To νησί όπου ζεις σαν ναυαγός και δεν έχει ανακαλύψει ακόμα κανείς

To νησί όπου ζεις σαν ναυαγός και δεν έχει ανακαλύψει ακόμα κανείς

Η αναζήτηση «άγνωστων», μη τουριστικών προορισμών έχει εξελιχθεί στο κυνήγι του θησαυρού των ημερών μας, καθώς ο υπερτουρισμός και τα social media λυμαίνονται τα άλλοτε ανέμελα καλοκαίρια μας. Επιλογές υπάρχουν πολλές, ακόμα και στη γειτονική και άκρως τουριστική Ιταλία, όπως το άγνωστο νησί Παλμαρόλα. Πρόκειται για ένα άγριο νησάκι χωρίς πόλη, δρόμους, ηλεκτρικό ρεύμα, σήμα κινητής τηλεφωνίας, ούτε καν λιμάνι για τα πλοία το οποίο βρίσκεται δυτικά της Ρώμης, αρκετά κοντά ώστε να μπορεί να προσεγγιστεί με ημερήσια εκδρομή από την ιταλική πρωτεύουσα. Το newsletter του iEidiseis καθημερινά στο inbox σου. Κάνε εγγραφή εδώ. Ταυτόχρονα, είναι και αρκετά μακριά από τα πλήθη και την αδιάκοπη δραστηριότητα της Αιώνιας Πόλης, καθώς ο μόνος τρόπος για να φτάσει κανείς εκεί είναι με σκάφος ή βάρκα. Ως αποτέλεσμα, την Παλμαρόλα δεν την ξέρουν ούτε οι τουρίστες και ούτε καν οι ντόπιοι την έχουν επισκεφτεί ποτέ. Την ανακάλυψε, όμως, το CNN. Το νησί που έχει μόνο μία παραλία… Hφαιστειακά βράχια, θαλάσσιες σπηλιές, στενοί όρμοι, ένα δίκτυο μονοπατιών και μόλις μία παραλία συνθέτουν το σκηνικό στην Παλμαρόλα όπου οι υποδομές και η άνεση απουσιάζουν. Η μοναδική παραλία της Παλμαρόλα και σε πρώτο πλάνο ο Άγιος Σιλβέριος (Shutterstock) Όσο για κολύμπι, πέρα από την κεντρική παραλία, η ακτογραμμή του νησιού εξερευνάται καλύτερα με φουσκωτό. Τα μόνα ζώα που είναι πιθανό να συναντήσουν οι επισκέπτες στην ξηρά είναι άγριες κατσίκες, οι οποίες βρίσκουν καταφύγιο ανάμεσα στους χαμηλούς φοίνικες που έδωσαν και το όνομά τους στο νησί. Η πρόσβαση στο νησί από τη Ρώμη περιλαμβάνει τρένο για το λιμάνι του Άντσιο, φέρι μποτ για το νησί Πόντσα και στη συνέχεια διαπραγμάτευση με κάποιον ψαρά ή ιδιοκτήτη ιδιωτικού σκάφους. … και μόνο ένα εστιατόριο Υπάρχει ένα εστιατόριο, το O’Francese, το οποίο σερβίρει φρέσκο ψάρι και νοικιάζει έναν περιορισμένο αριθμό λιτών δωματίων, λαξευμένων σε παλιές σπηλιές ψαράδων κατά μήκος των βράχων. Οι επισκέπτες κάνουν κράτηση μήνες πριν και διαμένουν με πλήρη διατροφή, με τις τιμές των δωματίων να ξεκινούν από 150 ευρώ τη βραδιά. Shutterstock Πάντως, πέρα από την απουσία ανέσεων, το νησί μια χαρά κόσμο έχει -όπως φαίνεται και από τις φωτογραφίες- καθώς καθημερινά γίνεται απόβαση από βαρκάκια και σκάφη. «Υπάρχουν τόσα πολλά, αλλά και τόσα λίγα πράγματα να κάνεις. Περνάμε τις μέρες μας κάνοντας σνόρκελινγκ και ηλιοθεραπεία στην μπροστινή παραλία του εστιατορίου, η οποία αποτελείται από ροζ κοραλλιογενή βότσαλα. Το βράδυ ξαπλώνουμε στην παραλία και παρατηρούμε τα αστέρια, περπατάμε τριγύρω με φακούς. Την αυγή, οι ιδιοκτήτες μας ξυπνούν για να μας πάνε πεζοπορία στην υψηλότερη κορυφή του νησιού για να θαυμάσουμε την ανατολή του ηλίου. Είναι εκπληκτικά», δήλωσε στο CNN 44χρονη Ιταλίδα που επισκέπτεται το νησί κάθε χρόνο. Και συνεχίζει: «Για δείπνο τρώμε φρέσκο ψάρι από τα δίχτυα. Για μια ολόκληρη εβδομάδα νιώθουμε σαν να ζούμε μια πρωτόγονη εμπειρία ναυαγού, λίγο σαν την οικογένεια των Φλίντστοουνς σε διακοπές». Η ιστορία της Παλμαρόλα ξεκινά τα προϊστορικά χρόνια Το νησί κατοικείτο από τα προϊστορικά χρόνια, μάλιστα υπάρχουν απομεινάρια και προϊστορικού οικισμού. Οι άνθρωποι των σπηλαίων συνέρρεαν εδώ αναζητώντας την πολύτιμη, καταμαυρη πέτρα οψιανού — ακόμα ορατή στις μαύρες ραβδώσεις του βράχου — που χρησιμοποιούνταν για την κατασκευή όπλων και εργαλείων. Η Παλμαρόλα ήταν πάντα ένα ερημονήσι. Οι Αρχαίοι Ρωμαίοι τη χρησιμοποίησαν ως θαλάσσιο στρατηγικό παρατηρητήριο στην Τυρρηνική Θάλασσα για τον αυτοκρατορικό τους στόλο, αλλά δεν την αποίκισαν ποτέ. Στη συνέχεια, τον 18ο αιώνα, οικογένεις από τη Νάπολη, που στάλθηκαν για να αποικίσουν την Πόντσα, μοίρασαν μεταξύ τους την ιδιοκτησία του νησιού. Μικρές σπηλιές και εκκλησάκια σκαρφαλωμένα στους βράχους Έτσι, η Παλμαρόλα είναι σήμερα ιδιωτική, χωρισμένη σε πολλά τεμάχια που ανήκουν σε οικογένειες οι οποίες εξακολουθούν να εδρεύουν στην Πόντσα. Ψηλά στους βράχους, μικρές σπηλιές έχουν μετατραπεί σε απλές ιδιωτικές κατοικίες, ορισμένες από τις οποίες είναι βαμμένες λευκές και μπλε. Οι ψαράδες τις χρησιμοποιούσαν ως καταφύγια κατά τη διάρκεια καταιγίδων και πολλοί ιδιοκτήτες τις κρατούν ακόμα εφοδιασμένες με προμήθειες σε περίπτωση που ο καιρός εμποδίσει την επιστροφή στην Πόντσα. Τα σπίτια μέσα στις σπηλιές της Παλμαρόλα (Shutterstock) Ένα μικρό λευκό παρεκκλήσι αφιερωμένο στον Άγιο Σιλβέριο στέκεται στην κορυφή ενός θαλάσσιου βράχου. Ο Σιλβέριος, πάπας του έκτου αιώνα, εξορίστηκε στην Παλμαρόλα και πιστεύεται ότι πέθανε εκεί. Κάθε Ιούνιο, ψαράδες ταξιδεύουν από την Πόντσα στην Παλμαρόλα για τη γιορτή του Αγίου Σιλβερίου, μεταφέροντας λουλούδια στο παρεκκλήσι και περιφέροντας ένα ξύλινο άγαλμα του αγίου με βάρκα.