Η Πρώτη Ανάσταση τελέστηκε το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου, σηματοδοτώντας την έναρξη του χαρμόσυνου μηνύματος της Ανάστασης του Χριστού. Σε ολόκληρη την Ελλάδα, η ημέρα τιμήθηκε με ιδιαίτερα τοπικά έθιμα. Στην Πάτρα, όμως, το έθιμο απέκτησε για ακόμη μια χρονιά τον εκκωφαντικό και μοναδικό του χαρακτήρα. Μόλις οι καμπάνες της Μητρόπολης χτύπησαν χαρμόσυνα, το κέντρο της πόλης μετατράπηκε σε πεδίο εορταστικού «χάους»: έμποροι και καταστηματάρχες έσπασαν λάμπες, πιάτα και ποτήρια, ενώ δυναμιτάκια ταρακούνησαν ολόκληρη την περιοχή. Πώς καθιερώθηκε το έθιμο Το έθιμο ξεκίνησε στις αρχές του 20ου αιώνα, όταν στην οδό Ερμού λειτουργούσαν καταστήματα με εργαλεία και βιομηχανικά είδη. Τότε οι έμποροι πετούσαν φτυάρια και αξίνες στον δρόμο, ώστε να ακουστεί παντού το άγγελμα της Ανάστασης. Με τον καιρό, τα σιδερένια εργαλεία αντικαταστάθηκαν από λάμπες, ποτήρια, πιάτα και δυναμιτάκια. Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, ο δυνατός κρότος έχει τη δύναμη να εκδιώξει τα κακά πνεύματα και την ίδια την έννοια του θανάτου, ανοίγοντας τον δρόμο για το Φως και την ελπίδα της Ανάστασης. Για ακόμη μια φορά, το έθιμο αυτό κράτησε ζωντανή την τοπική ταυτότητα της Πάτρας, αποδεικνύοντας πως οι παραδόσεις δεν ξεχνιούνται- απλώς εξελίσσονται.
