«Ο κύβος ερρίφθη». Αυτό προκύπτει από συνδυασμό κυβερνητικών πηγών με τις οποίες συνομίλησε το Protagon στη διάρκεια της εβδομάδας σχετικά με τις προθέσεις του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη για τον χρόνο των εκλογών. Χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία αποσπά κανείς τη φράση «η απόφαση ελήφθη, οι εκλογές θα γίνουν την άνοιξη του 2027», ενώ οι περισσότεροι κυβερνητικοί παράγοντες εκτιμούν ότι ο Μάιος συγκεντρώνει περισσότερες πιθανότητες από τον Απρίλιο. Το Πάσχα του 2027 πέφτει στις 2 Μαΐου, επομένως κάθε Κυριακή από τις 9 Μαΐου και μετά είναι πιθανή ημερομηνία εθνικών εκλογών. Ας αρχίσουμε από τα βασικά, πριν πάμε στις πιο λεπτές αποχρώσεις για όσα φαίνεται να έπαιξαν ρόλο στην απόφαση του Πρωθυπουργού. Το εξωτερικό πεδίο Στοχεύοντας στη νίκη στις εθνικές εκλογές και στην ανάληψη της προεδρίας της ΕΕ από την Ελλάδα με κυβέρνηση της ΝΔ και τον ίδιο Πρωθυπουργό την 1η Ιουλίου 2027, ο κ. Μητσοτάκης θεωρεί, σύμφωνα με συνομιλητές του, ότι οι πρόωρες εκλογές τον Σεπτέμβριο ή τον Οκτώβριο δεν εξυπηρετούν την ομαλή προετοιμασία της χώρας για αυτό το ορόσημο, εν μέσω σοβαρών διεθνών προκλήσεων. Αρχίζοντας ανάποδα, οι προκλήσεις για την Ευρώπη κατά την περίοδο από τον Σεπτέμβριο του 2026 έως τον Ιούλιο του 2027, όταν η Ελλάδα αναλαμβάνει την προεδρία της ΕΕ, περιλαμβάνουν: το ενδεχόμενο επικράτησης της Μαρίν Λεπέν στις γαλλικές προεδρικές εκλογές (πρώτος γύρος στις 18 Απριλίου του 2027). Ενώ αν δεν επιτευχθεί συμφωνία για τον νέο Ευρωπαϊκό Προϋπολογισμό (2028-2034) πριν από τις γαλλικές προεδρικές εκλογές, η «καυτή πατάτα» θα περάσει στα χέρια της Ελλάδας. Παράλληλα, η Αθήνα θα παρακολουθεί τις εξελίξεις γύρω από τις ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ (για το Κογκρέσο) τον Νοέμβριο του 2026, σε συνδυασμό με τη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή, που στέλνει κύματα ανησυχίας διεθνώς, όχι μόνο για τις οικονομικές επιπτώσεις, αλλά και για τον κίνδυνο κλιμάκωσης. Στο μείγμα προστίθενται η επιθετικότητα του Ερντογάν, καθώς και οι βουλευτικές εκλογές στο Ισραήλ στις 27 Οκτωβρίου 2026, που θεωρούνται ευρέως δημοψήφισμα για την ηγεσία του Μπενιαμίν Νετανιάχου. Μέσα σε αυτή τη διεθνή συγκυρία, τυχόν σήμα ακυβερνησίας ή αναταραχής με πρόωρες εκλογές το φθινόπωρο στην Ελλάδα εκτιμάται από στελέχη του Μαξίμου και του ΥΠΕΞ ως κάτι που πρέπει να αποφευχθεί. Ενώ, εκτός από τους κινδύνους που συνεπάγεται το γεωπολιτικό περιβάλλον, ο ορίζοντας ασάφειας θεωρείται ότι θα έπληττε και την οικονομία, όπως έχει επισημάνει από τις αρχές του έτους προς το Μαξίμου ο διοικητής της ΤτΕ Γιάννης Στουρνάρας. Η στρατηγική της «μίας Κυριακής» Στο ό,τι αφορά το εσωτερικό πεδίο, η εξάντληση της τετραετίας θεωρείται πως… «είναι Μητσοτάκης», όπως ανέφερε κυβερνητικό στέλεχος, προσθέτοντας ότι η τήρηση της δέσμευσης του Πρωθυπουργού στη λογική «το είπαμε, το κάναμε» θα ενισχύσει την «προβολή ηγετικότητας» του κ. Μητσοτάκη έναντι των άλλων πολιτικών αρχηγών. Το ίδιο σκεπτικό λέει πως η θεσμική οδός, αλλά και το γεγονός ότι ο Πρωθυπουργός δεν εκμεταλλεύθηκε κάποιο παράθυρο δημοσκοπικής ευκαιρίας για πρόωρες εκλογές, θα εκτιμηθεί εν τέλει από τους πολίτες και μπορεί να ενισχύσει το αφήγημα της «μίας Κυριακής», στο οποίο επικεντρώνεται το Μέγαρο Μαξίμου (θα επανέλθουμε σε αυτό). Οι λεπτές αποχρώσεις Τα παραπάνω γίνονται (ίσως) καλύτερα αντιληπτά από έναν συνδυασμό πληροφοριών και off the record εκτιμήσεων από κυβερνητικά στελέχη, που καταλήγουν σε ορισμένα συμπεράσματα για όσα έπαιξαν ρόλο στην απόφαση του Πρωθυπουργού. Και είναι λίγο-πολύ τα παρακάτω: —Οι πρόωρες εκλογές το φθινόπωρο (για τις οποίες υπήρχαν επιχειρήματα, με βασικό αυτό της οικονομίας) θα έδιναν πιθανότατα την ευκαιρία σε αντιπάλους του κ. Μητσοτάκη, οι οποίοι επενδύουν εδώ και καιρό σε σενάρια αλλαγής εν κινήσει ή/και κυβερνητικής συμμαχίας με άλλο Πρωθυπουργό, να παρουσιάσουν μια εικόνα ότι «σύρεται» σε πρόωρες εκλογές. Ακόμη και αν η απόφασή του ήταν βασισμένη σε ορθολογικά κριτήρια. —Μέρος της εξίσωσης φαίνεται ότι αποτελούν και οι δικαστικές υποθέσεις με πολιτικό αντίκτυπο που αναμένεται να τρέξουν έως το τέλος του έτους (για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τις υποκλοπές), για τις οποίες εκτιμάται ότι θα ήταν καλύτερο να μη συμπέσουν με μια ατμόσφαιρα εκλογικής οξύτητας, αλλά να προχωρήσουν σε περιβάλλον ηρεμίας (όσο γίνεται, προφανώς) και χωρίς να επηρεάζεται το έργο της Δικαιοσύνης. —Στην κυβέρνηση δείχνουν ακόμη να παρακολουθούν με ενδιαφέρον την αντίδραση του ΠΑΣΟΚ μετά το αρχικό σοκ της δημοσκοπικής προσπέρασης από την ΕΛ.Α.Σ. του κ. Τσίπρα και δεν λείπουν οι εκτιμήσεις υπουργών ότι μια στροφή της Χαριλάου Τρικούπη σε πιο θεσμική αντιπολιτευτική γραμμή μπορεί να δημιουργήσει ζητήματα στον κ. Τσίπρα. —Σε ό,τι αφορά το (πολύ) πιθανό κόμμα του Αντώνη Σαμαρά, οι ίδιες πηγές θεωρούν ότι ο χρόνος μπορεί να κοστίσει στον πρώην Πρωθυπουργό και πρόεδρο της ΝΔ. Αν καθυστερήσει, λένε, αυτό μπορεί να εκληφθεί αρνητικά. Και προσθέτουν ότι το σενάριο που θα ευνοούσε τον κ. Σαμαρά ήταν αυτό του φθινοπώρου. Τέλος, το κυριότερο σημείο, που ίσως να ξεκλειδώνει όλα τα παραπάνω, είναι ότι η στρατηγική της «μίας Κυριακής», που έχει στόχο να «σκοτώσει» την καλλιέργεια μιας αίσθησης στους πολίτες ότι η (πρώτη) κάλπη είναι κάτι σαν πρόβα ή ευκαιρία για μήνυμα ενόψει της δεύτερης, δεν μπορεί να υπηρετηθεί το φθινόπωρο, εν μέσω έκρηξης σεναρίων για τις δεύτερες κάλπες αν δεν υπάρξει αυτοδυναμία. Αυτή μοιάζει να είναι η εικόνα σήμερα, εννέα μήνες πριν από την Πρωτομαγιά του 2027. Για όλα όμως τα κυβερνητικά πλάνα ισχύει πάντοτε η διάσημη απάντηση του πρωθυπουργού της Βρετανίας (1957-1963) Χάρολντ Μακμίλαν στο ερώτημα τι μπορεί να εκτροχιάσει μια κυβέρνηση: «Τα γεγονότα, αγαπητό μου αγόρι, τα γεγονότα». Ακολούθησε το Protagon στο Google News Πρόσθεσε το Protagon ως προτιμώμενη πηγή στη Google
