Η Νέα Γενιά Ρώσων Δισεκατομμυριούχων
Ο Βλαντιμίρ Πούτιν δημιουργεί μια νέα κατηγορία δισεκατομμυριούχων στη Ρωσία,αναθέτοντας σε επιχειρηματίες τη διαχείριση περιουσιακών στοιχείων που έχουν κατασχεθεί από δυτικές εταιρείες που αποχώρησαν λόγω του πολέμου στην Ουκρανία. Σύμφωνα με δημοσίευμα του Reuters, όταν ο Πούτιν ανέλαβε την εξουσία πριν από 25 χρόνια, αρχικά «ξεφορτώθηκε» τους ολιγάρχες της δεκαετίας του ’90 και στη συνέχεια «έκανε» μια νέα γενιά μεγιστάνων – οι οποίοι συχνά προέρχονται από το περιβάλλον των πρώην συνεργατών του στις ρωσικές υπηρεσίες πληροφοριών.
Σήμερα, ωστόσο, εμφανίζεται ένα τρίτο κύμα φιλοδοξούντων ολιγαρχών: επιχειρηματίες που επιλέγονται από τον Πούτιν για να κατέχουν και να διαχειρίζονται τα κατασχεθέντα περιουσιακά στοιχεία. Αν και μπορεί να διαθέτουν περισσότερες γνώσεις στον τομέα των επιχειρήσεων,θα είναι εξίσου υποτακτικοί στον ηγέτη της χώρας όπως οι προκάτοχοί τους. Οι πρώτοι ολιγάρχες είχαν αποκτήσει την περιουσία τους κατά τις άγριες ιδιωτικοποιήσεις στα μέσα της δεκαετίας του ’90 υπό τον Μπόρις Γέλτσιν. Σε κάποιους επιτράπηκε να συνεχίσουν τη διαχείρισή τους εφόσον συμμορφώνονταν με τις εντολές του Πούτιν, όπως συνέβη με τον Βλαντίμιρ Ποτάνιν και τον Όλεγκ Ντερίπασκα.
Ακολούθησε ένα δεύτερο κύμα όταν ο Πούτιν προώθησε φίλους και πρώην συνεργάτες από την εποχή της KGB – οι οποίοι επωφελήθηκαν από την αναδιανομή των ενεργειακών πόρων της Ρωσίας. Μεταξύ αυτών ήταν o Ιγκόρ Σέτσιν και άλλοι σημαντικοί παράγοντες στον τομέα ενέργειας.
Ο Γκόβορ είχε στην κατοχή του τα franchise των McDonald’s στη Ρωσία μαζί με τον συνεργάτη του Αρσέν Κανοκόφ κληρονόμησαν επίσης αλυσίδες όπως Starbucks και Domino’s Pizza – αυτά τα εμπορεύματα απέφεραν γύρω στα 3 δισεκατομμύρια δολάρια σε ετήσιους τζίρους πριν ξεκινήσει η σύγκρουση.
Το νέο αυτό κύμα επίδοξων μεγιστάνων διαφοροποιείται σημαντικά σε σχέση με προηγούμενες γενιές καθώς οι περισσότεροι διαθέτουν εμπειρία στο επιχειρείν κι έχουν δείξει επαγγελματική επάρκεια στους αντίστοιχους τομείς τους ενώ γνωρίζουν καλά τις βασικές αρχές κέρδους αλλά και τις σκιώδεις πτυχές ενός διεφθαρμένου συστήματος.
Φυσικά υπάρχουν εξαιρέσεις: Ο Γιακούμπ Ζακρολέφ ανιψιός ενός τσετσένικου πολέμαρχου έχει κληρονομήσει τα ρωσικά assets της danone χωρίς προηγούμενη εμπειρία στο χώρο τροφίμων ή ποτών.
Mια άλλη διάκριση μεταξύ αυτής της νέας γενιάς δισεκατομμυρίων είναι ότι δραστηριοποιούνται κυρίως στους τομείς προϊόντων ευρείας κατανάλωσης κι υπηρεσιών ενώ οι παλαιότερες ελίτ είχαν επικεντρωθεί στους φυσικούς πόρους κι ενέργεια – περιοχές ήδη υπό στενή κρατική εποπτεία.
Οι νέοι μεγαλοεπιχειρηματίες δεν συμμετέχουν πλέον στην πολιτική σκηνή όπως έπραξαν οι προηγούμενοι ολιγάρχες. Κανείς δεν έχει φτάσει σε τέτοιo επίπεδο ώστε να διεκδικεί επιρροή στο Κρεμλίνο. Σύντομα μπορούν να εκμεταλλευτούν τη δυναμική μιας υπερθερμαινόμενης πολεμικής οικονομίας όπου μισθοί κι κοινωνικές παροχές αυξάνονται μέσω κρατικών κονδυλίων αλλά θα περιοριστούν λόγω απομόνωσης οικονομικών σχέσεων.
Οι φιλοδοξίες τους θα παραμένουν περιορισμένες καθώς όσα προσφέρει ο Πούτιν μπορεί εύκολα να αφαιρεθούν ανά πάσα στιγμή.
Θα πρέπει λοιπόν να λειτουργούν μέσα σε ένα σύστημα όπου η πλειονότητα των πόρων κατευθύνεται προς την στρατηγική προσπάθεια της χώρας αφήνοντας λιγοστά για άλλους σκοπούς.
