Ο Πρωθυπουργός έχει μπροστά του μια πολυπαραγοντική εξίσωση, την οποία θα πρέπει να λύσει μέσα στις επόμενες ημέρες. Η δεύτερη και η τρίτη δικογραφία του ΟΠΕΚΕΠΕ, που περιλαμβάνει υπουργούς, τον γραμματέα της Νέας Δημοκρατίας και, το κυριότερο, τουλάχιστον 11 βουλευτές, στρογγυλοκάθισε ήδη στο κέντρο της πολιτικής σκηνής. Με φόντο τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή, την πτήση των τιμών πετρελαίου (που μεταφράζεται σε ακριβά καύσιμα) και την κερδοσκοπία των σουπερμάρκετ, που πήρε μπροστά πριν καν αρχίσει ο πόλεμος, ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα πρέπει να αποφασίσει πώς θα χειριστεί μία ακόμη σοβαρή κρίση επί πρωθυπουργίας του. Και μάλιστα σε μια στιγμή κατά την οποία στενοί συνεργάτες του, αλλά και μέσα ενημέρωσης, τον προτρέπουν (μάλλον εκ του πονηρού) να κάνει πρόωρες εκλογές. «Για το καλό του»… που θα έλεγε και ο Γιάννης Μηλιώκας. Χωρίς πολλές περικοκλάδες, πάμε να δούμε το μενού των επιλογών που έχει, στην περίπτωση που επιλέξει να αγνοήσει τις σειρήνες και να μην πάει σε πρόωρες εκλογές, διανύοντας το καλοκαίρι μέχρι τον Σεπτέμβριο και την ομιλία του στη ΔΕΘ (και μετά το εναλλακτικό σενάριο, στο τέλος). Σημειώνοντας, ωστόσο, ότι φύτρωσε την Πέμπτη και τρίτη δικογραφία ΟΠΕΚΕΠΕ για δύο βουλευτές της ΝΔ, καθώς και τον υπαινιγμό του Χατζηδάκη στη Βουλή για εκλογές, ο οποίος, σύμφωνα με τις πληροφορίες του Protagon, έγινε σε απευθείας συνεννόηση με τον κ. Μητσοτάκη. ⇒ Διαβάστε: Εκλογές ζήτησε ο Ανδρουλάκης – Ενίοτε τα αιτήματα γίνονται και δεκτά, του απάντησε ο Χατζηδάκης Η απάντηση του αντιπροέδρου της κυβέρνησης στον κ. Ανδρουλάκη θα μπορούσε να ερμηνευτεί ως μια προσπάθεια να ενεργοποιηθούν τα αντανακλαστικά της σταθερότητας στο κεντρώο ακροατήριο, που δεν θέλει πρόωρες εκλογές εν μέσω διεθνούς κρίσης. Σενάριο μη εκλογών: ♦ «Είναι οι βουλευτές, ανόητε» 1. Ο κ. Μητσοτάκης μπορεί να αποπέμψει, δια της οικειοθελούς παραίτησης, τους υπουργούς που θα πρωταγωνιστήσουν σε επιβαρυντικούς διαλόγους, τους οποίους θα απαγγείλουν στεντορεία τη φωνή οι πολιτικοί συντάκτες στα βραδινά δελτία. Αυτό είναι το εύκολο και το λιγότερο κρίσιμο (έως και καθόλου), καθώς ούτως ή άλλως ο Πρωθυπουργός είναι υποχρεωμένος να λειτουργήσει σε ένα περιβάλλον «ο βρεγμένος τη βροχή δεν τη φοβάται» και να κάνει damage control, εστιάζοντας πρωτίστως στο σημαντικό: τη θωράκιση της οικονομίας και της χώρας σε ένα περιβάλλον πρωτοφανούς αστάθειας εξαιτίας του Ντόναλντ Τραμπ. Αποπέμποντας υπουργούς και προχωρώντας σε ανασχηματισμό, μπορεί να προβάλει το επιχείρημα της μηδενικής ανοχής σε φαινόμενα που προκαλούν το κοινό αίσθημα, χωρίς να «καταδικάζει» ο ίδιος κανέναν. Αλλωστε δεν είναι δικαστής, αλλά πολιτικός. Και στη δημοκρατία, πρώτον, ισχύει το τεκμήριο της αθωότητας, και δεύτερον, τις ποινικές ευθύνες τις διερευνά η Δικαιοσύνη. Για να το κλείσουμε, ο ανασχηματισμός είναι peanuts (ασήμαντο θέμα) μπροστά στα άλλα, και κυρίως τις εντυπώσεις και το μότο της αντιπολίτευσης για «κοινοβουλευτική πλειοψηφία υποδίκων». — Το βασικό εδώ είναι οι βουλευτές (ανεξαρτήτως αν είναι νυν ή πρώην υπουργοί). Η κυβέρνηση αριθμεί επισήμως 156 βουλευτές και τα κουκιά είναι μετρημένα ως προς το μενού των χειρισμών που έχει ο κ. Μητσοτάκης. Αν πρόκειται για κακουργήματα (όπως ακούγεται για δύο πρόσωπα) ή για βαριά πλημμελήματα (όπως ακούγεται για ένα πρόσωπο), θα είναι δύσκολο για το Μαξίμου να μην ψηφίσει την άρση ασυλίας (παρά το τεκμήριο της αθωότητας). Και τότε προκύπτει το δίλημμα της διαγραφής τους ή όχι από την Κ.Ο. της ΝΔ. Από εκεί και πέρα, είτε ψηφίσει είτε δεν ψηφίσει την άρση της ασυλίας των βουλευτών η ΝΔ, είτε κάποιοι το ζητήσουν οι ίδιοι για να διευκολύνουν τον κ. Μητσοτάκη, είτε κάποιοι παραδώσουν ακόμη και έδρες στο κόμμα (δύσκολο), το Μαξίμου θα πρέπει να αντιμετωπίσει την πολιτική απαξία και τα επιχειρήματα της αντιπολίτευσης με βάση την πλατφόρμα που λάνσαρε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, ότι δεν τίθεται θέμα απώλειας της «ηθικής δεδηλωμένης» για την κυβέρνηση. Αναγκαστικά, στο επίπεδο της πολιτικής αντιπαράθεσης, τα σοβαρά επιχειρήματα από την κυβέρνηση θα είναι τρία: Ι. Το σκάνδαλο αποκαλύφθηκε από τις νόμιμες παρακολουθήσεις που ενέκρινε η κυβέρνηση Μητσοτάκη και πιο συγκεκριμένα το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. ΙΙ. Δεν υπήρξε καμία παρέμβαση από την πλευρά της κυβέρνησης στη δουλειά της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και του γραφείου της στην Αθήνα, στο κτίριο του Εφετείου. ΙΙΙ. Δεν προκύπτει χρηματισμός πολιτικών προσώπων που ανήκουν στη Νέα Δημοκρατία. Τα τηλέφωνα για εξυπηρετήσεις δεν αποτελούν ένδειξη για τέτοιου είδους αλισβερίσια, παρά τη σημαντική απαξία που κουβαλούν. Και πάλι: τα ποινικά αδικήματα θα τα διερευνήσει η Δικαιοσύνη. [Το τέταρτο επιχείρημα –ας το πούμε «επιχείρημα της πλάκας»–, που έχει ήδη λανσαριστεί από κάτω, μπορεί κάποιους να πιάσει (είπαμε, ο βρεγμένος τη βροχή δεν τη φοβάται): ότι τάχα οι βουλευτές έπαιρναν τηλέφωνο στον ΟΠΕΚΕΠΕ για να εξυπηρετηθεί καλύτερα ο κόσμος στην Περιφέρειά τους, που υπέφερε από τη γραφειοκρατία. Ζηλωτές ήταν δηλαδή, είχαν ψυχή ανθρώπου μέσα τους και όχι ανάλγητου πολιτικού…] Επιστρέφοντας στα σοβαρά, το άλλο σενάριο, αυτό των πρόωρων εκλογών εν μέσω διεθνούς κρίσης, συγκεντρώνει μεν κάποιες πιθανότητες αλλά, ευτυχώς, όχι τις περισσότερες. Διότι, όπως ανέλυσε στο Protagon ο Αγγελος Κωβαίος (Πρόωρες εκλογές και μάλιστα σύντομα; Τρελαθήκαμε;), όσο δεν διαφαίνεται διέξοδος από την πολεμική κρίση και τα παρεπόμενά της, αρκεί να φανταστεί κάποιος τη χώρα με υπηρεσιακή κυβέρνηση ενώ η γύρω περιοχή θα εξακολουθεί να φλέγεται. Επίσης, η κυβέρνηση και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός μπορούν να ελπίζουν σε (ένα ακόμη) δώρο από την Αντιπολίτευση. Μια πρόταση δυσπιστίας, με τη Βουλή ανοιχτή έως τη Μεγάλη Τετάρτη, θα ήταν βούτυρο στο ψωμί του Κυριάκου Μητσοτάκη. Θα παίζει το όλο θέμα στο φόντο, ενώ ακόμη και όσοι είναι έξαλλοι με την κυβέρνηση θα θέλουν να τελειώνει το πράγμα και να φύγουν για Πάσχα χωρίς να ακούνε (έστω για λίγες μέρες) τον θόρυβο από τις πολιτικές κορώνες. Ακολουθήστε το Protagon στο Google News
