Το πολιτικό μοτίβο του καλοκαιριού (αν υπάρχει τέτοιο) μπορεί να προβλεφθεί σχετικά εύκολα. Για λίγες ακόμη εβδομάδες οι εταιρείες δημοσκοπήσεων θα καταγράφουν και θα μεταδίδουν τον ρυθμό, που μοιάζει να αποκτά μια νέα μονοτονία, αν και κάπως πιο ελκυστική. Εκτός συγκλονιστικού απροόπτου: η ΝΔ θα διατηρεί ένα προβάδισμα ασφαλείας –ομολογουμένως εντυπωσιακό για κόμμα που βρίσκεται στην εξουσία επτά χρόνια και υφίσταται τη φθορά της–, ο Αλέξης Τσίπρας θα εδραιώνεται στη δεύτερη θέση και θα φτάνει να το παίζει πρωθυπουργός εν αναμονή, όπως έκανε στη Νίκαια, ο Νίκος Ανδρουλάκης και το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ θα προσπαθούν να ξεκολλήσουν από την τρίτη θέση με κάθε πιθανό και απίθανο τρόπο, η Μαρία Καρυστιανού θα «τσιμπάει» από τη δεξαμενή των Κωνσταντοπούλου, Βελόπουλου κ.λπ., η Αφροδίτη Λατινοπούλου θα αγωνιά για το αν θα κάνει κόμμα ο Αντώνης Σαμαράς – και πάντως, αυτή η τελευταία εκκρεμότητα θα απομένει για την ολοκλήρωση του σκηνικού, ώσπου να φτάσουμε στο φθινόπωρο και στη ΔΕΘ, το πολιτικό ορόσημο κάθε χρονιάς. Εκεί θα φανεί σε μεγάλο βαθμό τι σχέδια έχει ο Κυριάκος Μητσοτάκης και πόσο δυνατά είναι τα χαρτιά που έχει στα χέρια του, ενώ οι εκλογές θα είναι πια κοντά. Σε ένα τέτοιο σκηνικό, και με την προϋπόθεση ότι δεν θα υπάρξουν εντυπωσιακές ανατροπές, το ζητούμενο θα είναι κατά πόσον τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων θα ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Είναι ούτως ή άλλως λάθος να αμφισβητούνται, όπως συμβαίνει στην περίπτωση του ΠΑΣΟΚ, όμως υπάρχει προηγούμενο. Στις τελευταίες εθνικές εκλογές τα αποτελέσματα ήταν τόσο διαφορετικά από τα δημοσκοπικά ευρήματα, που η αξιοπιστία των ερευνών κλονίστηκε όσο ποτέ. Το κρίσιμο στην παρούσα συγκυρία (και το δύσκολο) είναι ο εντοπισμός των συγκεκριμένων κοινών στα οποία απευθύνονται και διεκδικούν ψήφο τα κόμματα. Και το ακόμη κρισιμότερο είναι η «ακτινογράφηση» των κοινών που παραμένουν στις γκρίζες ζώνες, το αν θα παραμείνουν σε αυτές ή αν θα κινητοποιηθούν και προς ποια κατεύθυνση. Πόσους θα πείσει –σωστότερα: πόσους μπορεί να πείσει– ο κ. Μητσοτάκης απλώς και μόνο με την επίκληση της σταθερότητας; Αναλυτές συζητούν συχνά για μια «σιωπηρή» ψήφο, που να μεν δεν μετριέται, αλλά στις κάλπες εκφράζεται. Μπορεί αυτή η ψήφος να προσφέρει εκείνο το ποσοστό που απαιτείται για μια τρίτη κυβερνητική θητεία; Το 2023 το έκανε. Τώρα; Επίσης, ποια δυναμική μπορεί να προσφέρει στον Πρωθυπουργό το πακέτο της ΔΕΘ; (Που πάντως δεν πρέπει να υποτιμάται.) Την ίδια στιγμή, πόσο μπορεί να συνεχίσει ο κ. Τσίπρας το one man show, με ατάκες ακόμα και για τα αγγλικά φροντιστηρίου, θρησκειολογικές αναφορές περί εγγενούς «εντιμότητας» και αυτοαναφορικές, αυτάρεσκες εκτιμήσεις για την επιστροφή του στην πρωθυπουργία (πώς, με ποιους, με ποιο δικό του «πακέτο»); Τα αντίστοιχα ισχύουν για τον κ. Ανδρουλάκη και το ΠΑΣΟΚ. Θα εξακολουθήσουν να κυνηγούν τη σκιά του κ. Τσίπρα και να στοχεύουν στα ΣΥΡΙΖΟ-γενή κοινά, θα δουν ότι υπάρχει πεδίο προτάσεων και εποικοδομητικής αντιπολίτευσης, ή θα εγκλωβιστούν στη μοιρολατρία και στη ματαιότητα; Στο κάτω-κάτω μόνοι τους έχουν θέσει μια νέα πρόκληση, ίσως τη μεγαλύτερη: να διαψεύσουν τις δημοσκοπήσεις. Αλλά ακόμα και σε μικρότεηρ κλίμακα, θα μπορέσει η Ζωή Κωνσταντοπούλου, η οποία πέρυσι ζούσε τον μύθο της δεύτερης θέσης, να κρατηθεί πάνω από το όριο της κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης; Θα μπορέσει ο Γιάνης Βαρουφάκης να συσπειρώσει την αντι-Τσίπρα Αριστερά για να υπερβεί το ίδιο ποσοστό και να επιστρέψει στη Βουλή; Στην πραγματικότητα, όλοι, έστω από διαφορετικές αφετηρίες, αυτό προσδοκούν: να διαψεύσουν τις έως τώρα δημοσκοπήσεις, που όλες λένε πάνω κάτω το ίδιο πράγμα. Το πολιτικό κλισέ είναι γνωστό: «Αυτό το καλοκαίρι δεν κάνει κανείς διακοπές» – οι δημοσκόποι, πάντως, κάνουν. Σχεδόν πάντα το κλισέ διαψεύδεται. Καλά θα κάνουν και οι πολιτικοί να μην το επαναλαμβάνουν, άλλωστε και οι πολίτες στην πλειονότητά τους δεν έχουν την όρεξή τους καλοκαιριάτικα. Ενα διάλειμμα για πραγματική ανασύνταξη ίσως να έκανε καλό σε όλους. Ακολουθήστε το Protagon στο Google News TAGS: #ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΕΙΣ • #ΕΚΛΟΓΕΣ
