Οι διαπραγματεύσεις μεταξύ Ιράν και Ηνωμένων Πολιτειών φαίνεται να βρίσκονται σε κρίσιμο σημείο, με την Τεχεράνη να υποστηρίζει ότι το βασικό εμπόδιο για την επίτευξη συμφωνίας αφορά την αποδέσμευση ιρανικών κεφαλαίων ύψους 24 δισ. δολαρίων που παραμένουν δεσμευμένα στο εξωτερικό. Ο Μοχσέν Ρεζαΐ, στρατιωτικός σύμβουλος του Ανώτατου Ηγέτη του Ιράν, Αλί Χαμενεΐ, δήλωσε στο CNN ότι οι συνομιλίες έχουν οδηγηθεί σε αδιέξοδο, υποστηρίζοντας πως η Ουάσιγκτον είναι εκείνη που πρέπει να αναλάβει πρωτοβουλία για να προχωρήσει η διαδικασία. Το newsletter του iEidiseis καθημερινά στο inbox σου. Κάνε εγγραφή εδώ. «Ο πρόεδρος Τραμπ πρέπει να σπάσει αυτό το αδιέξοδο. Η μπάλα είναι στο γήπεδό του», ανέφερε χαρακτηριστικά. Σύμφωνα με τον Ιρανό αξιωματούχο, η Τεχεράνη έχει προτείνει την αποδέσμευση 12 δισ. δολαρίων σε πρώτη φάση, στο πλαίσιο μιας ενδιάμεσης συμφωνίας, ενώ άλλα 12 δισ. δολάρια θα μπορούσαν να εκταμιευθούν σε επόμενο στάδιο. Όπως υποστήριξε, η συγκεκριμένη κίνηση θα αποτελούσε έμπρακτη απόδειξη εμπιστοσύνης μεταξύ των δύο πλευρών. Από την άλλη πλευρά, Αμερικανοί αξιωματούχοι εκφράζουν επιφυλάξεις, θεωρώντας ότι η απελευθέρωση των συγκεκριμένων κεφαλαίων θα αποδυνάμωνε ένα από τα βασικά διαπραγματευτικά εργαλεία πίεσης προς το Ιράν. Παράλληλα, ο Ντόναλντ Τραμπ έχει επανειλημμένα διαμηνύσει ότι επιδιώκει μια συμφωνία αυστηρότερη από εκείνη του 2015, απορρίπτοντας επιλογές που θα μπορούσαν να ερμηνευθούν ως οικονομική παραχώρηση προς την Τεχεράνη. Ο Ρεζαΐ αναφέρθηκε και στο ενδεχόμενο περαιτέρω έντασης στην περιοχή, προειδοποιώντας ότι σε περίπτωση νέας επίθεσης κατά του Ιράν, οι στρατιωτικές επιχειρήσεις θα μπορούσαν να επεκταθούν πέρα από τον Περσικό Κόλπο. Όπως είπε, πιθανές περιοχές ενδιαφέροντος θα ήταν η Ερυθρά Θάλασσα, ο Ινδικός Ωκεανός και η Μεσόγειος. Παράλληλα, απέκλεισε το ενδεχόμενο συνάντησης του Αμερικανού προέδρου με τον Αλί Χαμενεΐ, υπογραμμίζοντας ότι μια τέτοια προοπτική δεν βρίσκεται στο τραπέζι, ενώ χαρακτήρισε τις συνομιλίες εύθραυστες και σε πρώιμο στάδιο. Ο Ιρανός αξιωματούχος αναφέρθηκε επίσης στη σημασία των Στενών του Ορμούζ, υποστηρίζοντας ότι το Ιράν και το Ομάν θα έχουν καθοριστικό ρόλο στη διαχείριση της στρατηγικής θαλάσσιας οδού από την οποία διέρχεται μεγάλο μέρος της παγκόσμιας ενεργειακής τροφοδοσίας.
