Το ΠΑΣΟΚ έκανε τη δουλειά του ως αξιωματική αντιπολίτευση. Μόλις έσκασε ο «ΟΠΕΚΕΠΕ 2» ζήτησε εκλογές και απέφυγε τη μπανανόφλουδα της πρότασης δυσπιστίας που θα οδηγούσε στα παλαμάκια των βουλευτών της ΝΔ τη Μεγάλη Τετάρτη —και με τον κόσμο να μην ακούει λέξη από όσα θα λέγονταν στη Βουλή, μέσα στην τρεχάλα της προετοιμασίας για την ανάπαυλα του Πάσχα. Δεν το έκανε το δώρο η Χαριλάου Τρικούπη. Οι άλλοι όμως, παραμονές Πάσχα σαν να ήταν παραμονές Χριστουγέννων, έγιναν όπως κάθε φορά όταν ο Μητσοτάκης είναι στη γωνία οι «μάγοι με τα δώρα». Για τον Πρωθυπουργό και την κυβέρνηση. Ξέφυγαν με ένα μωσαϊκό ύβρεων και εξαλλοσύνης σε ένα ακόμη (αταβιστικά επαναλαμβανόμενο) κρεσέντο της σχολής «γιούργια και τον φάγαμε». Το οποίο (ακόμη να το καταλάβουν;) έχει κάθε φορά το ίδιο αποτέλεσμα. Αντί να ελέγχουν και να στριμώχνουν την κυβέρνηση όπως πρέπει να κάνει η αντιπολίτευση όταν μιλάμε για ένα υπαρκτό και σοβαρό σκάνδαλο όπως αυτό του ΟΠΕΚΕΠΕ, εκείνοι προσφέρουν απλόχερα το πλεονέκτημα της σύγκρισης. Ας απολαύσουμε ένα ποτ πουρί: —Ο Αλέξης Τσίπρας στο Facebook (6/4): «Ισως το μόνο ασυμβίβαστο που θα έπρεπε να θεσπιστεί είναι αυτό του πρωθυπουργού και του πολιτικού απατεώνα»… —Ο Παύλος Πολάκης, «ο μισός ΣΥΡΙΖΑ», στη Βουλή (6/4): «Kαι σήμερα μούγκα ο Μητσοτάκης: Μουρμού!». —Η Ζωή Κωσνταντοπούλου στο Περιστύλιο της Βουλής (5/4): «Μιλάμε για εγκληματική οργάνωση, για συγχρονισμένη εγκληματική λειτουργία με κομματική διακλάδωση και δικτύωση» —Ο Κυριάκος Βελόπουλος στην τηλεόραση του OPEN (7/4): «Η ΝΔ δεν είναι κόμμα, είναι ο Κορυδαλλός με τροφίμους τις γαλάζιες ακρίδες». «Μυρίζει πτωμαΐλα η Νέα Δημοκρατία, σε αποσύνθεση είναι το πτώμα». Τα παραπάνω, από πολιτικά πρόσωπα που εικονογραφούν το «αντί-Μητσοτακικό» μέτωπο, ιδίως μετά το 2023 και την εκλογική κατάρρευση του ΣΥΡΙΖΑ, επαναφέρουν τους κεντρώους ψηφοφόρους —που είναι εξαιρετικά ενοχλημένοι έως και έξαλλοι με τον ΟΠΕΚΕΠΕ— στην ίδια σύγκριση. Από τη μια πλευρά μια κυβέρνηση που κουβαλάει φθορά και χρεώνεται το σκάνδαλο της διασπάθισης των ευρωπαϊκών κονδυλίων μέσα από ένα φαύλο σύστημα εξυπηρετήσεων και από την άλλη ο κίνδυνος της ακυβερνησίας και της αστάθειας τον οποίο υπογραμμίζουν όσοι πολιτεύονται με ύβρεις, χαρακτηρισμούς και —κυρίως— χωρίς προτάσεις. Η επαναλαμβανόμενη αυτή δυναμική διαμορφώνει έναν άτυπο κανόνα πολιτικής επιβίωσης: κάθε φορά που ο Κυριάκος Μητσοτάκης βρίσκεται υπό πίεση, η πιο αποτελεσματική στρατηγική αποδεικνύεται η υπομονή —μέχρι να φτάσουν «οι μάγοι με τα δώρα». Διότι είναι προφανές ότι οι κυβερνήσεις, αν δεν πέσουν μόνες τους, δεν ανατρέπονται από θορυβώδεις εξάρσεις και ρητορικές εκρήξεις, αλλά μέσα από συγκροτημένες, εναλλακτικές προτάσεις εξουσίας. Το πού θα καταλήξει αυτή η δυναμική, μένει βέβαια να αποτυπωθεί στην πράξη. Πρώτο ουσιαστικό δείγμα θα αποτελέσουν οι δημοσκοπήσεις της περιόδου μετά το Πάσχα, οι οποίες θα λειτουργήσουν ως βαρόμετρο για τις διαθέσεις του εκλογικού σώματος. Και στη συνέχεια, όσο θα πλησιάζουμε προς το καλοκαίρι μέσα σε ένα περιβάλλον διεθνούς αστάθειας και αβεβαιότητας, η εικόνα θα γίνει ακόμα πιο καθαρή. Ακολουθήστε το Protagon στο Google News
