Κάθε καλοκαίρι η Ελλάδα προβάλλει την επιτυχία του τουρισμού. Μια χώρα, όμως, που βασίζεται στις αφίξεις ξένων επισκεπτών για το μεγαλύτερο ποσοστό του ΑΕΠ της και κρίσιμο τμήμα των εσόδων του Προϋπολογισμού, θα πρέπει να είναι σε θέση να προβλέπει την ανανέωση του εξοπλισμού και, πάνω απ’ όλα, την επαρκή στελέχωση κρίσιμων υποδομών. Και η κατάσταση που επικρατεί τις τελευταίες ημέρες στο αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος» επιβεβαιώνει, για ένα ακόμη καλοκαίρι, ότι πέρα από την πρόβλεψη απουσιάζει και η μέριμνα από κυβερνητικής πλευράς. Ίσως να ευθύνεται η κόπωση μετά από επτά χρόνια διακυβέρνησης. Ωστόσο, δεν δικαιολογείται η υποτίμηση προβλημάτων που έχουν και τη διάσταση της ασφάλειας, ενώ διαμορφώνουν το πρόσωπο της χώρας στο εξωτερικό. Τις τελευταίες ημέρες, χιλιάδες επιβάτες περνούν ώρες περιμένοντας σε αεροδρόμια, βλέπουν τις πτήσεις τους να μετατίθενται, ενημερώνονται για νέες βλάβες στα συστήματα αεροναυτιλίας και σχηματίζουν ουρές στους ελέγχους διαβατηρίων. ⇒ Διαβάστε: Χάος ξανά στο «Ελ. Βενιζέλος» – Πότε θα τελειώσουν επιτέλους οι βλάβες; Τα προβλήματα ήταν γνωστά πριν αρχίσει η τουριστική περίοδος. Οι ελλείψεις ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας έχουν καταγραφεί εδώ και χρόνια, ο εξοπλισμός της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας εξακολουθεί να στηρίζεται σε τεχνολογία περασμένων δεκαετιών και οι βλάβες στα ραντάρ δεν εμφανίστηκαν για πρώτη φορά εφέτος. Υπήρξε προτεραιοποίηση από την πλευρά της κυβέρνησης και ειδικότερα του αρμόδιου Υπουργείου για την αντιμετώπιση των προβλημάτων; Ή μήπως αφέθηκαν όλα στον «αυτόματο» μιας αδύναμης διοίκησης; Διότι όλοι γνωρίζουν πως αυτή η επιλογή (στην Ελλάδα) οδηγεί αυτομάτως στην εμπλοκή, μέσα από ένα πλέγμα ευθυνοφοβίας, αναβλητικότητας και έλλειψης ενδιαφέροντος πέραν του τυπικού «υπηρεσιακού καθήκοντος». Η φετινή ατυχία, που ήρθε να προστεθεί στο business as usual, ήταν κάτι γνωστό (όπως γνωστό ήταν ότι θα ερχόταν κάποια στιγμή… το καλοκαίρι). Η εφαρμογή του νέου ευρωπαϊκού συστήματος βιομετρικών ελέγχων είχε προαναγγελθεί πολλούς μήνες πριν. Εδώ, η απουσία πρόβλεψης δεν βαραίνει τους υπηρεσιακούς παράγοντες αλλά την ίδια την κυβέρνηση. Η στελέχωση κρίσιμων υπηρεσιών, η συντήρηση των υποδομών και η προετοιμασία για προβλέψιμες καταστάσεις αποτελούν στην Ελλάδα τον πυρήνα της διακυβέρνησης. Εκεί δοκιμάζεται η διοικητική επάρκεια ενός κράτους. Διότι δεν είμαστε Βέλγιο, όπου το κράτος λειτουργεί στον αυτόματο ακόμη και χωρίς πρωθυπουργό. Το πρόβλημα της κόπωσης ή της αδιαφορίας σε επιμέρους τομείς, μετά από επτά χρόνια διακυβέρνησης, δεν περιορίζεται στις αερομεταφορές. Η ίδια εικόνα εμφανίζεται κάθε φορά που προκύπτει μια κρίσιμη δοκιμασία. Στις Πολεοδομίες, όπου χρειάστηκαν δικαστικές έρευνες για να αποκαλυφθούν παθογένειες γνωστές επί χρόνια. Στην αντιπυρική προστασία, όπου οι καθαρισμοί, οι ζώνες πυροπροστασίας και η συντήρηση δικτύων κινούνται ειδικά εφέτος απελπιστικά αργά. Τα αεροδρόμια αποτελούν τη βιτρίνα της χώρας. Από εκεί περνούν εκατομμύρια επισκέπτες και εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες. Η πρώτη εντύπωση διαμορφώνεται πριν ακόμη φτάσει κανείς στον προορισμό του. Η ουσία της αδιαφορίας είναι οι καθυστερήσεις να θεωρούνται αναμενόμενες και οι ουρές να αντιμετωπίζονται ως φυσιολογική κατάσταση. Τότε είναι που απαιτείται πολιτική παρέμβαση. Καμία κυβέρνηση δεν κρίνεται από μία αστοχία. Κρίνεται από την επανάληψη των ίδιων αστοχιών που απλώνουν μια αίσθηση χαλάρωσης. Προφανώς η κυβέρνηση αποτελείται στην πλειοψηφία της από πολιτικά στελέχη και πολλά από αυτά μπορεί να έχουν στο μυαλό τους την αγωνία της επανεκλογής. Όταν όμως υπηρετούν τη δημόσια ασφάλεια έχουν καθήκον να αλλάζουν τις προτεραιότητες τους. Και όταν οι ίδιες δυσλειτουργίες επιστρέφουν κάθε χρόνο, παρά τις προειδοποιήσεις, τις εκθέσεις και τις υποσχέσεις, η ευθύνη δεν μπορεί να διαχέεται. Η χώρα μας, με την αδύναμη επιεικώς διοικητική της μηχανή, χρειάζεται 24ώρες το 24ωρο και επτά ημέρες την εβδομάδα μια κυβέρνηση που θα προλαμβάνει, θα οργανώνει και θα λειτουργεί. Το είδαμε κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Δεν έχουμε την πολυτέλεια, ως χώρα, για κυβερνητική χαλάρωση και για την υποτίμηση της πραγματικότητας. Η αδιαφορία απέναντι στα βασικά ζητήματα κοστίζει περισσότερο από οποιαδήποτε επικοινωνιακή αποτυχία. Και καμία επικοινωνιακή επιτυχία δεν μπορεί να σκεπάσει την αίσθηση ότι η κυβέρνηση, ίσως από κόπωση, έχει συμβιβαστεί με τη μετριότητα σε κρίσιμους τομείς που αφορούν την ασφάλεια των μεταφορών, την αντιπυρική προστασία και, εν τέλει, το πρόσωπο της χώρας στο εξωτερικό. Ακολουθήστε το Protagon στο Google News TAGS: #ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ
