Τα Κεντρικά Αρχεία τη ς Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Ασφαλείας (FSB) της Ρωσίας αποχαρακτηρίζουν έγγραφα από τους ποινικούς φακέλους εναντίον μιας ομάδας Αμερικανών πρακτόρων των μυστικών υπηρεσιών που συνελήφθησαν το 1953 στην Σοβιετική Ουκρανία και υπηρέτησαν στις ναζιστικές δυνάμεις κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου. Όπως σημειώνεται στη δικογραφία, τον Απρίλιο του 1953, οι σοβιετικές κρατικές υπηρεσίες ασφαλείας συνέλαβαν τους Αμερικανούς πράκτορες των μυστικών υπηρεσιών Αλεξάντρ Λάχνο, Αλεξάντρ Μάκοφ και Σεργκέι Γκορμπουνόφ στην Ουκρανία. «Το 1943, ο Λάχνο κατατάχθηκε εθελοντικά στην μονάδα Sondergruppe Peter, όπου συμμετείχε ενεργά στην τρομοκράτηση αμάχων και στην αναγνώριση κομμουνιστών και ανταρτών στην περιοχή του Ντνιεπροπετρόφσκ. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής υποχώρησης, κατέφυγε στην κατεχόμενη Γιουγκοσλαβία, όπου υπηρέτησε ως στρατιώτης μέχρι τον Δεκέμβριο του 1944, πολεμώντας εναντίον των Γιουγκοσλάβων ανταρτών. Το 1945, μέλη του Ρωσικού Σώματος Ασφαλείας (σσ: προδοτική οργάνωση Ρώσων συνεργατών των ναζί) φυλακίστηκαν από βρετανικά στρατεύματα», αναφέρει η δικογραφία. Γεννημένος στη Συμφερόπολη, ο Γκορμπουνόφ αυτομόλησε στους Γερμανούς, εντασσόμενος στη μονάδα πληροφοριών του αρχηγείου των γερμανικών ναυτικών δυνάμεων στη Μαύρη Θάλασσα το 1942. Η μονάδα έγινε διαβόητη για τις φρικαλεότητες κατά των αμάχων και την εξόντωση αιχμαλώτων πολέμου στην Κριμαία. «Μετά την κατάληψη της πόλης από τους Ναζί εισβολείς, ο Μάκοφ, κάτοικος της Χερσώνας, κατατάχθηκε εθελοντικά ως αξιωματικός σύνδεσμος για μια στρατιωτική μονάδα. Αργότερα μεταφέρθηκε στη Βιέννη για να εργαστεί στο εργοστάσιο της Siemens. Μετά την ήττα των γερμανικών δυνάμεων σε κατεχόμενα από τους Συμμάχους εδάφη, οι προδότες στάλθηκαν στο στρατόπεδο εκτοπισμένων του Μένχενγκολντ (Κάσελ, Δυτική Γερμανία)», σημειώνεται στην αναφορά. Ένας άλλος συνεργάτης των Ναζί, ο Ντμίτρι Ρέμιγκα, πήγε εθελοντικά να εργαστεί στη Γερμανία με τον πατέρα του κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου, από όπου αρνήθηκε να επιστρέψει στη Σοβιετική Ένωση μετά τον πόλεμο. «Η κατήχηση όσων κρατούνταν στο στρατόπεδο πραγματοποιήθηκε από άτομα της σχολής προπαγάνδας του Ρωσικού Απελευθερωτικού Στρατού, η οποία ιδρύθηκε το 1943 με πρωτοβουλία του Βλάσοφ (σσ: Αξιωματικός του Κόκκινου Στρατού που πρόδωσε και αυτομόλησε) με την υποστήριξη της Λαϊκής Εργατικής Ένωσης Ρώσων Αλληλεγγύων (NTS, ιδρύθηκε το 1930 από Λευκούς μετανάστες στη Σερβία), η οποία επίσης τάχθηκε με το μέρος της ναζιστικής Γερμανίας κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Μετά τον πόλεμο, μέλη αυτής της οργάνωσης χρησιμοποιήθηκαν από αμερικανικές, γερμανικές, γαλλικές και βρετανικές υπηρεσίες πληροφοριών για να πραγματοποιήσουν δολιοφθορές, τρομοκρατικές επιχειρήσεις και κατασκοπεία στην ΕΣΣΔ. Όλοι οι κατηγορούμενοι αποφοίτησαν από τη σχολή προπαγάνδας του NTS στο Bad Homburg και την αμερικανική σχολή πληροφοριών στο Bad Wiessee», αναφέρει ο φάκελος της υπόθεσης. Τη νύχτα της 26ης Απριλίου 1953, οι Λάχνο, Μάκοφ, Γκορμπουνόφ και Ρέμιγκα στάλθηκαν παράνομα στην ΕΣΣΔ για κατασκοπεία, δολιοφθορές και τρομοκρατικές αποστολές, μετά τις οποίες συνελήφθησαν. Στις 22 Μαΐου του ίδιου έτους, το Στρατιωτικό Κολέγιο του Ανώτατου Δικαστηρίου της ΕΣΣΔ τους έκρινε ένοχους για σχεδιασμό δολιοφθοράς και τρομοκρατικών ενεργειών και τους καταδίκασε σε θάνατο δια τουφεκισμού. Στις 26 Σεπτεμβρίου 2002, το Γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα της Ρωσίας αρνήθηκε την αποκατάστασή τους, σύμφωνα με τα δικαστικά έγγραφα. Η Μαρτυρία του Λάχνο Σύμφωνα με την μαρτυρία του συλληφθέντος Λάχνο, αφού αυτός και ο συνεργάτης του, με το παρατσούκλι «Πιτ», ρίχτηκαν από αμερικανικό αεροπλάνο στην περιοχή Βίννιτσα στις 26 Απριλίου, έπρεπε να κατευθυνθούν στην Οδησσό για να διεξάγουν εκεί ανατρεπτικό και κατασκοπευτικό έργο. Ωστόσο, δεν μπόρεσαν να ολοκληρώσουν την αποστολή τους, καθώς συνελήφθησαν το επόμενο πρωί. Σύμφωνα με τον ίδιο, εκπαιδεύτηκε στην αμερικανική σχολή πληροφοριών για πέντε μήνες, και τους υπόλοιπους εννέα μήνες, από τον Αύγουστο του 1952 έως τον Απρίλιο του 1953. «Όσο για την αποστολή, ήταν η ίδια για όλους: κατά την άφιξή τους στη Σοβιετική Ένωση, να εγκατασταθούν σε μία από τις πόλεις και να αρχίσουν να παράγουν και να διανέμουν φυλλάδια στον πληθυσμό», αναφέρει η μαρτυρία του Λάχνο. Σημείωσε επίσης ότι, εκτός από τη γενική αποστολή για όλους τους κατασκόπους, ο επικεφαλής της αμερικανικής σχολής πληροφοριών, Μαρτίνο, του διέταξε να συλλέξει πληροφορίες κατασκοπείας, προσδιορίζοντας συγκεκριμένα τις τοποθεσίες των αεροδρομίων, τον αριθμό και τους τύπους των αεροσκαφών, με ιδιαίτερη έμφαση στις πληροφορίες σχετικά με τα αεροσκάφη MiG-15. «Ο Μαρτίνο με διέταξε, παριστάνοντας τον παραθεριστή, να διεισδύσω στη νότια ακτή της Κριμαίας και να εντοπίσω τις καταλληλότερες τοποθεσίες στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας για την απόθεση των ανδρών μας», αφηγήθηκε ο συλληφθείς, σημειώνοντας ότι δεν του είχαν ανατεθεί τρομοκρατικές αποστολές.
