Το μικροσκοπικό νησί Χαργκ, στον Περσικό Κόλπο, έχει βρεθεί στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής μετά τις δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσαν να πλήξουν ή ακόμη και να καταλάβουν το νησί και άλλες πετρελαϊκές εγκαταστάσεις του Ιράν . Παρά το περιορισμένο του μέγεθος (καλύπτει έκταση περίπου στο ένα τρίτο του Μανχάταν) αποτελεί τη σημαντικότερη ενεργειακή αρτηρία της ιρανικής οικονομίας. Το newsletter του iEidiseis καθημερινά στο inbox σου. Κάνε εγγραφή εδώ. Το Χαργκ βρίσκεται μόλις 25 χιλιόμετρα από τις ιρανικές ακτές και λειτουργεί ως ο βασικός τερματικός σταθμός εξαγωγής αργού πετρελαίου της χώρας. Μέσω αγωγών καταλήγουν εκεί καθημερινά εκατομμύρια βαρέλια από τα μεγαλύτερα κοιτάσματα του Ιράν, όπως τα Ahvaz, Marun και Gachsaran, πριν φορτωθούν σε δεξαμενόπλοια με προορισμό τις διεθνείς αγορές. ► Ο Τραμπ απειλεί ξανά το Ιράν: «Θα καταλάβουμε το νησί Χαργκ» Η στρατηγική σημασία του είναι τεράστια, καθώς εκτιμάται ότι από το νησί διακινείται περίπου το 90% των εξαγωγών ιρανικού αργού πετρελαίου. Με αποθηκευτική ικανότητα που αγγίζει τα 30 εκατομμύρια βαρέλια και τεράστιες λιμενικές εγκαταστάσεις, το Χαργκ θεωρείται η «καρδιά» της πετρελαϊκής βιομηχανίας του Ιράν και βασικός πυλώνας των κρατικών εσόδων. Το «απαγορευμένο νησί» Δεν είναι τυχαίο ότι αναλυτές χαρακτηρίζουν το Χαργκ ως τον πιο ευαίσθητο ενεργειακό στόχο της Τεχεράνης. Επί δεκαετίες βρίσκεται υπό αυστηρό στρατιωτικό έλεγχο, ενώ στους Ιρανούς είναι γνωστό και ως το «Απαγορευμένο Νησί», λόγω της περιορισμένης πρόσβασης και της έντονης παρουσίας ενόπλων δυνάμεων. Οι πρόσφατες αναφορές του Ντόναλντ Τραμπ ότι οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να κινηθούν εναντίον του νησιού ανεβάζουν κατακόρυφα την ένταση. Ένα ενδεχόμενο πλήγμα στις εγκαταστάσεις του θα μπορούσε να στερήσει από το Ιράν τη βασική πηγή εξαγωγικών εσόδων του, με σοβαρές συνέπειες όχι μόνο για την οικονομία της χώρας αλλά και για τη διεθνή αγορά ενέργειας, καθώς το Ιράν παραμένει ένας από τους σημαντικότερους παραγωγούς πετρελαίου παγκοσμίως. Παρότι το Χαργκ αποτελεί στρατηγικό στόχο υψηλής αξίας, στρατιωτικοί αναλυτές επισημαίνουν ότι οποιαδήποτε επιχείρηση κατάληψης ή ελέγχου του θα ήταν εξαιρετικά δύσκολη, απαιτώντας μεγάλη χερσαία δύναμη.
