φοδρή επίθεση στον Αλέξη Τσίπρα εξαπολύει ο υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης, με αφορμή τις αναφορές του πρώην πρωθυπουργού στη Δικαιοσύνη, σε συνέντευξή του στο in.gr. Σε ανάρτησή του στο Facebook, ο κ. Φλωρίδης χαρακτηρίζει «επίθεση στη Δικαιοσύνη» την αναφορά του κ. Τσίπρα στη διαδικασία επιλογής της ηγεσίας των ανώτατων δικαστηρίων και επιχειρεί να αντιπαραβάλει τις πρακτικές της σημερινής κυβέρνησης με εκείνες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Ο υπουργός επικαλείται, μεταξύ άλλων, το άρθρο 27 του ν. 5123/2024, με το οποίο θεσπίστηκε για πρώτη φορά η συμμετοχή των Ολομελειών των ανώτατων δικαστηρίων στη διαδικασία επιλογής της ηγεσίας τους. Η ρύθμιση προβλέπει ότι οι Ολομέλειες, μέσω μυστικής ψηφοφορίας, διατυπώνουν μη δεσμευτική γνώμη για τους υποψηφίους. Η αλλαγή είχε συνδεθεί με ευρωπαϊκές συστάσεις για την ενίσχυση της συμμετοχής του δικαστικού σώματος στη διαδικασία επιλογής. Ο κ. Φλωρίδης υποστηρίζει ότι κατά τη φετινή διαδικασία η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου κατέληξε, μέσω μυστικής ψηφοφορίας, στις προτάσεις της για τον πρόεδρο και τον εισαγγελέα του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Σύμφωνα με τον ίδιο, ακολούθησε η διαδικασία στη Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής και, τελικά, το Υπουργικό Συμβούλιο επέλεξε τα πρόσωπα που είχαν καταταγεί πρώτα στις σχετικές ψηφοφορίες. Ο υπουργός υποστηρίζει ότι αντίστοιχη διαδικασία ακολουθήθηκε για την επιλογή των Γενικών Επιτρόπων των Τακτικών Διοικητικών Δικαστηρίων και του Ελεγκτικού Συνεδρίου, καθώς και για τους αντιπροέδρους του Συμβουλίου της Επικρατείας και του Αρείου Πάγου. Κατά τον ίδιο, με τον τρόπο αυτό η κυβέρνηση ουσιαστικά επικύρωσε τις επιλογές που είχαν προηγηθεί από τους δικαστές και τη Βουλή. Ο κ. Φλωρίδης αποδίδει στον Αλέξη Τσίπρα ότι, κατά την περίοδο της διακυβέρνησής του, δεν προχώρησε σε αντίστοιχη αλλαγή και αναφέρεται σε δήλωση του πρώην πρωθυπουργού τον Φεβρουάριο του 2020 περί ελέγχου, όπως είχε πει, και της Δικαστικής Εξουσίας. Στη συνέχεια, ο υπουργός αναφέρεται στον λεγόμενο «νόμο Παρασκευόπουλου», υποστηρίζοντας ότι αποτέλεσε επιλογή του Αλέξη Τσίπρα και καταλογίζοντας στην τότε κυβέρνηση μαζικές αποφυλακίσεις κρατουμένων. Ο κ. Φλωρίδης υποστηρίζει ακόμη ότι μεγάλο ποσοστό όσων αποφυλακίστηκαν επέστρεψε στη βαριά εγκληματικότητα. Ο συγκεκριμένος ισχυρισμός για ποσοστό 80% παρατίθεται στην ανάρτηση χωρίς να συνοδεύεται από συγκεκριμένη πηγή ή στοιχεία. Ιδιαίτερη αναφορά κάνει ο υπουργός στην υπόθεση Novartis, την οποία χαρακτηρίζει «σκευωρία» και υποστηρίζει ότι στόχος ήταν η πολιτική εξόντωση αντιπάλων της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Ο κ. Φλωρίδης επικαλείται την καταδίκη του πρώην αναπληρωτή υπουργού Δικαιοσύνης Δημήτρη Παπαγγελόπουλου από το Ειδικό Δικαστήριο για δύο πράξεις παράβασης καθήκοντος. Το Ειδικό Δικαστήριο τον είχε κρίνει ένοχο κατά πλειοψηφία για δύο παραβάσεις καθήκοντος, ενώ είχε απαλλάξει από άλλες κατηγορίες. Ο υπουργός αναφέρεται επίσης στην υπόθεση των τηλεοπτικών αδειών του 2016, υποστηρίζοντας ότι ο τότε πρωθυπουργός επιχείρησε να επηρεάσει το Συμβούλιο της Επικρατείας σχετικά με τη συνταγματικότητα του νόμου. Ο ισχυρισμός περί «εκβιασμού» του ΣτΕ αποτελεί πολιτική αξιολόγηση του κ. Φλωρίδη και όχι δικαστική διαπίστωση που παρατίθεται στην ανάρτηση. Στο ίδιο πλαίσιο, ο υπουργός επικαλείται την καταδίκη του πρώην υπουργού Επικρατείας Νίκου Παππά από το Ειδικό Δικαστήριο για παράβαση καθήκοντος σχετικά με τους χειρισμούς του στη διαδικασία αδειοδότησης των τηλεοπτικών σταθμών. Ο Νίκος Παππάς καταδικάστηκε ομόφωνα για παράβαση καθήκοντος στην υπόθεση των τηλεοπτικών αδειών του 2016. Τέλος, ο κ. Φλωρίδης επικρίνει την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ για τις αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα και τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας λίγο πριν από τις εκλογές του 2019. Υποστηρίζει ότι η τότε κυβέρνηση ψήφισε περισσότερα από 1.100 άρθρα σε μία ημέρα και ότι οι αλλαγές ευνόησαν μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα, οδηγώντας, κατά τον ίδιο, ακόμη και σε παραγραφές σοβαρών υποθέσεων. Ο υπουργός καταλήγει προαναγγέλλοντας ότι θα επανέλθει στο ζήτημα, συνεχίζοντας την πολιτική αντιπαράθεση με τον πρώην πρωθυπουργό με επίκεντρο τη λειτουργία και την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης. Στην ανάρτησή του ο υπουργός Δικαιοσύνης αναφέρει τα ακόλουθα: «Μετά από όσα διέπραξε ως Πρωθυπουργός ο Α. Τσίπρας, θα έλεγε κάποιος ότι ήταν λογικό να απέφευγε κάθε αναφορά στη Δικαιοσύνη, όπως ο διάβολος το λιβάνι! Διάλεξε όμως να ξεκινήσει την Αυγουστιάτικη συνέντευξή του στο in.gr, με επίθεση στην Δικαιοσύνη, η «ηγεσία της οποίας χειραγωγείται από την Κυβέρνηση, επειδή διορίζεται από αυτήν», όπως τονίζει. Ας θυμηθούμε λοιπόν τα πεπραγμένα αυτής της Κυβέρνησης όσον αφορά την εκλογή της Ηγεσίας της Δικαιοσύνης και την «χειραγώγησή της». Το 2024, η Κυβέρνηση του Κ. Μητσοτάκη, ψήφισε νόμο (ν. 5123/2024, άρθρο 27), με τον οποίο για πρώτη φορά στην ιστορία του νέου Ελληνικού Κράτους, οι Ολομέλειες των Ανωτάτων Δικαστηρίων της χώρας, συνέρχονται και ψηφίζουν σε μυστική ψηφοφορία τους Δικαστές που θεωρούν ότι πρέπει να ηγηθούν των Ανωτάτων Δικαστηρίων (Συμβουλίου της Επικρατείας, Αρείου Πάγου και Ελεγκτικού Συνεδρίου). Ο νόμος αυτός οδήγησε στο να αφαιρεθεί οριστικά από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η μόνιμη εδώ και πολλά χρόνια, σύσταση προς τη χώρα μας, για τον τρόπο επιλογής των ηγεσιών των Ανωτάτων Δικαστηρίων, ενώ χαιρετίστηκε από τις Ενώσεις Δικαστών και Εισαγγελέων και από την Ολομέλεια των Δικηγορικών Συλλόγων. Φέτος, ήταν η δεύτερη χρονιά εφαρμογής του νόμου αυτού. Η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου συνήλθε σε συνεδρίαση και με μυστική ψηφοφορία κατέληξε στην πρότασή της για τον Πρόεδρο και των Εισαγγελέα του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στη συνέχεια η διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής των Ελλήνων, με μυστική ψηφοφορία, διαμόρφωσε τη δική της πρόταση, η οποία ήταν όμοια με την πρόταση των Δικαστών. Το Υπουργικό Συμβούλιο, επέλεξε ως Πρόεδρο και Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, αυτούς που ήρθαν ΠΡΩΤΟΙ στην ψηφοφορία των Δικαστών και την όμοια ψηφοφορία της Βουλής. Η ίδια διαδικασία ακολουθήθηκε για την επιλογή του Γενικού Επιτρόπου των Τακτικών Διοικητικών Δικαστηρίων και του Γενικού Επιτρόπου του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Το Υπουργικό Συμβούλιου επέλεξε τους ΠΡΩΤΟΥΣ, δηλαδή αυτούς που ψήφισαν οι Δικαστές. Το ίδιο έγινε και για τους Αντιπροέδρους του Συμβουλίου της Επικρατείας και του Αρείου Πάγου. Άρα, στην πραγματικότητα, η Κυβέρνηση επικύρωσε τις αποφάσεις πρωτίστως των Δικαστών και της Βουλής. Ένα χρόνιο αίτημα των Δικαστών και εν γένει του νομικού κόσμου, έγινε αποδεκτό στην πράξη από αυτήν την κυβέρνηση. Αυτά, βέβαια, είναι ψιλά γράμματα για τον Α. Τσίπρα, που κυβερνώντας 4,5 χρόνια, ούτε καν του πέρασε από το μυαλό, ότι μπορούσε να τα κάνει. Αντίθετα, τον Φεβρουάριο του 2020, μερικούς μήνες μετά από την ήττα του στις εκλογές του 2019, το μόνο που βρήκε να πει ήταν ότι η «δεύτερη φορά αριστερά στην κυβέρνηση, εκτός από την εκτελεστική εξουσία, θα ελέγξει και τη Δικαστική (οι περίφημοι αρμοί της εξουσίας)». Κάτι που ανέλαβε να επεξηγήσει ο Πολλάκης λέγοντας ότι «θα διώξουμε τους Δικαστές και θα κάνουμε μια δική μας Σχολή Δικαστών (για να βάλουμε φυλακή τους αντιπάλους μας, όπως είχε πει το 2018)». Η σχέση του Α. Τσίπρα με τη Δικαιοσύνη, σημαδεύτηκε ανεξίτηλα όταν τέσσερις μόλις μήνες μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης με συνεταίρο τον Π. Καμμένο, τον Απρίλιο του 2015, έφερε στην Βουλή τον περιβόητο «νόμο Παρασκευόπουλου», (που ατυχώς χρεώνεται μόνο στον κ. Παρασκευόπουλο, ενώ ήταν εντολή Τσίπρα), με τον οποίο αποφυλακίστηκαν δολοφόνοι, βιαστές, παιδοβιαστές, ληστές, έμποροι ναρκωτικών και χιλιάδες άλλοι κατάδικοι, οι οποίοι βγαίνοτας από την φυλακή, σε ποσοστό 80% επέστρεψαν στην βαριά εγκληματικότητα εναντίον της ελληνικής κοινωνίας. Η συνέχεια δόθηκε με την οργάνωση της σκευωρίας Novartis, με την οποία επιχειρήθηκε να οδηγηθούν στη φυλακή οι κορυφαίοι πολιτικοί αντίπαλοι του Τσίπρα. Ήταν η πρώτη και ίσως μοναδική στην ιστορία των Δυτικών Δημοκρατιών, απόπειρα να εφαρμοστούν σταλινικές μέθοδοι εξόντωσης των πολιτικών αντιπάλων της κυβέρνησης Τσίπρα-Καμμένου. Ο Αναπληρωτής Υπουργός Δικαιοσύνης του Τσίπρα, καταδικάστηκε αμετάκλητα από το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο για το ατιμωτικό αδίκημα της παράβασης καθήκοντος για την σκευωρία αυτή. Θα μείνει στις μαύρες σελίδες της πολιτικής ιστορίας της χώρας, η ωμή απόπειρα του Α. Τσίπρα να εκβιάσει την Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας, για το θέμα της συνταγματικότητας του νόμου για τις τηλεοπτικές άδειες, με την ομιλία στη Θεσσαλονίκη, όπου προσπάθησε να υπαγορεύσει στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο δεν υπέκυψε στον ωμό εκβιασμό και ο νόμος κρίθηκε αντισυνταγματικός. Ο Υπουργός του Τσίπρα που χειρίστηκε την υπόθεση των τηλεοπτικών αδειών, καταδικάστηκε αμετάκλητα από το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο για το ατιμωτικό αδίκημα της παράβασης καθήκοντος. Η τελευταία ωμή παρέμβαση του Α. Τσίπρα στη Δικαιοσύνη, ήταν όταν παρέτεινε τη λειτουργία της Βουλής λίγο πριν τις εκλογές του 2019 που ο ίδιος ανήγγειλε, προκειμένου να ψηφιστούν σε μία μέρα, περισσότερα από 1.100 άρθρα στον Ποινικό Κώδικα και στον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα, έκαναν κυριολεκτικά πάρτι με τις αλλαγές αυτές των Ποινικών Κωδίκων. Δικαστήρια που μετά από πολύμηνες δίκες και ομολογίες κατηγορουμένων για σοβαρά κακουργήματα, επρόκειτο να εκδόσουν τις αποφάσεις τους και μάλιστα σε υποθέσεις που οι προβλεπόμενες ποινές ήταν ισόβια κάθειρξη, δεν ολοκλήρωσαν τις δίκες γιατί οι Ποινικοί Κώδικες του Τσίπρα, οδήγησαν τις υποθέσεις σε παραγραφή. Αυτά προς το παρόν. Εδώ είμαστε για να επανέλθουμε». Ακολούθησε το Protagon στο Google News Πρόσθεσε το Protagon ως προτιμώμενη πηγή στη Google TAGS: #ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ • #ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΛΩΡΙΔΗΣ • #ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ
