Ο Αδωνις Γεωργιάδης επανέλαβε αυτή τη εβδομάδα τη γνωστή του θέση για τους νεκρούς και τη σημασία του Πολυτεχνείου (δεν είπε κάτι παραπάνω, μάλλον κάτι λιγότερο). Η διαφορά είναι πως αυτή τη φορά υπήρξαν αντιδράσεις. Εντός ΝΔ. Και όχι μόνο από τους λεγόμενους «πασοκογενείς», όπως ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, αλλά και από την κεντροδεξιά-καραμανλική πτέρυγα, την οποία εξέφρασε κάπως διακριτικά ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης. Παράλληλα, αρκετοί διέγνωσαν σαφείς αποστάσεις στις δηλώσεις του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη και της εκπροσώπου της ΝΔ Αλεξάνδρας Σδούκου, από μια ρητορική που ικανοποιεί ένα πολύ δεξιό (για να το πούμε κομψά) ακροατήριο. Η κυρία Σδούκου είπε για το Πολυτεχνείο ότι «δεν θα πρέπει να υποβαθμίζουμε την ιστορική και ηθική αξία που έχει αυτό το συγκλονιστικό γεγονός». Η Ντόρα Μπακογιάννη έγραψε σε ανάρτησή της ότι «δεν ξεχνάμε», ενώ η υπουργός Παιδείας, Σοφία Ζαχαράκη τόνισε ότι «αποτελεί συλλογικό χρέος να διαφυλάσσεται η ιστορική μνήμη». Αλλαξε κάτι στον τρόπο που αντιμετωπίζουν στο Μαξίμου την ανάγκη για υδατοστεγείς πόρτες προς τα κόμματα στα δεξιά της ΝΔ, ενόψει και του κόμματος Σαμαρά; Ή μήπως επρόκειτο απλά και μόνον για την ανάγκη υπενθύμισης της ιστορικής ταυτότητας της ΝΔ, την οποία ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής τον Οκτώβριο του 1974, την περίοδο που προσπαθούσε να στήσει στα πόδια του ένα νέο δημοκρατικό πολίτευμα μετά τη χούντα; Κάποια στοιχεία συνηγορούν υπέρ της πρώτης εκδοχής, σύμφωνα με την οποία η ΝΔ προσεγγίζει τις εκλογές της άνοιξης και σχεδιάζει το πώς θα αντιμετωπίσει την πίεση στα δεξιά της με μια στρατηγική που μοιάζει νέα, αλλά επί της ουσίας είναι παλιά. Σίγουρα, λένε αρμόδιες πηγές, θα είναι μια προσέγγιση η οποία δεν θα πρέπει την απομακρύνει από το κέντρο και από τη συμμαχία των μετριοπαθών πολιτών που ψήφισαν «Ναι» στο δημοψήφισμα του 2015. Για να γίνει σαφέστερο: Μια γραμμή σκέψης στο κυβερνητικό στρατόπεδο με το βλέμμα και στις σταθμίσεις που γίνονται, υπενθυμίζει ότι «ένα από τα επιτεύγματα του Κυριάκου Μητσοτάκη ήταν ότι άφησε εκτός Βουλής τη Χρυσή Αυγή στις εκλογές του 2019». Οσοι ασπάζονται αυτή την οπτική επαναλαμβάνουν ότι «ο διχασμός δεν οδηγεί ποτέ σε κάτι καλό» προσθέτοντας πως «ό,τι κακό έχει συμβεί σε αυτή τη χώρα, συνέβη όταν ήταν διχασμένη ή όταν υπήρχε ακυβερνησία». Τι κρύβεται πίσω από αυτές τις διατυπώσεις; Στην κυβέρνηση το έχουν πάρει απόφαση ότι δεν θα ανταγωνιστούν ποτέ το στρατόπεδο του ανορθολογισμού (βλ. «επιστολές Ιησού») και της συνωμοσιολογίας, ούτε την πολιτική έκφραση σχημάτων ναζιστικής προέλευσης με βαρύ ποινικό παρελθόν. Εκτός των άλλων, εκτιμούν ότι δεν έχουν τίποτα να κερδίσουν από έναν τέτοιο ανταγωνισμό και ότι, αντίθετα, ένα πολιτικό μέτωπο για τον αποκλεισμό τέτοιων φαινομένων από την πολιτική ζωή της χώρας (εφόσον δεν τα αποκλείσει η Δικαιοσύνη) μπορεί να ενισχύσει τον κ. Μητσοτάκη. Μπορεί, δηλαδή, να υπενθυμίσει σε ένα τμήμα του κεντροαριστερού κοινού τους λόγους για τους οποίους τον στήριξε από την αρχή. Σε ό,τι αφορά την κριτική του Αντώνη Σαμαρά, θεωρούν ότι οι χειρισμοί του κ. Μητσοτάκη τόσο στο διπλωματικό επίπεδο όσο σε ό,τι αφορά στην ενίσχυση της αμυντικής θωράκισης της χώρας απαντούν στην πράξη στις αιτιάσεις του πρώην πρωθυπουργού. Επιστρέφοντας στην εκλογική στρατηγική, κάποιοι θυμίζουν ότι η ΝΔ έλαβε περίπου 41% τον Ιούνιο του 2023, ενώ τα κόμματα στα δεξιά της που μπήκαν στη Βουλή συγκέντρωσαν σχεδόν 13%. Υπογραμμίζουν ακόμη ότι η ΝΔ θα απευθυνθεί σε ένα ακροατήριο σαφώς πάνω από το 40%, το οποίο σύμφωνα με τις μετρήσεις «παρακολουθεί τον κ. Μητσοτάκη και εκτιμά τη σοβαρότητα των χειρισμών του», ακόμη κι αν στέκεται κριτικά απέναντί του σε επιμέρους θέματα. Η προσέγγιση αυτή συμβαδίζει με την εικόνα που δίνουν οι ποιοτικές έρευνες του Μαξίμου (focus groups): Οι πολίτες κατατάσσουν στα θετικά του κ. Μητσοτάκη την εξωτερική πολιτική, την ψηφιοποίηση του κράτους, την οικονομική σταθερότητα, τα έργα υποδομής (όπως π.χ. το Μετρό της Θεσσαλονίκης) καθώς επίσης τους μισθούς και την απασχόληση. Βασικό αρνητικό, βέβαια, παραμένει πάντοτε η ακρίβεια. Λίγο πριν από την τελική ευθεία των εκλογών, η προσέγγιση που δίνει βαρύτητα στο Κέντρο είναι αυτή κερδίζει έδαφος στο εσωτερικό του κόμματος και της κυβέρνησης. Ωστόσο, όλοι γνωρίζουν ότι ο δρόμος προς την κάλπη θα είναι μακρύς και πιθανότατα γεμάτος αναταράξεις, σε μια εποχή που το κόστος ζωής απειλεί να φέρει τα πάνω-κάτω σε ολόκληρη την Ευρώπη, ενισχύοντας τις πιο ακραίες δυνάμεις. Ακολούθησε το Protagon στο Google News Πρόσθεσε το Protagon ως προτιμώμενη πηγή στη Google
