analysts χαρακτηρίζουν αυτή την περιοδεία ως μια στρατηγική “επίθεση γοητείας”, όπου το Πεκίνο εμφανίζεται ως εναλλακτική λύση στις ΗΠΑ.
Πολλά κρατικά μέσα ενημέρωσης στις γύρω χώρες παρουσιάζουν την Κίνα ως ασφαλές καταφύγιο απέναντι στους τριγμούς που προκαλεί η πολιτική δασμών στη Νοτιοανατολική Ασία δίνοντας έμφαση στη φιλία αξιοπιστία καθώς επίσης στην ανάπτυξη μέσω εμπορίου.

Eίναι αλήθεια πως τα τελευταία χρόνια αυξάνεται συνεχώς η επιρροή της Κίνας όμως πολλές κυβερνήσεις στη Νοτιοανατολική Ασία εξακολουθούν ν’ αποζητούν ισορροπημένη σχέση ανάμεσα στις δύο μεγάλες δυνάμεις.
Ωστόσο υπάρχει ανησυχία σχετικά με το γεγονός ότι ενώ αποτελεί σημαντικό εμπορικό εταίο δεν μπορεί σε καμία περίπτωση ν’ αντικαταστήσει τις ΗΠΑ ως αγορά εξαγωγής προϊόντων.
Υπήρχαν μάλιστα φόβοι μήπως τα κινέζικα προϊόντα μετά τον αποκλεισμό εξαγωγών προς τις ΗΠΑ κατα inundate the local markets in Southeast Asia and threaten local retailers with overwhelming competition.

The Clear Contrast Between Trump and Xi

A notable contrast exists between Donald Trump’s aggressive tariff policies and Xi Jinping’s approach of extending a hand as a “friend.”
“Given the increasing unreliability of the US as a partner,” it is unlikely that leaders will want to join any crusade against Beijing as desired by Donald Trump,” was noted in an article from financial Times.