Η Επαναλειτουργία του Αλκατράζ: Μια Αμφιλεγόμενη Απόφαση
Ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε την Κυριακή το βράδυ την πρόθεσή του να επαναλειτουργήσει τη διάσημη φυλακή του Αλκατράζ, η οποία έχει μετατραπεί σε δημοφιλές τουριστικό αξιοθέατο από το 1964 και μετά το οριστικό κλείσιμό της. Αυτή η απόφαση έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις τόσο εντός των Ηνωμένων Πολιτειών όσο και διεθνώς.
Στην ανάρτησή του στο Truth Social, ο Τραμπ ανέφερε ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση σκοπεύει να «επαναλειτουργήσει ένα σημαντικά ανακαινισμένο και διευρυμένο Αλκατράζ» με στόχο την αποκατάσταση της τάξης και της ασφάλειας. Η πρώην πρόεδρος της Βουλής, Νάνσι Πελόσι, εξέφρασε τις αμφιβολίες της σχετικά με τη σκοπιμότητα αυτής της κίνησης, δεδομένου ότι το Αλκατράζ λειτουργεί σήμερα ως προορισμός για επισκέπτες.
Αξιοσημείωτο είναι ότι η φυλακή έκλεισε λόγω των υψηλών εξόδων λειτουργίας το 1963. Ωστόσο, η φήμη της ως φυλακής υψίστης ασφαλείας αμφισβητήθηκε σοβαρά όταν τρεις κρατούμενοι δραπέτευσαν το 1962 χωρίς ποτέ να εντοπιστούν.
Η συγκεκριμένη απόδραση έγινε τόσο γνωστή που εμπνεύστηκε μια ταινία με τίτλο «Απόδραση από το Αλκατράζ», στην οποία πρωταγωνιστεί ο Κλιντ Ίστγουντ. Από τους 36 κρατούμενους που επιχείρησαν να δραπετεύσουν μεταξύ 1934 και 1963,οι πιο εμβληματικοί ήταν οι Φρανκ Μόρις και τα αδέλφια Άνγκλιν,Τζον και Κλάρινς.
Το τρίο σχεδίασε προσεκτικά την απόδρασή τους μένοντας σε γειτονικά κελιά με τη βοήθεια ενός τέταρτου κρατούμενου, του Άλαν Γουέστ. Χρησιμοποιώντας πριόνια που είχαν κλέψει καθώς επίσης κουτάλια κι ένα αυτοσχέδιο τρυπάνι φτιαγμένο από μοτέρ ηλεκτρικής σκούπας, κατάφεραν να σκάψουν πίσω από τα κελιά τους.Δημιούργησαν μια αυτοσχέδια σχεδία χρησιμοποιώντας πάνω από 50 κλεμμένα αδιάβροχα καθώς επίσης σωσίβια ενώ κατασκεύασαν κουπιά από ξύλο.
Τη νύχτα της 11ης Ιουνίου 1962 εκτέλεσαν την επιχείρηση διαφυγής τους.Ο Γουέστ δεν κατάφερε να αφαιρέσει εγκαίρως τον καλυμμένο αεραγωγό κι έτσι έμεινε πίσω ενώ οι άλλοι δύο χρησιμοποίησαν ψεύτικα κεφάλια—φτιαγμένα από γύψο μαζί με πραγματικά μαλλιά—στα κρεβάτια τους για να παραπλανήσουν τους φύλακες.
Η τύχη των δραπέτων παραμένει άγνωστη μέχρι σήμερα κι αυτή η ιστορία συνεχίζει να στοιχειώνει τον χώρο του Αλκατράζ. Παρόλες τις εκτεταμένες έρευνες που διεξήγαγε το FBI δεν βρέθηκαν ποτέ πειστικές αποδείξεις για την τύχη τους. Ένα πακέτο γεμάτο γράμματα συνδεδεμένα με αυτούς ανασύρθηκε στον κόλπο μαζί με κομμάτια ξύλου αλλά ούτε πτώματα βρέθηκαν ποτέ.
Η επίσημη έρευνα του FBI παρέμεινε ανοικτή για 17 χρόνια καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι πιθανόν οι δραπέτες πνίγηκαν στα παγωμένα νερά όπου τα ισχυρότερα θαλάσσια ρεύματα καθιστούσαν δύσκολη οποιαδήποτε διαφυγή χωρίς υποστήριξη ή πόρους στην ξηριά.
Aκόμα όμως κι αν δεν υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία για την τύχη των ανδρών αυτών άφηναν περιθώρια για εικασίες σχετικά με τη μοίρα τους. Η ταινία «Απόδραση από το Αλκατράζ» που κυκλοφόρησε το 1979 ενίσχυσε ακόμα περισσότερο αυτό το ενδιαφέρον στο κοινό ενώ εκείνη τη χρονιά έκλεισε επίσημα η υπόθεση αφού παραδόθηκε στην Υπηρεσία Ομοσπονδιακών Υπαλλήλων (U.S. Marshals Service), η οποία θεωρεί ακόμα αυτούς τους άνδρες φυγάδες.
