Αν η ακρίβεια και το ενεργειακό κόστος είναι τα υπαρξιακής σημασίας προβλήματα για μεγάλη μερίδα του πληθυσμού, οι αποφάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου της Τετάρτης (30.09) για τις επιδοτήσεις στα καύσιμα μπορούν να θεωρηθούν κομβικής σημασίας. Η κυβέρνηση επιχειρεί λίγο-πολύ να πείσει τους πολίτες να πανηγυρίζουν για το γεγονός ότι η τιμή του πετρελαίου θέρμανσης θα ξεκινήσει κάτω από τα 1,75 ευρώ το λίτρο, λέει όμως τη μισή αλήθεια όταν υπενθυμίζει ότι σε αυτά τα επίπεδα «έκλεισε» κατά την προηγούμενη περίοδο διάθεσης. Η άλλη μισή αλήθεια είναι ότι αυτή ήταν η τιμή στα τέλη Απριλίου, όταν δηλαδή σταμάτησε η διάθεση του πετρελαίου θέρμανσης και ο πόλεμος στο Ιράν είχε ήδη ξεκινήσει. Κατά τη μεγαλύτερη διάρκεια της προηγούμενης χειμερινής περιόδου η τιμή του λίτρου ήταν στο 1,15 ευρώ και οι περισσότεροι πολίτες ήδη ασφυκτιούσαν. Θα φανεί λοιπόν πώς θα πάει η εφετινή επιδότηση, που μόνο γενναιόδωρη δεν τη λες. Την ίδια στιγμή, οι κάτοχοι βενζινοκίνητων ΙΧ τιμωρούνται ουσιαστικά από την κυβέρνηση, αφού η αμόλυβδη δεν επιδοτείται. Θα φανεί και εδώ ποιος θα είναι ο πολιτικός αντίκτυπος. Κατά τα λοιπά, όλα θα εξετάζονται ανά δεκαπενθήμερο και ο Θεός βοηθός. Δύσκολος χειμώνας, πρωτίστως για τους πολίτες, και όσο πιο δύσκολος θα είναι γι’ αυτούς, τόσο περισσότερο θα δυσκολεύει για την κυβέρνηση. Το ζητούμενο είναι κατά πόσο το αντιλαμβάνονται αυτό στο Μέγαρο Μαξίμου. Δεν μπορεί να υπάρχει βεβαιότητα ότι αυτό συμβαίνει. Ομως υπάρχουν άλλες ενδείξεις ότι η μεγαλύτερη έγνοια του Πρωθυπουργού δεν είναι αυτή. Είναι να υπενθυμίσει πως οι υπουργοί πρέπει να βγαίνουν στα κανάλια και να μη μιλούν μόνο για τα χαρτοφυλάκιά τους, αλλά επί παντός επιστητού. Θα ανέμενε κανείς έπειτα από το αλαλούμ των προηγούμενων ημερών ότι η σύσταση θα ήταν προς την αντίθετη κατεύθυνση. Να μη μιλούν καθόλου, ή πάντως, όταν το κάνουν, να περιορίζονται στις αρμοδιότητές τους. Επίσης, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έκρινε ότι από τη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου όφειλε να απαντήσει στην Ντόρα Μπακογιάννη για τις, προφανείς κατά πολλούς, δηλώσεις της περί φαινομένων αλαζονείας στην κυβέρνηση. Ο Πρωθυπουργός θέλησε να πει το προφανέστερο, ότι μόνο ο ίδιος αξιολογεί συμπεριφορές. Το μήνυμα έχει ως μοναδικό αποδέκτη την αδελφή του. Θα φανεί πώς θα εξελιχθεί και αυτό. Μιλώντας όμως για αξιολόγηση υπουργών, το ουσιαστικότερο δεν είναι η συμπεριφορά τους, αλλά η αποτελεσματικότητά τους. Υποθέτει πάντως κανείς ότι τα περί νοικοκυραίων και κακομοίρηδων του Χάρη Θεοχάρη δεν ήταν και τίποτε το φοβερό. Μπορεί εξάλλου να είναι γενικότερη αυτή η αντίληψη σε κάποιους κυβερνητικούς κύκλους. Περί αποτελεσματικότητας λοιπόν η συζήτηση, σε μια κρίσιμη συγκυρία, λίγους μήνες πριν από τις εκλογές, που κατά πληροφορίες συζητιέται να γίνουν την Κυριακή των Βαΐων, 25 Απριλίου 2027. Για πολλούς υπουργούς ο Πρωθυπουργός έχει εκφράσει δημοσίως τη γνώμη του. Εχει αξιολογήσει με επαίνους τον υπουργό Δικαιοσύνης Γιώργο Φλωρίδη, έχει μιλήσει με περισσότερο από κολακευτικά λόγια για τον Παύλο Μαρινάκη, ενώ για άλλους, όπως ο Νίκος Δένδιας και ο Κυριάκος Πιερρακάκης, δεν τίθεται καν ζήτημα προς συζήτηση. Το ίδιο ισχύει πιθανότατα για τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Κωστή Χατζηδάκη, προφανώς για τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, ενώ ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Νίκος Παπαθανάσης πήρε ένα «παράσημο» από τον Πρωθυπουργό την Τρίτη, με τα εγκώμια για την άριστη αξιοποίηση του Ταμείου Ανάκαμψης. Ο Γιώργος Γεραπετρίτης είναι προφανώς ακλόνητος στη θέση του, άλλωστε η επίθεση σε αυτόν από τον Αντώνη Σαμαρά προκάλεσε τη διαγραφή του πρώην Πρωθυπουργού. Μάλλον ακλόνητος και με απόλυτη ελευθερία κινήσεων και παρεμβάσεων παραμένει και ο Αδωνις Γεωργιάδης στο υπουργείο Υγείας. Συνεπώς, τι περιθώρια αλλαγών μπορεί να υπάρχουν στο κυβερνητικό σχήμα, κατά τα όσα ψιθυρίζονται στο παρασκήνιο, ως πιθανή παρέμβαση για ένα κυβερνητικό λίφτινγκ εν όψει εκλογών; Οι τομείς που χωλαίνουν είναι προφανείς. Η Παιδεία (κυρίως στη χαμηλή και στη μέση βαθμίδα) παραπαίει και αυτό εκδηλώνεται πολλαπλώς. Είναι όμως ένα ερώτημα το κατά πόσον ο κλάδος συγκαταλέγεται στις κυβερνητικές προτεραιότητες και υπό αυτήν την έννοια τίθεται ένα επόμενο ερώτημα, ως προς το τι θα κατόρθωνε κάποιος αντικαταστάτης (ή αντικαταστάτρια) της Σοφίας Ζαχαράκη, λίγους μόλις μήνες πριν από τις εκλογές. Το κατεξοχήν προβληματικό πεδίο είναι, όπως διαπιστώνεται διαρκώς, αυτό της ακρίβειας, όπου η αποτελεσματικότητα αγγίζει το μηδέν. Κατά περιόδους ανακοινώνονται δήθεν παρεμβάσεις, διαπιστώνεται ότι αυτές παραμένουν κενό γράμμα, ακολουθούν άλλες και οι τσέπες αδειάζουν με αμείωτη ταχύτητα. Αν αυτό είναι η μεγάλη πληγή της κυβέρνησης, ο αρμόδιος υπουργός Τάκης Θεοδωρικάκος θα έπρεπε να έχει αντικατασταθεί εδώ και καιρό. Δεν έχει συμβεί και είναι αμφίβολο αν θα συμβεί τώρα ή σύντομα. Υπό αυτές τις συνθήκες και ενόψει μιας πολλαπλώς δύσκολης προεκλογικής περιόδου, η πρόκληση για την κυβέρνηση έχει πολλές διαστάσεις. Μία από αυτές είναι αν θα αντέξει πολιτικά και ενώ βρίσκεται δημοσκοπικά στην κόψη του ξυραφιού (με το προβάδισμά της από τον δεύτερο να είναι περίπου ίσο με την απόσταση που τη χωρίζει από το κατώφλι της αυτοδυναμίας). Απειλή δεν δέχεται προς το παρόν, αλλά χρειάζεται μια ώθηση και δεν φαίνεται το πώς θα την αποκτήσει. Μία άλλη είναι αν πράγματι αντέχει το ίδιο το κυβερνητικό σχήμα με αυτή τη σύνθεση έως τις κάλπες. Εστω και για λόγους μιας επικοινωνιακής ψευδαίσθησης, ίσως ο Πρωθυπουργός μπει κάποια στιγμή στον πειρασμό ενός ανασχηματισμού – αν φυσικά δεν μεσολαβήσει κάποιο απρόοπτο που θα τον επιβάλει. Γνωρίζουν βεβαίως όλοι ότι στο διάστημα των λίγων μηνών που απομένουν έως τις εκλογές κανένας ανασχηματισμός δεν θα προσφέρει κάτι ουσιαστικό στο πεδίο της κυβερνητικής αποτελεσματικότητας. Ούτως ή άλλως, πάντως, ενόψει της δύσκολης περιόδου των προσεχών μηνών, το κρίσιμο δεν είναι οι αντοχές της κυβέρνησης, αλλά εκείνες των πολιτών. Ακολούθησε το Protagon στο Google News Πρόσθεσε το Protagon ως προτιμώμενη πηγή στη Google TAGS: #ΑΝΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ • #ΕΚΛΟΓΕΣ • #ΚΑΥΣΙΜΑ • #ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ
