Στο στόχαστρο των ΗΠΑ φαίνεται να μπαίνει το νησί Χαργκ, με τον Ντόναλντ Τραμπ να εξετάζει ακόμα και στρατιωτική επέμβαση, σε μια κίνηση που θα μπορούσε να προκαλέσει αλυσιδωτές εξελίξεις στην περιοχή. Το newsletter του iEidiseis καθημερινά στο inbox σου. Κάνε εγγραφή εδώ. Σε ανάλυσή του το BBC αναφέρει ότι ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ έχει δηλώσει ότι ενδέχεται να στείλει στρατεύματα για να αναλάβουν τον έλεγχο του βασικού τερματικού σταθμού εξαγωγής πετρελαίου του Ιράν στο νησί Χαργκ, στον βόρειο Κόλπο. Ωστόσο, πώς θα λειτουργούσε αυτό το σχέδιο και ποιοι είναι οι κίνδυνοι; Το 90% του ιρανικού πετρελαίου περνά από το Χαργκ Το νησί Χαργκ αποτελεί από καιρό τον κύριο τερματικό σταθμό εξαγωγών πετρελαίου του Ιράν. Το νησί βρίσκεται μακριά από την ακτή, σε νερά αρκετά βαθιά ώστε να επιτρέπουν τη φόρτωση προϊόντων σε δεξαμενόπλοια γνωστά ως Very Large Crude Carriers (VLCC), τα οποία μπορούν να μεταφέρουν περίπου δύο εκατομμύρια βαρέλια. Περίπου το 90% των εξαγωγών πετρελαίου του Ιράν διέρχεται από το Χαργκ. Κατά τη διάρκεια του πολέμου Ιράν-Ιράκ στη δεκαετία του 1980, το νησί βομβαρδιζόταν συχνά από την ιρακινή Πολεμική Αεροπορία, ενώ στις 13 Μαρτίου του τρέχοντος έτους οι ΗΠΑ χτύπησαν 90 στρατιωτικούς στόχους στο νησί, όπως δήλωσαν. Ωστόσο, δεν έπληξαν τις υποδομές πετρελαίου. Εάν οι ΗΠΑ αποφασίσουν να εισβάλουν στο νησί Χαργκ, τότε αυτό θα ήταν πιθανότατα ένα προσωρινό μέτρο με σκοπό να ασκηθεί πίεση στο Ιράν, διακόπτοντας τις εξαγωγές καυσίμων του, έως ότου αυτό εγκαταλείψει τον έλεγχο του Στενού του Ορμούζ – μιας από τις πιο πολυσύχναστες διαδρομές μεταφοράς πετρελαίου στον κόσμο – και υποκύψει στις απαιτήσεις της Ουάσιγκτον. Απειλές και στρατιωτική προετοιμασία του Ιράν Δεδομένης της ανθεκτικότητας και της ανυπακοής του ιρανικού καθεστώτος, είναι εξαιρετικά αμφίβολο εάν αυτό θα λειτουργούσε. Ο πρόεδρος του ιρανικού κοινοβουλίου, Μοχάμαντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ, προειδοποίησε ότι οι δυνάμεις της χώρας του θα «εκτοξεύσουν βροχή πυρών» εναντίον οποιωνδήποτε εισβολέων αμερικανικών δυνάμεων. Το Ιράν φαίνεται να έχει ενισχύσει τις αμυντικές του θέσεις στο νησί, μεταξύ άλλων με συστοιχίες πυραύλων εδάφους-αέρος. Το Ιράν κατηγόρησε επίσης τις ΗΠΑ για υποκρισία, καθώς προτείνουν ειρηνευτικές συνομιλίες ενώ ταυτόχρονα αποστέλλουν στρατεύματα στην περιοχή. Οι δυνάμεις αυτές αποτελούνται από περίπου 5.000 πεζοναύτες των ΗΠΑ και περίπου 2.000 αλεξιπτωτιστές της 82ης Αερομεταφερόμενης Μεραρχίας. Αυτό έχει προκαλέσει ευρείες εικασίες ότι το ένα ή και τα δύο θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την κατάληψη και τη διατήρηση του Χαργκ. Υψηλό ρίσκο και πιθανές απώλειες Θεωρητικά, οι αλεξιπτωτιστές θα μπορούσαν να πραγματοποιήσουν αερομεταφερόμενη επίθεση, πιθανώς τη νύχτα, για να καταλάβουν καίριες θέσεις σε αυτό το μικρό νησί, το οποίο έχει έκταση μόλις 20 τετραγωνικά χιλιόμετρα (7,7 τετραγωνικά μίλια). Οι Αμερικανοί πεζοναύτες θα αναπτυχθούν από πλοία εξοπλισμένα με αεροσκάφη Osprey με περιστρεφόμενους ρότορες και αποβατικά σκάφη με αεροστρώματα (LCAC) για την πραγματοποίηση αμφίβιων αποβάσεων. Αλλά πρώτα αυτά τα πλοία θα πρέπει να περάσουν τη δοκιμασία της διέλευσης από το Στενό του Ορμούζ, που ελέγχεται από το Ιράν, και στη συνέχεια να πλεύσουν σε όλο το μήκος του Κόλπου, περνώντας από άγνωστο αριθμό κρυφών ιρανικών θέσεων εκτόξευσης drones και πυραύλων. Οποιαδήποτε απόβαση, είτε από αέρα είτε από θάλασσα, αναμένεται να αντιμετωπίσει νάρκες κατά προσωπικού και σμήνη drones. Η πολεμική δύναμη αυτών των Μονάδων Εκστρατείας Πεζοναυτών (MEU) είναι τόσο εκπαιδευμένη, που οι αμερικανικές δυνάμεις θα επικρατούσαν σχεδόν σίγουρα, αλλά αυτό θα μπορούσε να γίνει με το κόστος ενός μεγάλου αριθμού απωλειών. Στη συνέχεια, οι ΗΠΑ θα αντιμετωπίσουν το πρόβλημα της διατήρησης του εδάφους, για αόριστο χρονικό διάστημα, ενώ θα υπόκεινται σε βομβαρδισμούς από την ιρανική ηπειρωτική χώρα. Ένα παρόμοιο σενάριο θα ήταν το νησί Σνέικ της Ουκρανίας στη Μαύρη Θάλασσα, το οποίο η Ρωσία κατέλαβε αμέσως μετά την πλήρη εισβολή της τον Φεβρουάριο του 2022, για να εκδιωχθεί τελικά από εκεί λόγω των συνεχών πυρών παρενοχλήσεως από την ουκρανική ηπειρωτική χώρα. Πολιτικό κόστος για τον Τραμπ Οποιαδήποτε μακροχρόνια αμερικανική κατοχή ιρανικού εδάφους θα ήταν επίσης αντιδημοφιλής στις ΗΠΑ, ακόμη και σε ορισμένους υποστηρικτές του Προέδρου Τραμπ, οι οποίοι τον ψήφισαν εν μέρει λόγω της υπόσχεσής του να μην εμπλακεί ποτέ ξανά σε τέτοιου είδους συγκρούσεις. Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι έχει γίνει τόσος θόρυβος για μια πιθανή χερσαία επίθεση των ΗΠΑ στο Χαργκ, που θα μπορούσε να αποτελεί μέρος κάποιου σχεδίου παραπλάνησης. Δεν υπάρχει αμφιβολία για τη στρατηγική του αξία για το Ιράν και το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης. Υπάρχουν όμως και άλλα νησιά στον Κόλπο που θα μπορούσαν επίσης να βρίσκονται στο στόχαστρο των ΗΠΑ. Αυτά περιλαμβάνουν το νησί Λαράκ, ακριβώς απέναντι από το σημαντικό λιμάνι του Μπαντάρ Αμπάς, και το οποίο βρίσκεται ακριβώς στο Στενό του Ορμούζ. Το Ιράν υποχρεώνει επί του παρόντος όλη την κυκλοφορία των δεξαμενόπλοιων να περνά από αυτό το νησί για έλεγχο και, σύμφωνα με πληροφορίες, αναγκάζει τα πλοία να πληρώνουν 2 εκατομμύρια δολάρια (1,5 εκατομμύρια λίρες) για να περάσουν. Στη συνέχεια, υπάρχει το Κεσμ, το μεγαλύτερο νησί στον Κόλπο και 75 φορές μεγαλύτερο από το Χαργκ, όπου το Ιράν υποψιάζεται ότι στεγάζει υπόγειες εγκαταστάσεις πυραύλων και drones. Επιπλέον, υπάρχουν τρία νησιά, το Αμπού Μούσα και τα Μεγάλο και Μικρό Τουνμπ, η κυριότητα των οποίων αποτελεί αντικείμενο διαμάχης μεταξύ του Ιράν και των ΗΑΕ, αλλά όλα καταλαμβάνονται από το Ιράν. Σε συνδυασμό με άλλα ιρανικά νησιά, αυτά τα νησιά του Κόλπου αποτελούν μια προστατευτική ασπίδα για το Ιράν, η οποία μπορεί να απειλήσει τη ναυτιλία και να του προσφέρει ένα γεωγραφικό πλεονέκτημα που συμβάλλει σημαντικά στην εξισορρόπηση της ανώτερης στρατιωτικής ισχύος των ΗΠΑ. Υπάρχει, ωστόσο, και η πιθανότητα να μην συμβεί τίποτα από τα παραπάνω. Το «παιχνίδι» των διαπραγματεύσεων Παράλληλα με την αποστολή περισσότερων στρατευμάτων στην περιοχή και την υπόδειξη της πιθανότητας χερσαίας επιχείρησης, ο Τραμπ επανέλαβε τη Δευτέρα ότι οι ΗΠΑ βρίσκονται σε «σοβαρές συζητήσεις» με το Ιράν, οι οποίες θα μπορούσαν να «οδηγήσουν στον τερματισμό των στρατιωτικών μας επιχειρήσεων». Καθώς μπαίνουμε στην πέμπτη εβδομάδα του πολέμου, οι δημόσιες δηλώσεις του Τραμπ δεν δίνουν σχεδόν καμία ένδειξη για το ποια θα είναι η επόμενη μεγάλη του κίνηση. Ωστόσο, μια «συμφωνία» —την οποία πολλοί υποψιάζονται ότι ο Πρόεδρος Τραμπ επιθυμεί πιο απεγνωσμένα από τους Ιρανούς— θα απαιτήσει τη γεφύρωση του τεράστιου χάσματος που υπάρχει σήμερα μεταξύ των θέσεων των ΗΠΑ και του Ιράν.
