Η ιστορία είναι παλιά αλλά όχι και τόσο. Δεν έχουν περάσει ούτε τέσσερα χρόνια. Και όσα συμβαίνουν εφέτος τον Μάιο στο κομματικό μας τοπίο, με επίκεντρο τη Βόρεια Ελλάδα, αποκτούν ένα άρωμα «déjà vu on steroids». Μιας, σε ελεύθερη μετάφραση, επανάληψης σε υπερενισχυμένη εκδοχή. Εναν χρόνο προ των εκλογών του 2023, το Protagon είχε χαρτογραφήσει με ένα εκτενές ρεπορτάζ 2.700 λέξεων (ολόκληρο εδώ) την πηγή της ρωσικής επιρροής στα πολιτικά μας πράγματα, με επίκεντρο το Αγιον Ορος. Οι εξελίξεις στις εκλογές του 2023 έμοιαζαν σαν λογική συνέχεια της κατάστασης που είχε διαμορφωθεί και παρουσιαζόταν στο ρεπορτάζ. Η Νέα Δημοκρατία μετακινήθηκε στις διπλές κάλπες εκείνης της χρονιάς προς το Κέντρο, αφήνοντας αθροιστικά χώρο 13% στα δεξιά της: στην εγχώρια Ακροδεξιά, τα εκκλησιαστικά και παρεκκλησιαστικά ρεύματα και τη ρωσική επιρροή. Σήμερα τα πράγματα είναι ελαφρώς διαφορετικά αλλά το φόντο παραμένει ίδιο. Ενα από τα δύο μέρη της εξίσωσης των εκλογών του 2023, το οποίο εκτινάχθηκε εν μια νυκτί, μοιάζει να έχει μαραζώσει και δεν αναμένεται να παίξει ιδιαίτερο ρόλο στις επερχόμενες εθνικές εκλογές. Το άλλο μέρος της εξίσωσης του 2023, παρότι δεν έχει μαραζώσει και υπερηφανεύεται όχι μόνο για τις σχέσεις με το «ρώσικο μοναστήρι» αλλά και με τον ίδιο τον Υψιστο και όσα (δεν) έχει γράψει, θα πιεστεί. Διότι όλα δείχνουν πως εφέτος τον Μάιο θα αποκτήσει ισχυρότατο κομματικό ανταγωνισμό ο οποίος μάλιστα έχει ήδη αποκτήσει πρόσωπο (και εκπρόσωπο) σε κρίσιμα κέντρα ισχύος και επιρροής: στο Κρεμλίνο και στο Αγιον Ορος. Στη Μονή Αγίου Παντελεήμονος του Αγίου Ορους (γνωστή ευρέως ως «ρώσικο μοναστήρι»), προφανώς θα ενθουσιαστούν με τις νέες ανακοινώσεις. (Shutterstock) Το σκηνικό που διαμορφώνεται δεν αφορά όμως μόνον τον χώρο στα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας. Αφορά και την ίδια τη ΝΔ και πρόσωπα με βαριά ονόματα εντός και εκτός του κόμματος τα οποία δεν θέλουν να βλέπουν ούτε ζωγραφιστό τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Είναι προφανές ότι η όλη συζήτηση που έχει ανοίξει μετά τις Ευρωεκλογές του 2024 (που αποδυνάμωσαν την εσωκομματική κυριαρχία Μητσοτάκη) για την εξωτερική πολιτική μας δεν αφορά μόνο όσους εκφράζουν δημόσια τη διαφωνία τους με τον κ. Μητσοτάκη. Αφορά και τη Ρωσία η οποία έχει δημόσια εκφραστεί εναντίον της ελληνικής κυβέρνησης μετά τη στήριξη της Ουκρανίας και όχι του εισβολέα, το 2022. Πρόσωπο που παρακολουθεί τις διεργασίες που εξελίσσονται στη Βόρεια Ελλάδα και στο εκκλησιαστικό πεδίο της, εκτιμά μιλώντας στο Protagon ότι η επόμενη εκλογική αναμέτρηση μπορεί να αποκτήσει χαρακτηριστικά πολύ διαφορετικά από εκείνα του 2023. Στο πλαίσιο αυτό, ο ίδιος δεν θεωρεί απίθανη μια προσπάθεια πολιτικής ανασύνθεσης με γεωπολιτικές διαστάσεις που θα τέμνονται σε ένα κοινό σημείο. Το βέβαιο, είναι ότι, πρώτον, το πολιτικό παιχνίδι για τις εθνικές εκλογές έχει ήδη αρχίσει με όλες τις διαστάσεις του απελευθερωμένες. Και ότι, από την άλλη, στην Εκκλησία της Ελλάδος, στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και στον Αγιον Ορος υπάρχουν ισχυρές και υγιείς δυνάμεις που έχουν μια και μοναδική αναφορά: το έθνος των Ελλήνων. Ακολουθήστε το Protagon στο Google News
